هفت جانشین احتمالی دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۸ کدام‌اند؟

در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور فعلی آمریکا، اعلام کرده برای حمایت از نامزدهای ریاست‌جمهوری حزب جمهوری‌خواه در سال ۲۰۲۸ هنوز زود است، زمزمه‌ها و گمانه‌زنی‌ها درباره جانشین احتمالی او آغاز شده است. فضای حزب جمهوری‌خواه به‌تدریج وارد مرحله‌ای شده که اعضا و چهره‌های تاثیرگذار آن، به دنبال یافتن رهبران بالقوه‌ای برای آینده هستند. ترامپ شخصاً در چند اظهارنظر، گرایش‌هایی نسبت به برخی افراد نشان داده است؛ به‌ویژه جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا را از گزینه‌های محتمل برای انتخابات بعدی عنوان کرده است. در کنار این گزینه‌ها، دونالد ترامپ جونیور، پسر بزرگ او نیز اخیراً تلویحاً پذیرای احتمال ادامه مسیر سیاسی پدرش شده است.

در این میان، شماری از فرمانداران ایالتی نیز اقدامات و موضع‌گیری‌هایی داشته‌اند که به گمانه‌زنی‌ها در خصوص بلندپروازی آنان برای ورود به رقابت ریاست‌جمهوری دامن زده است. در مجموع، هفت چهره به‌عنوان جانشینان بالقوه ترامپ برای انتخابات ۲۰۲۸ مطرح شده‌اند که هرکدام ویژگی‌ها و موقعیت‌های خاص خود را دارند.

نخستین گزینه، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور است. ترامپ هرچند حمایت قاطع و علنی از نامزدی ونس ابراز نکرده، اما بارها از استعداد و توانایی او سخن گفته و او را فردی فوق‌العاده توصیف کرده است. اشاره‌ها و تعریف‌های ترامپ باعث شده که در آینده ونس یکی از شانس‌های جدی رهبری جمهوری‌خواهان تلقی شود.

دومین گزینه، مارکو روبیو است که علاوه بر سمت وزارت امور خارجه، در دولت ترامپ نقش مشاور امنیت ملی را هم ایفا می‌کند؛ جایگاهی که تاکنون فقط هنری کیسینجر از آن برخوردار بوده است. روبیو نفوذ فزاینده‌ای در دولت ترامپ به دست آورده و عملکرد او باعث طرح نامش برای ۲۰۲۸ شده است. با وجود این، برخی نسبت به میزان وفاداری روبیو به سیاست‌های اصلی ترامپ تردید دارند و سایه سنگین رقابت گذشته او با ترامپ نیز بر روابط آنان تاثیرگذار مانده است.

سومین نام مطرح، دونالد ترامپ جونیور است. او اخیراً در یک سخنرانی در مجمع اقتصادی قطر، ابراز کرد احتمال دارد روزی لباس پدرش را به تن کند. این رویکرد، توجه تحلیل‌گران و افکار عمومی را به سوی احتمال انتقال قدرت در درون خانواده ترامپ جلب کرده است. اظهارات او اگرچه قطعی نبود اما گشودن این بحث سیاسی را جدی‌تر کرده است.

چهارمین گزینه، ران دسنتیس، فرماندار فلوریدا است. انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه میان ترامپ و دسنتیس با برخوردهای تند و شخصی همراه بود اما پس از انصراف دسنتیس و حمایت او از ترامپ، روابط میان این دو ترمیم شد و خصومت‌ها جای خود را به اتحاد حزبی داد. این روند باعث شده که دسنتیس همچنان در جمع گزینه‌های بالقوه باقی بماند.

پنجمین نام، گلن یانگکین، فرماندار ویرجینیاست. یانگکین، به عنوان فرماندار ویرجینیا، در انتخابات سال ۲۰۲۱ موفق شد توجه جمهوری‌خواهان را به خود جلب کند. او در مبارزات انتخاباتی‌اش با دقت توانست خود را از ترامپ فاصله دهد، بی‌آنکه کاملا مقابل او قرار بگیرد. با این حال، یانگکین در سال ۲۰۲۴ تصمیم گرفت وارد رقابت ریاست‌جمهوری نشود تا از تقابل مستقیم با ترامپ پرهیز کند. این موضع‌گیری، اما باعث نشده گمانه‌زنی‌ها درباره نامزدی او برای ۲۰۲۸ منتفی شود.

گزینه ششم، کریستی نوئم، وزیر امنیت داخلی و فرماندار پیشین داکوتای جنوبی است. نوئم همواره به‌عنوان یکی از مدافعان سرسخت ترامپ شناخته شده و در دور آخر ریاست‌جمهوری او، نامش به عنوان معاون احتمالی رئیس‌جمهور مطرح بوده است. ترامپ در دولت جدید، نوئم را به عنوان وزیر امنیت داخلی منصوب کرد و او را مسئول اجرای بخش عمده‌ای از سیاست‌های مهاجرتی قرار داده است. حضور موثر نوئم در این جایگاه باعث شده وزن او در میان گزینه‌های جانشینی ترامپ بالاتر برود.

هفتمین چهره، برایان کمپ، فرماندار جورجیا است. کمپ اخیراً پس از امتناع از رقابت با سناتور جان اوساف در انتخابات سنا، نگاه‌ها را به سوی خود جلب کرد. او در گذشته در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در مقابل ترامپ موضع‌گیری نکرد و حتی تصریح کرد زمانی که رقابت انجام شد، نتیجه معلوم بود. روابط میان کمپ و ترامپ مدتی تیره بود و ترامپ از کمپ به خاطر برخی سیاست‌هایش انتقاد کرده بود. اما این دو پیش از انتخابات نوامبر موفق شدند روابط خود را بهبود بخشند و چندین بار متقابلا از یکدیگر در رسانه‌ها حمایت کردند. کمپ حتی در یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی برای ترامپ شرکت کرد. کمپ با توجه به موفقیت در مدیریت یک ایالت چرخشی و شهرت تجاری‌اش نزد اعضای حزب چهره‌ای جذاب محسوب می‌شود، با این حال روابط سرد او با ترامپ ممکن است حمایت گسترده حامیان اصلی رئیس‌جمهور را برایش دشوار کند.

در کنار افراد یادشده، سایر فرمانداران ایالتی نیز اقدامات و موضع‌گیری‌هایی داشته‌اند که نگاه‌ها را به سمت آن‌ها معطوف کرده است. در برخی موارد، عملکرد موفق در ایلات‌ چرخشی یا توانایی فاصله‌گیری تاکتیکی از ترامپ، نقش مهمی در ارزیابی شانس‌ها و آینده سیاسی این چهره‌ها دارند. با نزدیک شدن به زمان انتخابات ۲۰۲۸، این پیش‌بینی‌ها و گمانه‌زنی‌ها بیش از پیش شدت خواهد گرفت و چهره‌های برجسته جمهوری‌خواه تلاش می‌کنند جایگاه خود در منظومه قدرت حزب را تثبیت کنند، تا در صورت کناره‌گیری ترامپ، شانس رهبری حزب و ورود به کاخ سفید را از آن خود کنند.

در مجموع، فضای حزب جمهوری‌خواه با معادلات جدید و توجه به وفاداری، سابقه اجرایی، رکورد انتخاباتی و محبوبیت ایالتی چهره‌های مطرح روبروست. هنوز هیچ‌کدام از این نام‌ها، حمایت کامل رهبری حزب را در اختیار ندارند و روند انتخاب رهبر بعدی همچنان مبهم و سیال است. رقابت بین افراد باسابقه، اعضای خانواده ترامپ و فرمانداران موفق ایالتی می‌تواند معادلات آتی حزب را رقم بزند، و تحولات پیش رو تعیین خواهد کرد چه کسی بر مسند رهبری جمهوری‌خواهان و احتمالاً ریاست‌جمهوری آمریکا می‌نشیند./منبع