ترامپ تیوی مسیری دیجیتال به جهنم بود
ترامپ تیوی تصویری بیواسطه اما کممخاطب از رسانهای شخصی و تبلیغاتی ارائه میدهد.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان « ترامپ تیوی را مسیری دیجیتال به جهنم بود» به قلم دیو شیلینگ (Dave Schilling) در روزنامه گاردین (The Guardian) منتشر شده است. این مطلب با نگاهی طنزآمیز و انتقادی، راهاندازی کانال یوتیوبی ۲۴ساعته ترامپ تیوی را در پیوند با رابطه پرتنش دولت ترامپ و رسانههای خبری بررسی میکند و بر تفاوت میان رسانه رسمی دولت، شبکههای خبری سنتی و میزان واقعی توجه مخاطبان تمرکز دارد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
ترامپ تیوی بهعنوان یک کانال پخش آنلاین در یوتیوب، محتوای مرتبط با کاخ سفید را بهصورت شبانهروزی منتشر میکند. راهاندازی این شبکه در شرایطی صورت گرفته که رابطه دولت ترامپ با رسانههای خبری سنتی آمریکا، بهویژه شبکههایی که کاخ سفید آنها را به پوشش ناعادلانه متهم کرده، بهشدت پرتنش شده است. این کانال عملاً امکان پخش مستقیم سخنرانیها، رویدادها و محتوای مورد تأیید دولت را بدون اتکا به انتخاب و ویرایش شبکههای خبری فراهم میکند.
محتوای مشاهدهشده در این کانال عمدتاً شامل بازپخش سخنرانیها و رویدادهای سیاسی است. بخشهایی از سخنرانیهای ترامپ، سخنرانی ملانیا ترامپ درباره هوش مصنوعی و مراسم صبحانه ملی نیایش از جمله برنامههایی بودند که پخش شدند. فقدان قالب حرفهای شبکههای خبری، گرافیک گسترده، مجری یا تحلیل مستمر، باعث شده است کانال بیشتر به یک جریان مستقیم از محتوای رسمی کاخ سفید شباهت داشته باشد تا یک شبکه خبری کامل.
یکی از ویژگیهای برجسته این ساختار، حذف نقش واسطهای رسانه است. در شبکههای خبری معمول، سخنان رئیسجمهور پس از انتخاب، تدوین و تفسیر خبرنگاران و سردبیران به مخاطب ارائه میشود. در ترامپ تیوی، این واسطه تا حد زیادی حذف شده و مخاطب مستقیماً با سخنرانیها و تصاویر تولیدشده از سوی دولت مواجه است. این مسئله از یک سو امکان دسترسی مستقیم به محتوای اولیه را فراهم میکند و از سوی دیگر، خطر تبدیل رسانه به ابزاری برای ارتباط سیاسی یکطرفه را مطرح میسازد.
این پروژه همچنین باید در زمینه اختلاف دولت ترامپ با رسانههای جریان اصلی آمریکا دیده شود. تلاش برای محدود کردن دسترسی برخی رسانهها به کاخ سفید و انتقاد از نحوه پوشش فعالیتهای ریاستجمهوری، نگرانیهایی درباره جایگاه رسانه مستقل و آزادی مطبوعات ایجاد کرده است. در این شرایط، ایجاد یک مسیر ارتباطی مستقیم با مخاطبان میتواند بخشی از راهبرد دولت برای کاهش وابستگی به رسانههای سنتی باشد.
با این حال، میزان استقبال مخاطبان پرسش دیگری ایجاد میکند. یوتیوب برخلاف بسیاری از رسانههای سنتی، تعداد بینندگان همزمان را بهصورت عمومی نشان میدهد و همین مسئله امکان سنجش مستقیم توجه مخاطبان را فراهم میکند. بر اساس مشاهدات مطرحشده، شمار بینندگان ترامپ تیوی بسیار محدود بوده و حتی در جریان برخی سخنرانیهای طولانی کاهش یافته است. بنابراین، ایجاد یک رسانه اختصاصی لزوماً به معنای دستیابی به مخاطب گسترده نیست.
مقایسه با شبکههای خبری کابلی نیز نکته مهمی را آشکار میکند. با وجود کاهش نسبی اهمیت تلویزیون کابلی و تمرکز فزاینده مخاطبان بر رسانههای دیجیتال، شبکههایی مانند فاکسنیوز، سیانان و MSNBC همچنان در گفتمان سیاسی آمریکا نقش دارند. ترامپ تیوی در مقابل، به جای رقابت مستقیم با این شبکهها، بیشتر یک کانال ارتباطی شخصی و دولتی است که محتوای مورد تأیید رئیسجمهور را بدون تفسیر گسترده عرضه میکند.
از منظر سیاسی و رسانهای، اهمیت این تجربه الزاماً به تعداد بینندگان آن محدود نمیشود. ایجاد رسانهای که مستقیماً به رئیسجمهور و دولت وابسته باشد، نشاندهنده تغییر در شیوه ارتباط سیاستمداران با افکار عمومی و تلاش برای دور زدن واسطههای رسانهای است. در عین حال، محدود بودن مخاطبان نشان میدهد کنترل بر کانال انتشار لزوماً کنترل بر توجه عمومی را به همراه ندارد. ترامپ تیوی در این معنا هم آزمایشی برای رسانه مستقیم سیاسی است و هم نمونهای از دشواری تبدیل دسترسی بیواسطه به نفوذ واقعی بر مخاطبان./ منبع