لکه ننگ کشتار کودکان: ارتش اسرائیل باید فوراً آتشبس کرده و مسئولان را محاکمه کند
کشتار مستمر کودکان فلسطینی توسط ارتش اسرائیل، حتی پس از آتشبس، نه تنها یک جنایت جنگی است که اسرائیل را در جهان منزوی میکند، بلکه با تضعیف اخلاقی جامعه و ارتش، هیچ منفعتی برای امنیت این کشور ندارد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، سرمقالهای با عنوان «لکه ننگ کشتار کودکان: ارتش اسرائیل باید فوراً آتشبس کرده و مسئولان را محاکمه کند» در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این سرمقاله با اشاره به تداوم کشتار کودکان فلسطینی توسط ارتش اسرائیل حتی پس از آتشبس، این سیاست را یک جنایت جنگی و لکه ننگی بر دامن اسرائیل میداند که هیچ منفعتی برای امنیت این کشور ندارد و تنها به انزوای بینالمللی و فروپاشی اخلاقی جامعه آن منجر میشود. در ادامه، خلاصه این یادداشت را میخوانید.
روز شنبه، جهان بار دیگر با صحنههای هولناکی از نوار غزه روبرو شد؛ صحنههایی که طبق معمول، از دید عموم مردم اسرائیل پنهان ماند. این بار، تصویر بدن مثلهشده آروای هشتساله بود که به سردخانه بیمارستانی در غزه منتقل میشد. آروآ نسمان در حمله هوایی اسرائیل به خانهاش کشته شد؛ حملهای که او و چهار عضو دیگر خانوادهاش را به کام مرگ فرستاد و برادر سیزدهسالهاش را به عنوان تنها بازمانده باقی گذاشت. همانند موارد بیشمار مشابه، این بار نیز سخنگوی ارتش اسرائیل یک روز پس از حمله از ارائه هرگونه توضیحی خودداری کرد: هدف از این حمله چه بود؟ آیا آسیب به غیرنظامیان بیگناه در محاسبات در نظر گرفته شده بود؟ در حال حاضر، نسمان آخرین کودکی است که توسط ارتش اسرائیل در غزه کشته شده است. از زمان برقراری آتشبس در نوار غزه، ارتش اسرائیل یک هزار و ۱۴۴ نفر را در این منطقه کشته که دستکم ۲۷۵ نفر از آنها کودک بودهاند.
ارتش اسرائیل ادعا میکند که این حملات، شبهنظامیان سازمانهای تروریستی را هدف قرار میدهد که «بهرغم توافق آتشبس، به تلاش برای پیشبرد طرحهای تروریستی علیه نیروهای ارتش و دولت اسرائیل ادامه میدهند». در این خصوص باید توجه داشت که حماس، حتی اگر به تعهد خود برای خلع سلاح عمل نکرده باشد، آتش خود را متوقف کرده است. از ماه نوامبر، حدود یک ماه پس از شروع آتشبس، این گروه به سربازان در نوار غزه حمله نکرده است، اما با این حال، ارتش اسرائیل حتی برای یک روز هم آتش خود را متوقف نکرده و همان سیاست زمان جنگ را در مورد تیراندازی ادامه داده است؛ سیاستی که در آن، آسیب به افراد بیگناه به انتهای لیست ملاحظات در برنامهریزی و اجرای حملات رانده شده است. این سیاست تاکنون جان بیش از ۲۱ هزار کودک را گرفته است. جامعه اسرائیل باید از خود بپرسد که این عطش انتقام برای کشتار هفتم اکتبر چه زمانی، اگر اصلاً، فرونشانده خواهد شد.
این کشتار که هیچ کمکی به امنیت اسرائیل یا سربازانش نمیکند، هزینههای وحشتناکی به همراه دارد. این کشتار ارتش و جامعه اسرائیل را تضعیف میکند؛ نام دولت اسرائیل را با جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت لکهدار میسازد؛ اسرائیل را از خانواده ملتها خارج کرده و به تحریم و بایکوت علیه آن دامن میزند؛ افراطیترین عناصر را در جامعه فلسطین تقویت میکند؛ باعث آسیب روحی و اخلاقی در میان سربازان ارتش میشود و به وحشیسازی جامعه اسرائیل میانجامد. اما مهمتر از همه، کشتن کودکان، بهویژه در چنین مقیاسی، جنایتی هولناک است که پایههای جامعه بشری را تضعیف میکند. ارتش اسرائیل باید فوراً آتشبس کامل را برقرار کند، مگر در موارد خطر واضح و فوری برای سربازان. نهادهای دفاعی باید موارد آسیب به افراد بیگناه را بررسی کرده و مسئولان را تحت پیگرد قانونی قرار دهند. این یک الزام اخلاقی و راهبردی است که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت./منبع
