معامله هستهای واشنگتن با ریاض و سایه سنگین تنشها در خاورمیانه
پیمان هستهای ایالات متحده با عربستان در سایه تنشهای منطقهای با ایران و لزوم عادیسازی روابط با اسرائیل با ابهامات جدی روبهروست.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «معامله هستهای واشنگتن با ریاض و سایه سنگین تنشها در خاورمیانه» نوشته راشل لاری مور (Rachael Larimore) در دیسپچ (Dispatch) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی ابعاد توافق هستهای اخیر ایالات متحده و عربستان، تشدید درگیریها میان واشنگتن و ایران و چالشهای ژئوپلیتیک پیرامون آن میپردازد. این متن بررسی میکند که چگونه تحولات امنیتی خاورمیانه و رویکردهای دولت آمریکا، ثبات منطقه و چشمانداز دیپلماسی انرژی را تحت تأثیر قرار داده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
تنشهای فزاینده میان ایالات متحده و ایران با لایههای تازهای از پیچیدگیهای منطقهای همراه شده است؛ در حالی که واشنگتن و تهران به حملات متقابل ادامه میدهند، حوثیهای یمن از اعمال محاصره دریایی علیه بنادر عربستان خبر دادهاند. همزمان، دولت ترامپ از امضای توافقنامهای با ریاض برای کمک به توسعه برنامه هستهای غیرنظامی این کشور خبر داد. با این حال، شروط اعلامشده بعدی مبنی بر لزوم عادیسازی روابط عربستان با اسرائیل برای اجرایی شدن این توافق، آینده آن را در هالهای از ابهام قرار داده است؛ چرا که ریاض پیشتر بر لزوم ایجاد نقشه راهی برای تشکیل کشور فلسطین تأکید کرده بود.
کارشناسان و ناظران سیاسی نسبت به پیامدهای این توافق هستهای ابراز تردید کردهاند. گزارشهای حاکی از اصرار عربستان بر محدود کردن بازرسان بینالمللی و پتانسیل غنیسازی اورانیوم، نگرانیهایی را درباره تبدیل برنامه انرژی هستهای این کشور به یک برنامه تسلیحاتی برانگیخته است. منتقدان بر این باورند که دستگاه سیاست خارجی دولت آمریکا در نظارت بر این روند از اعتبار کافی برخوردار نیست و ملاحظات سیاسی یا تجاری ممکن است مانع از اعمال نظارتهای دقیق شود.
در همین حال، راهبردهای نظامی و دیپلماتیک ایالات متحده در قبال ایران نیز با چالشهای جدی مواجه است. استمرار حملات متقابل و تهدیدات پیرامون زیرساختهای انرژی خلیج فارس، نیاز به اتخاذ تصمیمات راهبردی دقیقتری را آشکار ساخته است. در حالی که برخی بر لزوم تشدید فشارهای اقتصادی و حفظ بازدارندگی نظامی تأکید دارند، گروهی دیگر پیشنهاد میکنند که با اجتناب از چرخه بیپایان درگیری و تشدید تنش، دیپلماسی هوشمندانهتر و مدیریت بحران جایگزین اقدامات نظامی شود تا از بحرانهای گستردهتر جلوگیری به عمل آید./منبع
