همه‌چیز شبیه سال ۲۰۰۶ می‌شود
شباهت‌های سیاسی ۲۰۰۶ و ۲۰۲۶، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را به نقطه عطفی احتمالی تبدیل کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان « همه‌چیز شبیه سال ۲۰۰۶ می‌شود» به قلم ایان پراساد فیلبریک (Ian Prasad Philbrick) در نشریه اسلیت (Slate) منتشر شده است که با مقایسه فضای سیاسی آمریکا در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۲۶، شباهت‌های میان دو دوره را در زمینه نارضایتی از رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه، جنگ در خاورمیانه و کنترل یکپارچه کنگره بررسی می‌کند. در عین حال، تفاوت‌های ساختاری امروز، به‌ویژه قطبی‌شدن سیاسی و گسترش مهندسی حوزه‌های انتخاباتی، امکان قیاس مستقیم را محدود می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا در شرایطی برگزار می‌شود که برخی ناظران سیاسی برای درک فضای کنونی به سال ۲۰۰۶ بازمی‌گردند؛ سالی که انتخابات میان‌دوره‌ای در میانه دومین دوره ریاست‌جمهوری جورج دبلیو. بوش برگزار شد و جمهوری‌خواهان پس از چند سال کنترل واشنگتن، با پیامدهای سیاسی جنگ عراق و کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور مواجه بودند. شباهت‌هایی میان آن دوره و وضعیت کنونی دولت دونالد ترامپ وجود دارد، اما تفاوت‌های ساختاری نظام سیاسی آمریکا نیز قابل توجه است.
در سال ۲۰۰۶، بوش در دومین سال از دوره دوم ریاست‌جمهوری خود قرار داشت و جنگ عراق به مسئله‌ای فرسایشی تبدیل شده بود. افزایش قیمت سوخت و نارضایتی عمومی، همراه با کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور به محدوده ۳۰ درصد، فشار سیاسی بر حزب جمهوری‌خواه را افزایش داده بود. از سوی دیگر، جمهوری‌خواهان کنترل کاخ سفید، مجلس نمایندگان و سنا را در اختیار داشتند و بنابراین مسئولیت سیاسی سیاست‌های دولت به‌طور مستقیم متوجه این حزب بود.
در سال ۲۰۲۶ نیز بخش‌هایی از این الگو تکرار شده است. دولت ترامپ درگیر جنگی طولانی در خاورمیانه است و پیامدهای اقتصادی آن، از جمله افزایش قیمت انرژی، بر فضای داخلی تأثیر گذاشته است. جمهوری‌خواهان نیز کنترل ساختارهای اصلی حکومت فدرال را در اختیار دارند و از این جهت، عملکرد دولت و تحولات خارجی می‌تواند پیامدهای سیاسی مستقیمی برای این حزب داشته باشد. همین شباهت‌ها باعث شده شماری از جمهوری‌خواهان نیز مقایسه میان دو سال را مطرح کنند.
انتخابات ۲۰۰۶ از نظر تاریخی اهمیت ویژه‌ای داشت. جمهوری‌خواهان ۳۰ کرسی مجلس نمایندگان را از دست دادند و اکثریت خود را واگذار کردند. دموکرات‌ها همچنین شش کرسی سنا، شش فرمانداری و صدها کرسی مجالس ایالتی را به دست آوردند. تغییر آرایش کنگره در سال‌های بعد نیز پیامدهای سیاسی مهمی داشت و افزایش قدرت دموکرات‌ها در سنا و مجلس نمایندگان، در نهایت به فراهم شدن شرایطی برای تصویب قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه در دوره باراک اوباما کمک کرد. هم‌زمان، شکست جمهوری‌خواهان در ۲۰۰۶ به بحث درباره فرسایش محافظه‌کاری ریگانی و تغییر تدریجی ائتلاف و گفتمان حزب جمهوری‌خواه دامن زد؛ تحولاتی که بعدها زمینه‌ساز ظهور جریان ترامپیسم شدند.
با این حال، ساختار سیاسی آمریکا در سال ۲۰۲۶ نسبت به ۲۰۰۶ تغییر کرده است. مهم‌ترین تفاوت، افزایش قطبی‌شدن حزبی و گسترش مهندسی حوزه‌های انتخاباتی است. در سال ۲۰۰۶، بیش از ۱۰۰ حوزه انتخابیه کنگره از سوی Cook Political Report رقابتی ارزیابی می‌شدند، در حالی که در شرایط کنونی شمار حوزه‌های رقابتی مجلس نمایندگان بسیار کمتر گزارش شده است. این تغییر به معنای آن است که شباهت فضای عمومی دو دوره الزاماً به معنای مشابه بودن رفتار انتخاباتی در سطح حوزه‌ها نیست.
بنابراین، مقایسه ۲۰۰۶ و ۲۰۲۶ بیشتر از آنکه پیش‌بینی مستقیمی درباره نتیجه انتخابات ارائه دهد، اهمیت تاریخی انتخابات میان‌دوره‌ای را برجسته می‌کند. انتخابات ۲۰۰۶ نه‌تنها توازن قدرت در کنگره را تغییر داد، بلکه بر مسیر سیاسی آمریکا در سال‌های بعد اثر گذاشت. انتخابات ۲۰۲۶ نیز می‌تواند بر ادامه دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، ترکیب قدرت در واشنگتن و ظرفیت احزاب برای پیشبرد برنامه‌های سیاسی خود اثرگذار باشد.
اهمیت اصلی این مقایسه در همین افق بلندمدت است: انتخابات میان‌دوره‌ای ممکن است فراتر از تعیین چند کرسی کنگره، نشانه‌ای از تغییرات عمیق‌تر در ائتلاف‌های حزبی، جهت‌گیری سیاسی و رابطه میان جامعه آمریکا و دولت فدرال باشد. با این حال، میزان ارتباط واقعی میان تجربه ۲۰۰۶ و شرایط ۲۰۲۶ تنها پس از روشن شدن نتایج و پیامدهای سیاسی آن قابل ارزیابی خواهد بود./ منبع