آمریکااقتصادیداخلی

راهکار مسکنی که ترامپ از آن طفره می‌رود

ترامپ با گروکشی سیاسی، امضای بزرگ‌ترین لایحه مسکن مسکونی آمریکا را به تأخیر انداخت.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «راهکار مسکنی که ترامپ از آن طفره می‌رود» به قلم ویل گوتسگن (Will Gottsegen) در نشریه آمریکایی آتلانتیک (The Atlantic) منتشر شده است. این نوشتار با رویکردی تحلیلی و انتقادی، تصمیم اخیر دونالد ترامپ مبنی بر تعلیق امضای لایحه دوحزبی و فراگیر مسکن را بررسی کرده و آن را نشانه‌ای از ترجیح منافع و اولویت‌های سیاسی فردی بر نیازهای مبرم معیشتی و اقتصادی شهروندان آمریکایی ارزیابی می‌کند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.

بحران مسکن در ایالات متحده به یکی از دغدغه‌های اصلی افکار عمومی تبدیل شده است، به طوری که بخش بزرگی از خانوارها سهم سنگینی از درآمد خود را صرف هزینه‌های سکونت می‌کنند. در این میان، دونالد ترامپ همواره خود را به عنوان یک سازنده و برج‌ساز بزرگ معرفی کرده که قادر است برواندارهای اداری را در هم بشکند. با این حال، اقدامات اخیر او نشان می‌دهد که رویکرد تجاری وی لزوماً با نیازهای عمومی جامعه همخوانی ندارد.

تصویب لایحه جامع و دوحزبی مسکن در کنگره که با همکاری سناتورها از هر دو حزب به سرانجام رسید، گام مهمی برای تسریع در ساخت‌وساز و کاهش قیمت‌ها از طریق تسهیل مقررات منطقه‌ای و زیست‌محیطی به شمار می‌رفت. اما رئیس‌جمهور آمریکا به صورت ناگهانی مراسم امضای این قانون را لغو و اجرایی شدن آن را به تصویب یک قانون جنجالی و کاملاً بی‌ارتباط با موضوع مسکن، یعنی قانون احراز هویت رای‌دهندگان، مشروط کرد. این اقدام نشان‌دهنده آمادگی وی برای استفاده از لوایح حیاتی به عنوان اهرم فشار سیاسی است. اگرچه این اقدام تعلیقی از نظر قانونی ممکن است، اما عملاً بی‌ثمر خواهد بود؛ چرا که این مصوبه با اکثریت قاطع آرا تصویب شده و حتی بدون امضای او نیز ظرف چند روز به قانون تبدیل می‌شود یا کنگره می‌تواند وتوی احتمالی را با رای اکثریت قاطع باطل کند.

از سوی دیگر، سیاست‌های کلی دولت در بازار مسکن دچار نوعی تناقض و سردرگمی است. در حالی که بیانیه‌های رسمی بر افزایش عرضه مسکن تأکید دارند، اظهارات شخصی رئیس‌جمهور نشان‌دهنده تمایل او به حفظ یا افزایش قیمت‌ها برای حمایت از مالکان فعلی است. علاوه بر این، تمرکز دولت بر محدود کردن سرمایه‌گذاران نهادی بزرگ به بهانه حمایت از موجران کوچک، آدرس غلطی در ریشه‌یابی بحران است؛ چرا که آمارهای اقتصادی نشان می‌دهند سهم شرکت‌های بزرگ از بازار مسکن تک‌واحدی بسیار ناچیز بوده و تاثیر تعیین‌کننده‌ای بر گرانی سراسری ندارد. در نهایت، ترامپ ترجیح می‌دهد منابع و توان سازندگی خود را صرف پروژه‌های نمادین در پایتخت یا ساخت بناهای یادبود شخصی کند و هنوز نتوانسته ثابت کند که مهارت سازندگی خود را در خدمت رفاه عمومی جامعه به کار می‌گیرد./منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا