توهم آمادگی

جنگ اوکراین ترکیبی از نبردهای خندقی قرن بیستم و فناوری‌های پیشرفته قرن بیست‌ویکم است که در آن پهپادهای چند صد دلاری قادرند ناوگان دریایی و بمب‌افکن‌های راهبردی چند میلیارد دلاری روسیه را فلج کنند. این واقعیت، زنگ خطری برای واشنگتن است که همچنان بر اساس پیش‌فرض «جنگ‌های کوتاه و قاطع» برنامه‌ریزی می‌کند. انحلال غیرمنتظره دفتر ارزیابی خالص (Office of Net Assessment)  در سال ۲۰۲۵ و روند کند توسعه تسلیحاتی نظیر جنگنده اف-۳۵ که بیست سال به طول انجامید، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان سرعت توسعه نرم‌افزاری در جبهه‌ها و بوروکراسی پنتاگون است. در حالی که نوآوری‌های تاکتیکی در اوکراین هر سه هفته یک‌بار منسوخ می‌شوند، ارتش آمریکا همچنان درگیر قراردادهای هزینه‌بر و طولانی‌مدتی است که انعطاف‌پذیری لازم برای مقابله با تهدیدات نامتقارن را ندارند.

علاوه بر این، سلطه صنعتی چین در تولید قطعات پهپاد و ظرفیت کشتی‌سازی دویست برابری آن نسبت به آمریکا، تهدیدی جدی برای توان بازسازی قوای ایالات متحده در یک جنگ طولانی محسوب می‌شود. برای مقابله با این وضعیت، پنتاگون باید دکترین خود را به‌سمت تولید سیستم‌های «مدولار» و استفاده از فناوری‌هایی نظیر چاپ سه‌بعدی برای تعمیر و جایگزینی سریع در خط مقدم سوق دهد. تخصیص بودجه نهصد میلیارد دلاری باید از پلتفرم‌های آسیب‌پذیر به سمت تولید انبوه پهپادها و مهمات ارزان‌قیمت بازتوزیع شود. کیفیت به تنهایی کافی نیست و در جنگ‌های آینده، این «کمیت» است که کیفیت مخصوص به خود را ایجاد می‌کند؛ لذا واشنگتن باید پیش از وقوع بحران بعدی در اقیانوس آرام، ظرفیت‌های تولیدی و خلاقیت تاکتیکی خود را بازیابی کند./ منبع