آیا نوبت گرینلند است؟
ترامپ با تهدید به تصاحب گرینلند، واکنشهای منفی دانمارک و گرینلند را برانگیخته و امنیت آمریکا را تضعیف میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آیا نوبت گرینلند است؟» نوشته پاول دویاتکین (Pavel Devyatkin) در ریسپانسیبل استیتکرفت (Responsible Statecraft) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی تلاشهای دولت ترامپ برای تسلط بر گرینلند و واکنشهای دانمارک و گرینلند به این تهدیدات میپردازد و نشان میدهد که سیاستهای آمریکا در این زمینه ممکن است منافع امنیتی آن را تضعیف کند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
در سال ۲۰۲۵، دولت ترامپ بهطور چشمگیری تلاشهای خود برای کنترل گرینلند را تشدید کرد. وقتی ترامپ برای نخستین بار در سال ۲۰۱۹ پیشنهاد خرید گرینلند را مطرح کرد، جهان بهطور گستردهای آن را شوخی دانست. اما اکنون، فضای شوخی جای خود را به نگرانی و شگفتی داده است. پس از حمله نظامی ترامپ به ونزوئلا، تحلیلگران هشدار دادهاند که تهدیدات ترامپ علیه گرینلند باید جدی گرفته شود، بهویژه پس از آنکه کتی میلر، همسر استفن میلر، نقشهای از گرینلند با پرچم ایالات متحده و نوشته «بهزودی» منتشر کرد، درست پس از اینکه نیروهای آمریکایی نیکلاس مادورو را دستگیر کردند.
ترامپ در مصاحبهای با مجله آتلانتیک گفت که ایالات متحده بهطور قطع به گرینلند نیاز دارد، زیرا این جزیره برای دفاع ضروری است و افزود که این جزیره «توسط کشتیهای روسی و چینی احاطه شده است». نخستوزیر دانمارک، مته فردریکسن، بهشدت واکنش نشان داد و گفت که «هیچ منطقی ندارد که ایالات متحده بخواهد گرینلند را تصاحب کند»، تأکید کرد که ایالات متحده هیچگونه حقی برای الحاق یکی از کشورهای پادشاهی دانمارک ندارد.
ترامپ همچنین تهدید کرده که در صورت عدم انتقال گرینلند، از فشار نظامی یا اقتصادی استفاده خواهد کرد و با تهدید به تعرفههای سنگین گفت که «ممکن است حتی دانمارک حق قانونی بر آن نداشته باشد، اما اگر دارد، باید آن را واگذار کند». این رویکرد ترامپ اعتراضاتی در دانمارک بهدنبال داشت و برای اولینبار سرویس اطلاعاتی دانمارک ایالات متحده را تهدیدی برای امنیت خود دانست.
دولت ترامپ در تلاش است تا با انواع روشها بر گرینلند تأثیر بگذارد. در ژانویه سال ۲۰۲۵، دونالد ترامپ جونیور به گرینلند سفر کرد و در ویدئوهایش از افراد بیخانمان محلی استفاده کرد که بهعنوان حامیان ترامپ در مقابل دوربین ظاهر شدند. سپس در مارس ۲۰۲۵، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، از گرینلند بازدید کرد و دانمارک را بهخاطر عدم محافظت از گرینلند و نیروهای آمریکایی از «تهاجمات روسیه، چین و دیگر کشورها» مورد سرزنش قرار داد. اوضاع بهتدریج وخیمتر شد و رسانههای دانمارک گزارش دادند که آمریکاییها در حال اجرای «عملیاتهای نفوذ» در گرینلند برای ترویج جدایی از دانمارک هستند.
در خصوص امنیت ملی ایالات متحده، آمریکا بهطور قانونی میتواند از طریق توافقنامه دفاعی گرینلند در سال ۱۹۵۱ از حقوق نظامی گستردهای در این جزیره برخوردار باشد. این توافق دسترسی به پایگاه فضایی پیتوفیک (که پیشتر توله نام داشت) را فراهم میآورد، اما ترامپ به اشتباه این جزیره را با این پایگاه یکی دانسته و بر لزوم مالکیت گرینلند برای حفاظت از آن تأکید کرده است. همچنین، اظهارات ترامپ در مورد حضور کشتیهای روسی و چینی در اطراف گرینلند نادرست است؛ زیرا این کشتیها هیچگاه به نزدیکی این جزیره نمیرسند.
در نهایت، بهجای تهدید به زور یا فشار، ایالات متحده باید بر پایه احترام به حاکمیت گرینلند، همکاریهایی سودمند برای هر دو طرف ایجاد کند. دولت دانمارک نیز بهدرستی اشاره کرده که سیاستهای غیرقابلپیشبینی واشنگتن ممکن است دیگر کشورها را به سوی چین سوق دهد. اگر ایالات متحده خواهان دسترسی به معادن مهم گرینلند است، باید از طریق معاملات تجاری صادقانه و مشارکتهای مشترک عمل کند، نه با تهدید. گرینلندیها بارها گفتهاند که «گرینلند برای تجارت باز است، اما برای فروش نیست»./ منبع



