فصل بعدی داستان عاشقانه ترامپ و پوتین: فروختن اوکراین
ترامپ برای کسب تایید پوتین و منافع مالی, اوکراین را در مذاکرات قربانی میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان « فصل بعدی داستان عاشقانه ترامپ و پوتین: فروختن اوکراین» نوشته سیدنی بلومنتال (Sidney Blumenthal) در نشریه گاردین (The Guardian) منتشر شده است. این نوشتار ضمن بررسی تلاشهای دونالد ترامپ برای تحمیل صلح به اوکراین بر اساس شروط مسکو, انگیزههای سیاسی و مالی نهفته در پس امتیازدهیهای اخیر کاخ سفید به ولادیمیر پوتین, از جمله تعلیق تحریمها و مذاکرات تجاری پنهانی اطرافیان رئیسجمهور آمریکا با روسیه را تحلیل میکند. در ادامه, چکیده این مطلب آمده است.
در شرایطی که ولادیمیر پوتین پیشنهاد برگزاری نشستی سهجانبه با حضور دونالد ترامپ و شی جینپینگ برای تعیین تکلیف جنگ اوکراین بر اساس شروط مسکو و بدون حضور ولودیمیر زلنسکی را مطرح کرده, رویکرد کاخ سفید یادآور توافق مونیخ و واگذاری چکسلواکی به هیتلر است. با این حال, برخلاف نویل چمبرلین که از سر ترس از جنگ جهانی و با نیتی خیرخواهانه دچار خطای محاسباتی شد, اقدامات ترامپ ریشه در منافع شخصی, معاملات پشتپرده خانوادگی و شیفتگی دیرینه او به رهبر خودکامه روسیه دارد. بخشی از عجله ترامپ برای قربانی کردن اوکراین, ناشی از هراس او از سقوط محبوبیتش در آستانه انتخابات میاندورهای به دلیل تورم حاصل از تعرفههای تجاری و جنگ با ایران است؛ بحرانی که او اکنون تلاش میکند تقصیر آن را به گردن زلنسکی بیندازد.
ترامپ با معرفی کردن رئیسجمهور اوکراین به عنوان عامل طولانی شدن جنگ و محکوم کردن حملات پهپادی کییف به پالایشگاههای روسیه, خواستار تغییر رهبری در اوکراین شده است. این همسویی در روز شانزدهم اکتبر, زمانی که ترامپ قانون تحریمهای روسیه موسوم به «قانون لیندسی گراهام» را به حالت تعلیق درآورد, به اوج خود رسید؛ اقدامی که نه تنها میراث نزدیکترین متحد فقید او در سنا را نادیده گرفت, بلکه خواهر و جانشین او, دارلین گراهام, را نیز در کارزار انتخاباتی کارولینای جنوبی در موقعیتی تحقیرآمیز قرار داد. ترامپ پس از یک تماس تلفنی بسیار دوستانه با پوتین در روز تولد هفتادوچهار سالگی رئیسجمهور روسیه, از توافق برای خرید صدها هزار تن گازوئیل از این کشور خبر داد. در حالی که این میزان سوخت تنها کفاف چهارده ساعت مصرف آمریکا را میدهد و تاثیری بر کاهش قیمتها برای مصرفکنندگان آمریکایی ندارد, عملاً نقدینگی لازم برای ادامه کار ماشین جنگی مسکو را فراهم میکند.
بلافاصله پس از این امتیازدهی, دسترسی ارتش اوکراین به شبکه ماهوارهای استارشیلد که توسط ایلان ماسک برای پنتاگون مدیریت میشود, به طور ناگهانی محدود شد. این اختلال در ارتباطات خط مقدم, زمینهساز حملات موشکی گسترده روسیه به زیرساختهای انرژی اوکراین شد و ششصدهزار شهروند این کشور را در خاموشی فرو برد. ماسک که کسبوکارهایش به قراردادهای فدرال وابسته است, تاکنون سیصدوشصتوشش میلیون دلار به کارزارهای انتخاباتی جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای کمک کرده است. در واقع, قرارداد گازوئیل تنها بخشی از طرح بزرگتر پوتین برای استفاده از داراییهای انرژی روسیه به عنوان طعمهای جهت پایان دادن به حمایت آمریکا از اوکراین است. در اوایل ماه سپتامبر, مسکو پیشنهادهایی را درباره داراییهای بینالمللی شرکت نفتی لوکاوییل به جرد کوشنر و استیو ویتکاف, فرستادگان ویژه ترامپ, ارائه کرد که نیازمند معافیتهای تحریمی وزارت خزانهداری آمریکا بود و سرمایهگذاران قطری, اماراتی و حامیان مالی کارزار ترامپ در آن نقش دارند. همچنین گزارشهای اطلاعاتی حاکی از مذاکره اطرافیان ترامپ درباره ده پروژه اقتصادی در روسیه پس از تحمیل توافق صلح به اوکراین است.
تحسین دیرینه ترامپ از پوتین به عنوان یک رهبر قدرتمند و فراقانونی, اکنون با مصونیت قضایی اعطاشده توسط دیوان عالی آمریکا ترکیب شده تا او بتواند دولت کلپتوکراتیک (دزدسالار) خود را بنا کند. او حتی وزارت دادگستری را برای انتقامجویی از مقامات امنیت ملی که دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ را تایید کرده بودند, بسیج کرده است. امروز دیگر کسی ترامپ را به «تبانی پنهانی» با مسکو متهم نمیکند, زیرا او به طور علنی و بیپرده از اشتیاق خود برای شراکت با روسیه و پشت کردن به اوکراین سخن میگوید./ منبع