نگاه امنیتی ارتش آمریکا به بحران اقلیم و نادیدهگرفتن نقش نظامیگری در گرمایش جهانی
تمرکز پنتاگون بر تطبیق عملیاتی با دگرگونیهای اقلیمی بدون کاهش انتشار گازهای گلخانهای نظامی، امنیت جهانی را تضعیف میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «نگاه امنیتی ارتش آمریکا به بحران اقلیم و نادیدهگرفتن نقش نظامیگری در گرمایش جهانی» به قلم نتا سی. کرافورد (Neta C. Crawford) در بولتن دانشمندان اتمی (Bulletin of the Atomic Scientists) منتشر شده است. این مقاله نشان میدهد که چگونه رویکرد پنتاگون به تغییرات اقلیمی بهعنوان یک تشدیدکننده تهدیدات امنیتی، نقش بنیادین ساختار نظامی و رقابتهای تسلیحاتی را در گرمایش زمین پنهان میسازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
ارتش آمریکا دهههاست که تغییرات اقلیمی را بهعنوان عاملی برای دگرگونی محیط عملیاتی و یک «تشدیدکننده تهدیدات» بررسی میکند. با این حال، نهادهای امنیتی واشنگتن بیشتر بر پیامدهای ژئوپلیتیک گرمایش زمین مانند آبشدن یخهای قطب شمال، افزایش بلایای طبیعی و مناقشات احتمالی بر سر منابع تمرکز دارند. این نگرش سبب شده ارتش بهجای پذیرش سهم ساختاری خود در بحران آبوهوایی، صرفاً به مقاومسازی تأسیسات و آمادهسازی برای جنگ در جهانی گرمتر روی بیاورد.
وزارت دفاع آمریکا بزرگترین مصرفکننده سازمانی سوختهای فسیلی در جهان به شمار میرود، اما بخش نظامی همواره از تعهدات بینالمللی کاهش انتشار آلایندهها مستثنا مانده است. اقداماتی نظیر افزایش بازدهی خودروهای تاکتیکی یا احداث شبکههای انرژی تجدیدپذیر در پایگاهها، نمیتواند آلایندگی گسترده ناشی از عملیاتهای رزمی، زنجیره تولید صنایع دفاعی و گسترش فناوریهای پرمصرف جدید مانند هوش مصنوعی نظامی را جبران کند.
تلاش واشنگتن برای حفظ برتری نظامی، چرخهای از رقابت تسلیحاتی پرمصرف را در سطح بینالمللی تشدید کرده است. ترغیب اعضای ناتو به افزایش بودجه دفاعی و اقدام متقابل قدرتهایی مانند چین برای نوسازی نظامی، اقتصاد کشورها را بیش از پیش به سمت فعالیتهای با آلایندگی بالا سوق داده است. این مسابقه تسلیحاتی علاوه بر افزایش انتشار گازهای گلخانهای، منابع مالی حیاتی برای گذار به انرژیهای پاک را میبلعد.
تقلیل بحران اقلیمی به یک چالش تاکتیکی در قطب شمال یا سواحل آسیبپذیر، پاسخی ناکافی به تهدیدی است که بقای سیاره را هدف قرار داده است. دستیابی به امنیت پایدار بدون کاهش مقیاس ماشین جنگی، اصلاح دکترین نظامی و توقف پیگیری برتریجویی یکجانبه ناممکن خواهد بود؛ چرا که تداوم رویکردهای نظامی موجود به قیمت قربانیشدن امنیت زیستمحیطی تمام جهان تمام میشود./ منبع
