مشکل نیروها نیست؛ ضعف در رهبری است
سوءمدیریت رهبران ارشد نظامی و سیاسی آمریکا و تحمیل مأموریتهای فرسایشی، بحران روحیه شدیدی را برای نیروهای مسلح رقم زده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «مشکل نیروها نیست؛ ضعف در رهبری است» نوشته جوسلین جوزف (Joslin Joseph) در هیل (The Hill) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی بحران روحیه و شرایط دشوار ملوانان و تفنگداران دریایی مستقر در ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن میپردازد و استدلال میکند که بیتوجهی مقامات ارشد دولت و پنتاگون به رفاه نیروها و درگیر کردن آنها در جنگهای فرسایشی، ریشه اصلی ضعف در خطوط مقدم است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
اصل بنیادین در سازمانهای نظامی و مدیریتی همیشه بر تقدم انجام مأموریت بر رفاه نیروها استوار بوده است، اما این اصل مهم یک مکمل حیاتی دارد؛ اگر به رفاه پرسنل رسیدگی نشود، احتمال موفقیت مأموریت بهشدت کاهش مییابد. بسیاری از رهبران نظامی و تجاری بخش اول این اصل را سرلوحه قرار داده و بخش دوم را کاملاً نادیده میگیرند که پیامدهای فاجعهباری به دنبال دارد. نمونه بارز این رویکرد را میتوان در وضعیت ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن مشاهده کرد؛ جایی که ملوانان و تفنگداران دریایی با استقرار در مناطق جنگی، مشکلات لولهکشی، کمبود مواد غذایی و فشار روانی ناشی از مأموریتهای بیپایان دستوپنجه نرم میکنند، در حالی که فرماندهان ارشد هرگونه نگرانی را رد میکنند.
رئیسجمهور و وزیر دفاع آمریکا به جای پذیرش واقعیت و چالشهای فرسایشی، گزارشها و تصاویر مربوط به وضعیت نابسامان نیروها را رد کرده و بر ادامه این روند پافشاری میکنند. این رویکرد نشاندهنده ناآگاهی عمیق رهبری سیاسی و نظامی نسبت به تأثیرات روانی جنگهای طولانیمدت بر روحیه پرسنل است. برخلاف تلاشهای رهبران برای استفاده نمایشی از نظامیان در مناسبتهای مختلف و پیشبرد اهداف سیاسی، واقعیت میدان نبرد نشان میدهد که پرسنل نظامی بیش از نمایشهای تبلیغاتی، نیازمند حمایت، امنیت و توجه واقعی به شرایط زندگی و کاری خود هستند.
فرهنگ حاکم بر بخشهایی از جامعه نظامی تلاش میکند تا این انتقادات را با استدلالهای سنتی و مقایسه با گذشته کماهمیت جلوه دهد، اما رنج گذشته توجیهگر تکرار خطاهای قابل پیشگیری در زمان حال نیست. تاریخ نشان داده است که توجه به رفاه و روحیه نیروها همواره پیوند مستقیمی با پیروزی در مأموریتها دارد. بیتوجهی به این اصل اساسی و گرفتار کردن هزاران نظامی در جنگهای بیپایان بدون پشتیبانی و تسکین کافی، نشاندهنده ناکارآمدی ساختار رهبری کنونی است که به جای تقویت توان رزمی، شکافها و آسیبپذیریهای درونسازمانی را عمیقتر میسازد./منبع
