ناگفتههای خودروهای برقی در آمریکا
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آنچه در بحث خودروهای برقی در آمریکا از قلم افتاده است» به قلم ایلاریا مازوکو (Ilaria Mazzocco)، منتشرشده توسط مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)، به بررسی موانع سیاستگذاری آمریکا در توسعه خودروهای برقی و تأثیرات آن بر رقابتپذیری جهانی این کشور میپردازد. این یادداشت استدلال میکند که سیاستهای کنونی ممکن است نوآوری و جایگاه آمریکا در صنعت خودروسازی را تضعیف کند. در ادامه، چکیده این مطلب را میخوانید.
ایالات متحده در بحث خودروهای برقی با تصمیمات مهمی مواجه است که میتواند آینده صنعت خودروسازی این کشور را شکل دهد. کنگره در حال بررسی قانون «یک لایحه بزرگ و زیبا» است که بهتازگی توسط مجلس نمایندگان تصویب شده و انتخابهایی پیش رو دارد که بر قانون کاهش تورم و سیاستهای کلان برای تقویت رقابتپذیری آمریکا در فناوریهای پیشرفته تأثیر میگذارد. در بخش خودروسازی، مخاطرات بالاست: اعتبارات مالیاتی مصرفکننده 30D و اعتبارات تولید پیشرفته 45X در معرض لغو یا کاهش چشمگیر قرار دارند. همزمان، دولت جدید به دنبال کاهش استانداردهای بهرهوری سوخت است و کنگره معافیتی را که به کالیفرنیا اجازه میداد استانداردهای خاص خود را برای انتشار گازهای گلخانهای تعیین کند، لغو کرده است، که عملاً ممنوعیت فروش خودروهای غیربرقی این ایالت پس از سال ۲۰۳۵ را بیاثر میکند. زیرساختهای شارژ نیز بهشدت ناکافی است و دولت کنونی تخصیص بودجه جدید برای گسترش آن را متوقف کرده است. این تغییرات سیاستی، که ۱۸۰ درجه با سیاستهای پیشین تفاوت دارد، برای صنعتی که نیازمند برنامهریزی بلندمدت است، چالشبرانگیز است. حذف اعتبارات مالیاتی مصرفکننده، انگیزههای محلیسازی تولید و تنوعبخشی به زنجیرههای تأمین را تضعیف میکند. سرمایهگذاریهای کلان در تولید باتری، خودروسازی و استخراج و پالایش مواد معدنی حیاتی، با فرض ثبات سیاستی بلندمدت برنامهریزی شده بود، اما این فرض اکنون متزلزل است. مهمتر اینکه، رویکرد کنونی به بخش خودروسازی ممکن است نوآوری در ایالات متحده را عقب نگه دارد.
در کوتاهمدت، کاهش سرعت گذار به خودروهای برقی ممکن است به نفع خودروسازان سنتی آمریکا باشد که هنوز در تولید سودآور خودروهای برقی با چالش مواجهاند. اما این تصمیم تبعات بلندمدتی دارد. بخش خودروسازی آمریکا در خطر عقبماندن از تحول جهانی به سمت خودروهای برقی، متصل و خودران قرار دارد. اگر دولت فدرال رهبری دوراندیشانهتری نشان ندهد، ممکن است در کمتر از یک دهه، شرکتهای آمریکایی در تعیین استانداردهای جهانی نقش کمتری داشته باشند و به دلیل مقررات داخلی که مانع نوآوری شده، سهم بازار جهانی آنها کاهش یابد. دادههای آژانس بینالمللی انرژی نشان میدهد که در سال ۲۰۲۴، خودروهای برقی بیست درصد از فروش جهانی خودرو را تشکیل دادهاند. اتحادیه اروپا با نرخ فروش بیست درصد همگام با این روند بود، در حالی که چین با پنجاه درصد فروش، رکوردشکنی کرد. اما ایالات متحده با تنها ۱۰ درصد فروش خودروهای برقی و انتظارات پایین برای رشد در سالهای آینده، عقب مانده است. در حالی که انتظار میرود جهان در سال ۲۰۲۵ به نرخ فروش ۲۵ درصد و تا سال ۲۰۳۰ به چهل درصد برسد، پیشبینی میشود آمریکا در سال ۲۰۲۵ در حدود یازده درصد باقی بماند. برخی ممکن است این را مثبت تلقی کنند، زیرا به خودروسازان آمریکایی اجازه میدهد خودروهای با موتور احتراق داخلی را برای مدت طولانیتری بفروشند، اما عقبماندگی فناوری در صنعتی که به وضوح مسیر آینده جهان است، نگرانکننده است.
حتی با تسریع پذیرش خودروهای برقی، خودروهای بنزینی احتمالاً طی دهه آینده در آمریکا و جهان فروش خوبی خواهند داشت. با این حال، شرکتهای آمریکایی با فناوریهای ارزشمند، از پلتفرمهای خودروهای برقی و شیمیهای نسل جدید باتری تا روشهای نوین استخراج و پردازش مواد معدنی حیاتی، در صورت وجود بازار داخلی رو به رشد و بازارهای خارجی، در موقعیت بهتری برای تجاریسازی قرار میگیرند. سیاستهایی که پذیرش خودروهای برقی را تضعیف کنند، اثر بازدارندهای بر سرمایهگذاری و تولید در آمریکا خواهند داشت و توانایی شرکتهای آمریکایی برای رقابت در بازارهای جهانی را محدود میکنند. مطالعه دانشگاه پرینستون نشان میدهد که در صورت لغو اعتبارات مالیاتی پاک، تا ۷۲ درصد از ظرفیت تولید سلولهای باتری در آمریکا و تمام ظرفیتهای برنامهریزیشده در معرض تعطیلی قرار میگیرند. تقاضا برای خودروهای برقی ممکن است بهطور قابلتوجهی کاهش نیابد، اما مصرفکنندگان انگیزه کمتری برای خرید خودروهایی با باتریهای تولید آمریکا خواهند داشت. این چالش با افزایش تعرفههای جهانی و گسترش سریع شرکتهای چینی با فناوری پیشرفته و هزینههای رقابتی، دشوارتر میشود.
بحث درباره فناوری پاک در آمریکا به شکلی سیاسی شده که جذابیت اصلی آن در بازارهایی که تصمیمات بیشتر بر اساس عملکرد و قیمت است تا ایدئولوژی، را پنهان میکند. خودروهای برقی در آمریکا همچنان گران هستند و در ماه دسامبر سال ۲۰۲۴ به طور متوسط ۵۵ هزار دلار قیمت دارند، یعنی دوازده درصد گرانتر از خودروهای بنزینی/دیزلی. اما در چین، هزینه خودروهای برقی با خودروهای بنزینی/دیزلی برابر است و در برخی بخشها حتی ارزانتر است. صادرات خودروهای برقی چینی بازارهای نوظهور را متحول کرده؛ برای مثال، در تایلند، خودروهای برقی اکنون ارزانتر از خودروهای بنزینی/دیزلی هستند. در اروپا، مقررات، خودروسازان داخلی را به توسعه مدلهای ارزانتر خودروهای برقی تشویق کرده که انتظار میرود در سال ۲۰۲۶ وارد بازار شوند. اما در آمریکا، عرضه خودروهای برقی ارزانقیمت در آینده نزدیک تنها بهطور حاشیهای گسترش خواهد یافت، که توضیح میدهد چرا گاهی این خودروها به عنوان پروژهای برای نخبگان دیده میشوند.
در سطح جهانی، مصرفکنندگان و دولتها به دلیل نگرانیهای امنیت انرژی و کارایی، و همچنین همافزایی قوی بین پیشرانههای برقی و پلتفرمهای دیجیتال، به خودروهای برقی علاقه نشان دادهاند. خودروهای برقی اغلب مجهز به نرمافزارهای پیشرفتهای هستند که رانندگی را آسانتر و لذتبخشتر میکنند. نظرسنجی جهانی اخیر نشان داد که ۹۲ درصد از مالکان خودروهای برقی در صورت نیاز به تعویض خودرو، دوباره خودروی برقی میخرند و ۹۷ درصد از آنها از انتخاب خود راضی یا بسیار راضی هستند. این نشان میدهد که محبوبیت جهانی این فناوری در سالهای آینده افزایش خواهد یافت.
اتصال، رانندگی خودران و پیشرانههای برقی فناوریهایی متقابلاً تقویتکننده هستند، همانطور که رشد نمایی چین در این بخش نشان میدهد. اگرچه شرکتهای آمریکایی در حال حاضر در رانندگی خودران عملکرد قوی دارند، نادیده گرفتن خودروهای برقی و متصل، در بلندمدت چالشهایی برای آنها ایجاد خواهد کرد، زیرا برای موفقیت نیاز به برتری در هر سه فناوری دارند. در کشورهایی با تنوع مدلهای خودروهای برقی بالا، اغلب به دلیل تعرفههای پایینتر، فروش حتی بدون مشوقهای دیگر به سرعت در حال افزایش است. اما در آمریکا، با وجود تعرفههای بالا برای حفاظت از صنعت داخلی، وضعیت پیچیدهتر است. قانون کاهش تورم، با وجود کاستیهایش، تشخیص داد که انتقال زنجیرههای تأمین به آمریکا هزینههای بیشتری خواهد داشت و نیاز به مشوقهای اولیه دولتی برای رسیدن به مقیاس دارد. این مشوقها برای سرمایهگذاریهای جدید در مواد معدنی حیاتی حیاتی بودهاند. دولت کنونی نیز تشخیص داده که مقرراتزدایی میتواند هزینههای داخلی را کاهش داده و سرمایهگذاری بیشتری را تحریک کند.
ایالات متحده باید در آینده صنعت خودروسازی رقابت کند یا خطر انزوای فناوری را بپذیرد. اگرچه همکاری با دیگر کشورها در مسائل امنیت ملی مرتبط با چین ممکن است همافزایی داشته باشد، اما در بخش خودروسازی، بعید است آمریکا بتواند بخشهای بزرگی از جهان را متقاعد به رد فناوری چینی کند. برخی شرکتهای اروپایی در حال خرید سهام استارتاپهای چینی برای دستیابی به فناوری آنها هستند و کشورهایی مانند اسپانیا، برزیل و اندونزی برای جذب سرمایهگذاری چینی در بخش خودروسازی و باتری رقابت میکنند. حتی تسلا، خودروساز برقی آمریکایی، برای خودروهای تولیدشده در چین که به اروپا و سایر نقاط جهان صادر میشوند، به باتریهای توسعهیافته توسط CATL، شرکت باتریساز چینی، وابسته است.
اگر ایالات متحده به توسعه خودروهای نسل جدید متعهد نشود، ممکن است در چند سال آینده، مصرفکنندگان آمریکایی در سفرهای خارجی متوجه شوند که خودروهای کرایهای یا تاکسیها از فناوری جذابتری نسبت به آنچه در خانه موجود است، استفاده میکنند. این نتیجه نه به دلیل کمبود نبوغ آمریکایی، بلکه به این دلیل است که بازار آمریکا به اندازه کافی بزرگ یا رقابتی نیست تا نوآوری لازم را پشتیبانی کند. شرکتهای چینی با سرعت سرسامآوری در حال پیشرفت و گسترش سهم بازار جهانی خود هستند، که دولتها و شرکتهای سراسر جهان را وادار به بازنگری در راهبرد خودروسازی خود کرده است. تضعیف شرکتهایی که در حال توسعه زنجیرههای ارزش داخلی هستند، مؤثرترین مسیر به سوی رهبری فناوری را قطع خواهد کرد.
ایالات متحده باید منافع راهبردی خود و جهتگیری نوآوری فناوری جهانی را پیش از تصمیمگیری بر اساس روندهای کوتاهمدت داخلی در نظر بگیرد. سیاستهایی برای محلیسازی زنجیره تأمین و تشویق توسعه زنجیرههای متنوع برای مواد معدنی و اجزای حیاتی مانند باتریها باید در اولویت باقی بماند. تضعیف بازار خودروهای برقی آمریکا و سیاسیکردن آن، اکوسیستم نوآوری این کشور را تقویت نخواهد کرد، بلکه احتمالاً آن را از جهان منزوی خواهد کرد./ منبع



