موانع تجاری غرب، هزینه گذار جهانی به انرژی پاک را افزایش می‌دهد
اعمال تعرفه‌های سنگین آمریکا و اروپا بر تجهیزات انرژی پاک چین، هزینه اجرای پروژه‌های اقلیمی را به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه بالا می‌برد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «موانع تجاری غرب، هزینه گذار جهانی به انرژی پاک را افزایش می‌دهد» به قلم جیا ویلیه (Jia Weilie) در گلوبال تایمز (Global Times) منتشر شده است. این یادداشت هم‌زمان با آغاز سی‌ویکمین کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (کاپ ۳۱) در آنتالیای ترکیه، استدلال می‌کند که سیاست‌های حمایت‌گرایانه و محدودیت‌های تجاری غرب علیه فناوری‌های سبز چین، تحقق اهداف کاهش انتشار کربن در سطح جهانی را با مانع جدی روبه‌رو می‌سازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
سی‌ویکمین کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (کاپ ۳۱) روز دوشنبه با تمرکز بر تبدیل تعهدات به اقدامات عملی و اختصاص یک روز ویژه به «مالیه و تجارت» در آنتالیای ترکیه آغاز به کار کرد. در سال‌های اخیر، آمریکا و اروپا سیاست‌های تجاری و صنعتی متعددی را علیه فناوری‌های پاک در پیش گرفته‌اند؛ اتحادیه اروپا علاوه بر تعرفه استاندارد ۱۰ درصدی واردات، عوارض جبرانی ۷.۸ تا ۳۵.۳ درصدی بر خودروهای برقی چینی وضع کرده و آمریکا نیز تعرفه‌های «بخش ۳۰۱» علیه سلول‌های خورشیدی چین را افزایش داده است. این اقدامات، شرکت‌ها را با ابهام‌های عملی درباره هزینه تدارکات و ثبات زنجیره تامین روبه‌رو کرده است.
کاهش انتشار آلاینده‌ها در سطح جهانی نیازمند گسترش دسترسی مقرون‌به‌صرفه به فناوری‌های پاک است. بر اساس داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی، چین حدود ۸۵ درصد از ظرفیت زنجیره تامین انرژی خورشیدی و ۸۰ درصد از ظرفیت تولید باتری‌های لیتیوم-یون جهان را در اختیار دارد. همچنین طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر، در سال ۲۰۲۵ میانگین وزنی هزینه تراز‌شده تولید برق خورشیدی در جهان ۴۴ دلار به ازای هر مگاوات‌ساعت و در چین ۳۶ دلار بوده و این رقم برای نیروگاه‌های بادی خشکی در سطح جهانی ۳۳ دلار و در چین ۲۷ دلار ثبت شده است. تولید در مقیاس کلان و پیشرفت فناوری در چین، عامل اصلی کاهش قیمت جهانی ماژول‌های خورشیدی بوده و الگوی این کشور می‌تواند به تحقق ابتکار «۳۵ تا ۳۵» ریاست ترکیه در کاپ ۳۱ برای رساندن سهم برق در تقاضای نهایی انرژی جهان به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵ کمک کند.
پیامدهای منفی محدودیت‌های تجاری به تامین مالی پروژه‌ها نیز سرایت می‌کند. پروژه‌های انرژی پاک نیازمند سرمایه‌گذاری اولیه سنگین هستند و تغییرات ناگهانی در قوانین تجاری، توسعه‌دهندگان را ناچار به تغییر تامین‌کننده، بازطراحی مهندسی و دریافت گواهی‌های فنی جدید می‌کند که هزینه ساخت و زمان‌بندی پروژه‌ها را افزایش می‌دهد. طبق گزارش «تامین مالی انرژی پاک در آفریقا»، هزینه سرمایه برای پروژه‌های بزرگ انرژی پاک در آفریقا دست‌کم دو تا سه برابر اقتصادهای پیشرفته و چین است و تحمیل هزینه‌های اضافی تجهیزات و ریسک‌های تحویل، توجیه مالی این پروژه‌ها را در کشورهای در حال توسعه از بین می‌برد.
اجلاس کاپ ۳۱ فرصتی برای تقویت هماهنگی میان سیاست‌های تجاری و اقلیمی است. کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات اقلیمی و سازمان تجارت جهانی باید در چارچوب ماموریت‌های خود، پیامدهای اقدامات تجاری بر استقرار فناوری‌های پاک را ارزیابی کرده و موانع غیرضروری فرامرزی را کاهش دهند.
فناوری‌های پاک تنها زمانی به کاهش واقعی آلاینده‌ها منجر می‌شوند که در پروژه‌های واقعی جایگزین سوخت‌های فسیلی شوند. کشورها می‌توانند صنایع سبز خود را توسعه دهند، اما مناقشات تجاری نباید هزینه گذار اقلیمی را برای کل جهان افزایش دهد؛ ازاین‌رو، ایجاد سازوکارهای عملی در زمینه استانداردها، صدور گواهی‌ها، حمایت مالی و انتقال فناوری در کاپ ۳۱ برای رساندن فناوری‌های ارزان به اقتصادهای بیشتر ضروری است./ منبع