اتمام کار جی دی ونس
شکست جمهوری‌خواهان، آینده سیاسی و شانس ریاست‌جمهوری جی‌دی ونس را تضعیف کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اتمام کار جی دی ونس» به قلم متیو اشمیتز (Matthew Schmitz) در روزنامه نیویورک تایمز (New York Times) منتشر شده است که به بررسی پیامدهای شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ برای آینده سیاسی جی‌دی ونس و دشواری فاصله‌گیری او از میراث سیاسی دونالد ترامپ در مسیر انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ می‌پردازد. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.
شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، بیش از آنکه صرفاً موقعیت حزب حاکم را تضعیف کند، آینده سیاسی جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، را با ابهام جدی مواجه ساخته است. درحالی‌که دونالد ترامپ دیگر با انتخابات ریاست‌جمهوری روبه‌رو نخواهد شد، ونس برای دستیابی به کاخ سفید در سال ۲۰۲۸ ناگزیر است حمایت رأی‌دهندگانی را جلب کند که اکنون نسبت به عملکرد دولت جمهوری‌خواه دچار نارضایتی شده‌اند. چالش اصلی او این است که بتواند بدون از دست دادن پایگاه حامیان ترامپیسم، خود را از عملکرد نامحبوب دولت فعلی متمایز کند.
نشانه‌های فاصله‌گیری در میان جمهوری‌خواهان نیز آشکار شده است. برخی چهره‌های برجسته این حزب، از جمله ران دی‌سانتیس، فرماندار فلوریدا، نتایج انتخابات را رد سیاست‌های جمهوری‌خواهان در واشنگتن ارزیابی کرده‌اند. چنین موضع‌گیری‌هایی نشان می‌دهد که بخشی از رهبران حزب در تلاش‌اند هزینه سیاسی شکست انتخاباتی را از خود دور کنند و برای رقابت‌های آینده موقعیتی مستقل‌تر بسازند.
بااین‌حال، موقعیت ونس با دیگر چهره‌های جمهوری‌خواه تفاوت دارد. او در سال‌های اخیر نه‌تنها به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور در کنار ترامپ قرار گرفته، بلکه از نظر سیاسی و شخصی نیز پیوند نزدیکی با خانواده رئیس‌جمهور، به‌ویژه دونالد ترامپ جونیور، برقرار کرده است. ونس در مواضع سیاسی، ادبیات عمومی و حمایت از جنبش ماگا، خود را یکی از وفادارترین نمایندگان این جریان معرفی کرده و حتی در مواردی مواضعی تندتر از ترامپ اتخاذ کرده است. همین وابستگی عمیق، امکان فاصله‌گیری از رئیس‌جمهور را برای او دشوارتر می‌کند.
ونس پس از اعلام نتایج انتخابات تلاش کرد شکست جمهوری‌خواهان را به مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی و سیاست خارجی نسبت دهد. او نارضایتی عمومی از جنگ ایران و افزایش تورم را از دلایل اصلی شکست دانست و بر ضرورت اولویت دادن به منافع آمریکا و بازنگری در روابط واشنگتن با اسرائیل تأکید کرد. بااین‌حال، در اظهارات خود کوشید هیچ اختلاف آشکاری با ترامپ نشان ندهد و حتی برای تأیید تحلیلش به مواضع رئیس‌جمهور استناد کرد. بازنشر مثبت این موضع از سوی دونالد ترامپ جونیور نیز نشان‌دهنده اهمیت حفظ پیوندهای درون خانواده و جریان سیاسی حاکم برای ونس است.
یکی از موضوعات مهم در این میان، سکوت ونس درباره سیاست تعرفه‌ای دولت است. تعرفه‌های تجاری پیش از افزایش قیمت سوخت ناشی از جنگ نیز هزینه‌های اقتصادی را بالا برده و فشار مضاعفی بر مصرف‌کنندگان وارد کرده بودند. بااین‌حال، انتقاد مستقیم از این سیاست برای ونس دشوار است؛ زیرا بخش مهمی از هویت سیاسی او بر حمایت از طبقه کارگر و انتقاد از پیامدهای جهانی‌شدن اقتصادی استوار شده است. تغییر موضع در قبال تجارت خارجی می‌تواند به اعتبار او نزد بخشی از پایگاه اجتماعی‌اش آسیب بزند.
در موضوع جنگ ایران نیز ونس با تناقض سیاسی مهمی روبه‌روست. او در جلسات داخلی دولت با ورود به جنگ مخالفت کرده بود، اما پس از شکست دیدگاهش، در عرصه عمومی از تصمیم دولت حمایت کرد. اکنون که جنگ به یکی از عوامل نارضایتی انتخاباتی تبدیل شده، ونس می‌کوشد مخالفت خصوصی گذشته خود را به‌عنوان نشانه‌ای از درک درست شرایط مطرح کند؛ درحالی‌که حمایت علنی او از جنگ، اعتبار این موضع را زیر سؤال می‌برد.
در مجموع، ونس برای حفظ شانس خود در انتخابات ۲۰۲۸ با دو محدودیت اساسی روبه‌روست: از یک سو، نمی‌تواند به‌سادگی از ترامپ و سیاست‌های او فاصله بگیرد و از سوی دیگر، ادامه وفاداری بی‌قیدوشرط به رئیس‌جمهور ممکن است مانع جذب رأی‌دهندگان ناراضی شود. عبور از این بن‌بست احتمالاً به موضع‌گیری مستقل‌تر و فاصله‌گیری آشکارتر از ترامپ نیاز دارد؛ اقدامی که می‌تواند مناسبات او با جریان ماگا و حامیان اصلی‌اش را نیز تحت تأثیر قرار دهد./ منبع