اصول انعطاف‌پذیر چپ در قبال قدرت قضایی

در سیاست آمریکا، دموکرات‌ها رفتار ناپایداری نسبت به دیوان عالی دارند و موضع خود را بر اساس سود و زیان آن تغییر می‌دهند، اما در حفظ و گسترش قدرت کاملاً ثابت‌قدم هستند. دیروز دیوان عالی با صدور حکمی علیه استفاده دونالد ترامپ از «قانون اختیارات اضطراری اقتصادی بین‌المللی» برای اعمال تعرفه‌ها، دموکرات‌ها را به ستایش از دادگاه واداشت. آن‌ها دریافتند که ترامپ هنوز ابزارهای قانونی دیگری برای پیشبرد سیاست‌های اقتصادی خود دارد و این باعث ناامیدی و عصبانیت تحلیلگران لیبرال شد. در گذشته، هنگامی که دیوان عالی به نفع ترامپ رأی می‌داد، دموکرات‌ها از بسته‌شدن دادگاه و تعیین محدودیت برای قضات سخن می‌گفتند و نارضایتی خود را آشکار می‌کردند، مانند سخنان چاک شومر درباره قضات گورسچ و کاوانا که هشدارهای شدید صادر کرد.

اصول دموکرات‌ها درباره دیوان عالی مبتنی بر یک قاعده مشخص است: اگر دادگاه با سیاست‌های مورد علاقه آن‌ها همراه باشد، مورد ستایش قرار می‌گیرد و در غیر این صورت تلاش می‌کنند آن را تخریب کنند. این قاعده شامل حوزه‌های مختلف مانند تغییرات اقلیمی، سیاست‌های مرتبط با کووید، اوباماکر، مسائل مربوط به حقوق افراد دگرباش جنسی و سانسور اطلاعات نادرست و مضر است. استثنای این بی‌ثباتی، تلاش مداوم و پیگیرانه برای حفظ و گسترش قدرت است که در آن دموکرات‌ها کاملاً ثابت و هدفمند عمل می‌کنند. آن‌ها در این مسیر مهارت ویژه‌ای در «انتقال اتهام» دارند یعنی رفتارهایی را به دیگران نسبت می‌دهند که خود مرتکب آن‌ها هستند.

دو نمونه بارز این شیوه توسط باراک اوباما و سوزان رایس ارائه شد. اوباما در مصاحبه‌ای، سیاست‌های مخالفان را خشمگین و تفرقه‌آمیز توصیف کرد و گفت سیاست دموکرات‌ها بر وحدت و همکاری است، در حالی که رایس درباره برنامه «مسئولیت‌پذیری» دموکرات‌ها علیه حامیان ترامپ هشدار داد و از شرکت‌ها، دانشگاه‌ها و رسانه‌ها خواست آماده بررسی‌های قانونی و اقدامات قهری باشند. رفتارهای آن‌ها طنزآمیز به نظر می‌رسد، نه به دلیل نادیده گرفتن واقعیات، بلکه به دلیل این‌که بسیاری از رفتارهایی که آن‌ها به دیگران نسبت می‌دهند، خود دموکرات‌ها در دوره اوباما و به‌ویژه در دوره ریاست‌جمهوری جو بایدن انجام داده‌اند؛ مانند بازداشت‌ها پس از ۶ ژانویه ۲۰۲۱، اخراج و انزوای وکلای ترامپ، فشار بر شبکه‌های اجتماعی برای سانسور دیدگاه‌های مخالف و محروم‌سازی مالی حامیان ترامپ.

با این حال، نقطه روشن ماجرا این است که هر دو، اوباما و رایس، با اتکا به روایت‌های خود، واقعیت سیاسی را دست کم گرفته‌اند. ترامپ نه‌تنها محبوبیت خود را حفظ کرده، بلکه در یک سال نخست ریاست‌جمهوری موفقیت‌های چشمگیری کسب کرده است؛ از جمله مرزبندی‌های جنوبی، بهبود اقتصاد، تقویت انتخابات و ارتش، حمایت از طبقه متوسط و اجرای برنامه‌های سیاستی اعلام‌شده. رایس با افشای قصد و نیت‌های خود، فرصت دیدن عمق جاه‌طلبی و تمایل به انتقام از دموکرات‌ها را فراهم کرد، اما به دلیل غفلت از محبوبیت ترامپ، محاسبات سیاسی خود را پیش از موعد افشا نمود. در همین حال، وزارت دادگستری ترامپ در حال بررسی مدارک گسترده‌ای درباره توطئه‌های احتمالی آن‌ها علیه یک رئیس‌جمهور منتخب است که ممکن است برنامه «مسئولیت‌پذیری» رایس را زودتر از انتظار او عملی کند./ منبع