واکنش به ارتش اشغالگر اداره مهاجرت

در پی اقدام دولت ترامپ برای برکناری گرگوری بوینو، مسئول گمرک و مرزبانی اداره مهاجرت در مینه‌سوتا و جایگزینی او با تام هومن، مقام ارشد مرزی رئیس‌جمهور، اعتراضات شدیدی در سطح کشور به‌ویژه در شهرهای دموکرات به راه افتاده است. این تغییرات به نظر می‌رسد تلاشی برای منحرف کردن توجه از مسئله اصلی باشد. مسئله‌ای که به نظر می‌رسد، استفاده ترامپ از یک نهاد دولتی برای اجرای برنامه‌ای سختگیرانه و خشونت‌آمیز علیه مهاجران غیرسفیدپوست و حامیان شهروند آمریکایی آن‌ها است. این برنامه با نقض قوانین و اصول قانون اساسی در بسیاری از جنبه‌ها، منجر به کشته شدن دو شهروند آمریکایی، رنی گود و الکس پرتی، شده است. آن‌چه امروز به نام اداره مهاجرت شناخته می‌شود، عملاً تبدیل به ارتشی اشغالگر در برابر شهرهای دموکرات شده است. اعمال خشونت‌آمیز و نقض قوانین به‌ویژه به‌دلیل اهداف سیاسی، مشابه تروریسم داخلی است که از سوی دولت رئیس‌جمهور هدایت می‌شود و حمایت جمهوری‌خواهان را نیز به همراه دارد. در این شرایط، باید از بودجه‌ریزی برای اداره مهاجرت خودداری کرد و این سازمان منحل شود. کنگره باید با بلوغ سیاسی عمل کرده و افرادی که باعث قتل این دو شهروند شده‌اند و حقوق بسیاری دیگر را نقض کرده‌اند، پاسخگو کند. لازم است که یک سازمان جدید و مبتنی بر اصول قانون اساسی برای اجرای قوانین مهاجرت طراحی شود.

در واکنش به این وضعیت، بسیاری بر دروغ‌گویی مسئولان دولت ترامپ تأکید کرده‌اند، به‌ویژه کریستی نوم، وزیر امنیت و گرگوری بوینو، مسئول گمرک و مرزبانی، که در برابر واقعیت‌های آشکار دروغ گفته‌اند. حذف بوینو از عملیات اداره مهاجرت در مینه‌سوتا تغییری در این واقعیت‌ها ایجاد نمی‌کند. هفته گذشته، سخنگوی مجلس نمایندگان ایالات‌متحده، مایک جانسون، در سخنرانی خود در پارلمان بریتانیا، به نقل از فیلسوف معروف جی‌کی چسترتن یادآوری کرد که تمدن‌های بزرگ به دلیل فراموشی حقایق آشکار دچار افول می‌شوند. حقیقت، شرط ضروری برای پاسخگویی و آزادی است و فراموش کردن آن باعث افول دموکراسی می‌شود. بنابراین، ضروری است که جانسون و همکارانش در کنگره به تحقیق در مورد قتل‌های الکس پرتی و رنی گود پرداخته و حقیقت را مشخص کنند.

در حوزه بهداشت عمومی، یکی دیگر از نامه‌ها به بحث واکسن‌ها پرداخته است. پزشک متخصص قلب کودکان، دکتر کرک میل‌هاوان که رئیس کمیته مشاوره‌ای واکسیناسیون است، اولویت دادن به انتخاب فردی بر حفاظت از جامعه را نقد کرده است. او اشاره کرده است که آزادی انتخاب مطلق نیست و باید در برابر آسیب به دیگران تعادل برقرار کرد. به‌عنوان مثال، قوانین مختلفی مانند استفاده از کمربند ایمنی، پرداخت مالیات، رعایت قوانین ترافیکی و ممنوعیت سیگار کشیدن در اماکن عمومی، نمونه‌هایی از محدودیت‌های اجتماعی هستند که باید به‌عنوان محافظت‌های اساسی در نظر گرفته شوند. واکسیناسیون اجباری نه‌تنها نقض حقوق نیست، بلکه مسئولیت مشترک است. زمانی که تعداد کافی از افراد از واکسینه شدن خودداری می‌کنند، شیوع بیماری‌ها اتفاق می‌افتد./ منبع