ویجر ۱ در آستانه ثبت رکورد تاریخی یک روز نوری فاصله از زمین
کاوشگر ۴۹ ساله ناسا به نخستین ساخته دست بشر تبدیل می‌شود که سیگنال‌هایش با تأخیر ۲۴ ساعته به زمین می‌رسند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، گزارشی با عنوان «نزدیک‌شدن ویجر ۱ ناسا به فاصله یک روز نوری در فضای میان‌ستاره‌ای» به قلم مارسیا دان (Marcia Dunn) در کریستین ساینس مانیتور (Christian Science Monitor) منتشر شده است. این گزارش به جزئیات رکورد بی‌سابقه دورترین فضاپیمای تاریخ بشر، دستاوردهای علمی مأموریت ویجر و چالش‌های فنی حفظ ارتباط با آن پس از نزدیک به نیم قرن می‌پردازد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
فضاپیمای ویجر ۱ ناسا پس از ۴۹ سال سفر در اعماق کیهان، در آستانه عبور از مرز تاریخی «یک روز نوری» فاصله از زمین قرار گرفته است. این کاوشگر اکنون در فاصله‌ای بیش از ۱۶ میلیارد مایل معادل ۲۶ میلیارد کیلومتر حرکت می‌کند؛ به‌گونه‌ای که سیگنال‌های رادیویی آن با سرعت نور دقیقاً ۲۴ ساعت زمان نیاز دارند تا به زمین برسند.
بر اساس برآوردهای ناسا، رسیدن ویجر ۱ به فاصله یک سال نوری کامل حدود ۱۸ هزار سال دیگر طول خواهد کشید و عبور آن از نزدیکی ستاره‌ای دیگر بیش از دو برابر این زمان می‌برد. با این حال، دوقلوی آن یعنی ویجر ۲ با وجود پرتاب دو هفته زودتر در سال ۱۹۷۷، تا سال ۲۰۳۵ به مرز یک روز نوری نخواهد رسید. هر دو فضاپیما اکنون با سرعت ۳۸ هزار مایل یا ۶۱ هزار کیلومتر در ساعت به مسیر خود در جهات مختلف ادامه می‌دهند.
ویجر ۱ پس از عبور از کنار مشتری و زحل در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰، در سال ۲۰۱۲ وارد فضای میان‌ستاره‌ای شد و ویجر ۲ نیز پس از رصد اورانوس و نپتون در سال ۲۰۱۸ به این فضا پیوست. این دو کاوشگر تقریباً هر روز داده‌هایی ارزشمند درباره شدت میدان مغناطیسی، فشار محیطی، غبار کیهانی و پرتوهای کیهانی کهکشانی به زمین مخابره می‌کنند.
هدایت این مأموریت اکنون بر عهده تیمی کوچک در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنا است که هفته‌ای یک بار فرمان‌های لازم را ارسال می‌کنند و در مواقع بروز نقص فنی، از کمک بازنشستگان قدیمی پروژه نیز بهره می‌برند. کنترلرها در ماه سپتامبر اقداماتی برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی هسته‌ای پلوتونیومی فضاپیما انجام دادند، اما در ماه اکتبر با قطعی موقت ارتباط روبه‌رو شدند که علت آن هنوز در حال بررسی است.
فراتر از داده‌های علمی و ثبت تصویر مشهور «نقطه آبی کم‌رنگ» در سال ۱۹۹۰، هر دو ویجر حامل یک صفحه طلایی ۳۰ سانتی‌متری شامل پیام‌های خوشامدگویی به ۵۵ زبان، تصاویر و نمودارهایی از حیات روی زمین هستند. مدیران این پروژه امیدوارند این کپسول زمان که از سال ۱۹۷۷ به فضا فرستاده شده، شاید هزاران سال دیگر توسط هوشمندی در کیهان کشف شود./ منبع