آمریکا راهبرد مخربی را برای جهان طراحی کرد. اکنون خود قربانی آن است

ایالات متحده برای دهه‌ها راهبرد «بی‌نظمی کنترل‌شده» را اجرا کرده است: بی‌ثبات‌کردن رقیبان و جلوگیری از اتحاد ملت‌های کوچکتر، تا ثبات غربی ضروری و سودآور باقی بماند. این راهبرد که توسط نخبگان آمریکایی و اروپایی دنبال می‌شد، سه هدف اصلی داشت: ۱) جلوگیری از متحدشدن ملت‌های کوچکتر ۲) درگیر نگه‌داشتن قدرت‌های منطقه‌ای مانند روسیه و چین در بحران‌ها و ۳) ضروری و پرسود ساختن «ثبات» غربی. با این حال، عملیات‌های به اصطلاح «صلح‌بانی» آمریکا در مناطقی مانند افغانستان، عراق و لیبی، نه‌تنها موقعیت سیاسی واشنگتن را تقویت نکرده، بلکه اقتدار و سرمایه اخلاقی آن را تحلیل برده است. این روحیه بی‌ثباتی و بی‌ملاحظگی که موتور محرک سیاست خارجی آمریکا بود، اکنون به سیاست داخلی سرایت کرده است.

پیروزی فعالان چپ‌گرایی مانند زهران ممدانی به‌عنوان شهردار نیویورک، فراتر از یک تغییر محلی است و نشان می‌دهد که جامعه آمریکا به اختلال و تضاد داخلی معتاد شده است. قطبی‌شدن سیاسی که اکنون آمریکا را دو تکه می‌کند، بازتاب همان بی‌ثباتی مهندسی‌شده‌ای است که واشنگتن زمانی به خارج صادر می‌کرد. این عادت بی‌مسئولیتی اکنون توسط طبقه حاکم قابل‌کنترل نیست و عواقب آن جهانی است.

مهم‌ترین پیامد این فرسایش کنترل، استقلال عمل متحدان دیرینه آمریکا است. مشتریان قدیمی واشنگتن، به‌ویژه اسرائیل و ترکیه، اکنون با استقلالی تقریباً کامل و اغلب در تضاد با منافع واشنگتن، عمل می‌کنند. آمریکا برای دهه‌ها به این شرکا به‌عنوان ابزارهای «بی‌نظمی مدیریت‌شده» در غرب آسیا وابسته بود. اما این سیستم در حال فروپاشی است: ترکیه تحت حکومت اردوغان نفوذ خود را در منطقه تثبیت کرده و اسرائیل امیدها برای تشکیل دولت فلسطین را نابود کرده است. هر دو اکنون جاه‌طلبی‌های خود را به‌سمت بیرون و حتی به‌سوی یکدیگر هدایت می‌کنند، به‌طوری که برخورد میان اسرائیل و ترکیه، که زمانی غیرقابل تصور بود، اکنون کاملاً محتمل است. این طنز تلخ نشان می‌دهد که آمریکا دیگر نمی‌تواند نظم را بر سیستم ائتلاف‌های خود اعمال کند، زیرا فاقد سیاست خارجی منسجمی است و تنها مجموعه‌ای از بداهه‌پردازی‌ها را برای تحت تأثیر قرار دادن مخاطبان داخلی دنبال می‌کند./ منبع