به نفع اروپاست که اسرائیل را تحریم کند

اروپا در برابر اقدامات بنیامین نتانیاهو در جنگ غزه و تجاوزات شهرک‌نشینان اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی به نقطه عطفی رسیده است. در هفته‌های اخیر، وزرای خارجه اتحادیه اروپا بازنگری توافق‌نامه همکاری با اسرائیل را آغاز کرده‌اند، بریتانیا مذاکرات تجاری را متوقف کرده، نروژ یک شرکت اسرائیلی را به دلیل تأمین انرژی شهرک‌های کرانه باختری در لیست سیاه قرار داده، و رهبران فرانسه، بریتانیا و کانادا تهدید به تحریم کرده‌اند. حتی آلمان، حامی سنتی اسرائیل، انتقاداتی مطرح کرده است. برخی این اقدامات را دیرهنگام می‌دانند و به سرعت تحریم‌های غرب علیه روسیه پس از تهاجم به اوکراین در ۲۰۲۲ اشاره می‌کنند و این تفاوت رویکرد را نشانه ریاکاری می‌خوانند. من این مقایسه را گمراه‌کننده می‌دانم، زیرا روسیه با تهدیدی وجودی یا حمله‌ای مشابه حمله حماس به اسرائیل مواجه نبود. با این حال، حمایت از حق اسرائیل برای جنگ با حماس نباید نقض قوانین جنگی را توجیه کند.

سازمان ملل شواهد گسترده‌ای از جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت توسط اسرائیل در غزه و کرانه باختری ارائه کرده است. این تخلفات، اعمال تحریم‌ها را حتی بدون مقایسه با جنگ اوکراین موجه می‌سازد. اروپا باید چارچوبی نظام‌مند برای تحریم‌ها، نه‌فقط علیه اسرائیل، بلکه به‌عنوان ابزاری ژئواکونومیک تدوین کند. بدون حمایت آمریکا، تحریم‌های بانکی و مالی احتمالاً ناکارآمد خواهند بود، زیرا واشنگتن می‌تواند کانال‌های پرداخت را جایگزین کند. اما مسدود کردن ذخایر ارزی بانک اسرائیل در اروپا که حدود یک‌چهارم ذخایر کلان آن را تشکیل می‌دهد، هزینه اقتصادی تحمیل خواهد کرد و می‌تواند برای جبران خسارات فلسطینیان استفاده شود.

تحریم‌های تجاری و مسافرتی مؤثرترند. اسرائیل نزدیک به نیمی از واردات کالاهایش (از جمله سوخت) و بیش از یک‌سوم صادراتش را از اروپا تأمین می‌کند. یک‌چهارم تجارت خدمات اسرائیل، از جمله خدمات تجاری و گردشگری، نیز به بازارهای اروپایی وابسته است. محدودیت در این حوزه‌ها اختلال جدی ایجاد می‌کند، به‌ویژه به دلیل تسلط اروپا بر خدمات کشتیرانی. آماده‌سازی برای تحریم‌ها فراتر از واکنش به نقض قوانین بین‌المللی، برای تقویت قدرت دیپلماتیک اتحادیه اروپا ضروری است. تحریم‌های کنونی علیه روسیه، با وجود موفقیت، به دلیل مشاجرات سیاسی و ابهامات قانونی با موانعی مواجه بوده‌اند. اتحادیه اروپا باید معیارهای مشخصی برای رفتارهای قابل‌تحریم تعریف کند و شرط اجماع برای تصمیم‌گیری را حذف نماید تا اهرم سیاست خارجی‌اش تقویت شود.

اروپا همچنین باید برای مقابله با کارشکنی احتمالی آمریکا که با اقداماتش علیه دیوان کیفری بین‌المللی آغاز شده، آماده شود. نشان دادن آمادگی برای تحریم اسرائیل، تعهد اروپا به اجرای قوانین بین‌المللی علیه هر متخلفی را نشان می‌دهد. این رویکرد، اعتبار تهدیدات تحریمی را افزایش داده و انگیزه احترام به خطوط قرمز اروپا را تقویت می‌کند. من با اشاره به سخن تئودور روزولت («آرام سخن بگو و چوب بزرگی در دست داشته باش»)، معتقدم که اروپا می‌تواند با تحریم‌های هدفمند بدون نیاز به جنجال قدرت خود را به نمایش بگذارد.

این تحریم‌ها پیامدهای گسترده‌تری دارند. انزوای اسرائیل در صحنه بین‌المللی می‌تواند مذاکرات آینده درباره فلسطین را تحت تأثیر قرار دهد؛ به‌ویژه با توجه به حمایت فزاینده افکار عمومی جهانی از فلسطینیان. اروپا با ایجاد یک چارچوب تحریمی منسجم، نه‌تنها به نقض قوانین در غزه و کرانه باختری پاسخ می‌دهد، بلکه جایگاه خود را به‌عنوان بازیگری مستقل در سیاست جهانی تثبیت می‌کند. بدون هماهنگی با آمریکا، موفقیت تحریم‌ها محدود خواهد بود، اما حتی اقدامات نمادین می‌توانند فشار دیپلماتیک را افزایش دهند. من معتقدم که ناکامی اسرائیل در رعایت قوانین بین‌المللی، همراه با فشارهای داخلی مانند شکاف‌های اجتماعی و هزینه‌های جنگ، فرصت را برای اروپا فراهم کرده تا با ابزار تحریم، تغییرات معناداری را مطالبه کند.

اتحادیه اروپا باید از این لحظه برای بازسازی سیاست خارجی خود استفاده کند. تحریم‌های نظام‌مند، با معیارهای شفاف و بدون نیاز به اجماع، می‌توانند اروپا را به بازیگری قاطع‌تر تبدیل کنند. این رویکرد نه‌تنها به بحران کنونی در فلسطین پاسخ می‌دهد، بلکه برای مواجهه با چالش‌های آینده، از تغییرات اقلیمی تا مناقشات منطقه‌ای، ضروری است. تصمیم اروپا برای تحریم یا عدم تحریم اسرائیل، آزمونی برای تعهد آن به عدالت بین‌المللی و توانایی‌اش در عمل مستقل از آمریکاست./ منبع