دروغ‌گویی ترامپ درباره سرکوب‌های ایران

معترضان طرفدار دموکراسی در ایران شایسته حمایت واقعی از سوی ایالات متحده بودند تا رعایت حقوق قانونی مانند اصل دادرسی عادلانه و حق آزادی بیان، مطبوعات و تجمع تضمین شود، اما دولت ترامپ هیچگونه اعتقادی به این اصول نشان نداد و در حمایت از معترضان ایرانی کاملاً ناکارآمد عمل کرد. دستگیری‌ها و کشتارهای خودسرانه انجام‌شده توسط نیروهای دولت ترامپ تنها در تعداد با سرکوب‌های ایران تفاوت داشت، نه در ماهیت و این موضوع اظهارات ضدایرانی دولت آمریکا را به‌طور کامل ناقض می‌کرد. قتل رنی نیکول گود در مینیاپولیس توسط یکی از مأموران مهاجرت آمریکا نمونه‌ای از این تناقض بود که امکان طرح ادعای برتری اخلاقی آمریکا را در برابر ایران از بین برد.

اعتراضات در ایران در واکنش به سقوط ارزش ریال و فشار تحریم‌های اقتصادی، از اواخر ماه دسامبر آغاز شد. کاهش ارزش ریال به ۱.۴ میلیون به ازای هر دلار و تورم ۴۲ درصد، مردم را با دشواری‌های شدید اقتصادی مواجه کرد و با توقف معاملات و اعتصاب بازرگانان و سپس پیوستن کارکنان، دانشجویان و سایر اقشار، ابعاد اعتراضات گسترده شد. در اوایل ژانویه، نیروهای امنیتی به‌طور گسترده به معترضان شلیک کردند و هزاران نفر کشته شدند، حتی رهبر ایران، تعداد قربانیان را تأیید کرد، اما ترامپ را مسئول این اعتراضات معرفی نمود. قطع اینترنت و برچسب زدن معترضان به «اغتشاش‌گر» و «تروریست» از جمله اقدامات سرکوبگرانه بود.

زبان تهدید و اغراق‌آمیز ترامپ در واکنش به ایران، با اظهارات دولت‌های استبدادی مانند ایران و کره شمالی قابل مقایسه شد. استقرار گارد ملی در پورتلند، اورگن و توصیف آن به‌عنوان منطقه‌ای پرهرج‌ومرج و «آتش جهنم هدایت‌شده توسط آنتیفا» بدون ارتباط با واقعیت، نمونه‌ای از این رقابت در زبان بود. حمایت کامل واشنگتن از اقدامات اسرائیل علیه فلسطینیان و مداخلات مستقیم در ونزوئلا نیز سوالاتی درباره حمایت آمریکا از آزادی و حقوق مردم کشورهای جهان سوم ایجاد کرد.

قتل رنی نیکول گود و موارد مشابه مانند الکس پرتی، اگرچه در مقیاس با سرکوب ایران قابل مقایسه نیست، اما بیانگر نزدیک شدن آمریکا به مدلی است که افراد را قربانی ایدئولوژی می‌کند. بازگرداندن پناهجویان و فعالان ایرانی و سایر ملیت‌ها به کشورهایی با حکومت استبدادی یا مناطق درگیر جنگ، نمونه‌ای دیگر از این رفتار است. اقدامات دولت ترامپ، شامل کاهش فعالیت‌های آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا، به مرگ صدها هزار کودک در سال ۲۰۲۵ منجر شد و نشان می‌دهد که این سیاست‌ها قربانیان بسیاری داشته است، حتی اگر مقایسه عددی با کشتار ایران انجام نگیرد.

در نهایت، تضاد میان ادعاهای حقوق بشری ترامپ و عملکرد واقعی دولت وی، چه در داخل و چه در عرصه بین‌المللی، بر بی‌اعتمادی و ابهام درباره مواضع آمریکا در دفاع از آزادی و دموکراسی می‌افزاید و این موضوع به‌طور مستقیم مشروعیت اظهارات واشنگتن درباره سرکوب‌های دیگر کشورها را زیر سؤال می‌برد./ منبع