نگاهی به وضعیت انتخابات کنگره آمریکا
نوشته علی نظیف‌پور
در روز ۳ نوامبر ۲۰۲۶ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برگزار خواهد شد. این انتخابات شامل انتخابات کنگره نیز می‌شود، قوه مقننه آمریکا که از دو مجلس موسوم به مجلس نمایندگان و سنا تشکیل شده است. برای تعیین ترکیب صد و بیستمین کنگره ایالات متحده که در ماه ژانویه ۲۰۲۷ رسماً آغاز به کار خواهد کرد، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی از مجموع ۱۰۰ کرسی مجلس سنا به رقابت گذاشته خواهند شد. برای پیروزی در مجلس نمایندگان، احزاب به ۲۱۸ کرسی نیاز دارند. در مجلس سنا، جمهوری‌خواهان به ۵۰ کرسی و دموکرات‌ها به ۵۱ کرسی نیازمندند، زیرا بر اساس قانون اساسی ایالات متحده، معاون رئیس‌جمهور (که اکنون جی دی ونس جمهوری‌خواه است) ریاست سنا را نیز بر عهده دارد و می‌تواند در صورت تساوی آرا در این نهاد، با رأی خود نتیجه را تعیین کند. دموکرات‌ها برای پیروزی در هر دو مجلس باید درمجموع ۴ کرسی کسب کنند. همزمان در ۳۶ ایالت نیز انتخابات فرمانداری برگزار خواهد شد که موضوع این نوشته نیست.
این انتخابات در حالی برگزار می‌شود که رئیس‌جمهور مستقر، دانلد ترامپ، محبوبیت بسیار پایینی دارد. در واقع، میزان محبوبیت ترامپ در نظرسنجی‌های معتبر بین ۳۴ تا ۳۸ درصد است، رقمی که بدین معناست که او پس از هری اس. ترومن در سال ۱۹۴۶ دارای کمترین میزان محبوبیت در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای بین روسای جمهور آمریکا در تاریخ مدرن است. عدم محبوبیت شدید ترامپ ناشی از این باور عمومی است که او بسیاری از وعده‌های انتخاباتی خود را زیر پا گذاشته است. بالا بودن هزینه‌های زندگی در ایالات متحده نیز در این امر نقش دارد. جنگِ نامحبوب در ایران و تأثیرات آن بر قیمت سوخت، تعرفه‌هایی که به تورم دامن زده‌اند، خودداری او از انتشار اسناد مربوط به پرونده جفری اپستین، و اقدامات افراطی پلیس مهاجرت آمریکا (موسوم به ICE)، از دیگر دلایل عدم محبوبیت ترامپ به شمار می‌روند.
از منظر تاریخی، میزان محبوبیت یک رئیس‌جمهور، تعیین‌کننده‌ترین شاخص برای پیش‌بینی عملکرد حزب متبوع او در انتخابات کنگره است. حزبی که در کاخ سفید حضور دارد معمولاً کرسی‌هایی را از دست می‌دهد. این امر به‌ویژه در مورد رؤسای‌جمهوری که در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود به سر می‌برند صادق است، پدیده‌ای که در ادبیات علوم سیاسی با عنوان «نفرین سال ششم» شناخته می‌شود. به همین دلیل، اکثر تحلیل‌گران انتظار دارند که حزب دموکرات به پیروزی‌ای قاطع و چشمگیر دست یابد، رویدادی که با اصطلاح «موج آبی» توصیف می‌شود.
با توجه به این واقعیت، پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات مجلس نمایندگان بسیار محتمل به نظر می‌رسد. اما در مورد مجلس سنا، وضعیت پیچیده‌تر است. از آنجا که تنها یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شوند، انتخابات این مجلس بازتاب‌دهنده دقیق فضای سیاسی کل کشور نیست. نقشه انتخاباتی سنا به شدت به نفع حزب جمهوری‌خواه است. دموکرات‌ها برای پیروزی در سنا، به کسب ۴ کرسی نیاز دارند. اگرچه پیروزی آن‌ها در کارولینای شمالی تقریباً قطعی تلقی می‌شود (به‌طوری که جمهوری‌خواهان دیگر در این ایالت هزینه‌ای نمی‌کنند و عملاً رقابت را واگذار کرده‌اند)، اما دموکرات‌ها باید سه کرسی دیگر نیز به دست آورند. مشکل اینجاست که تقریباً تمام ایالت‌های باقی‌مانده که دموکرات‌ها در آن‌ها شانس خوبی دارند، ایالت‌هایی محافظه‌کار هستند که ترامپ در آن‌ها با اختلاف رأی قابل‌توجهی پیروز شده بود، ایالت‌هایی نظیر تگزاس، آیووا، آلاسکا، اوهایو و کانزاس. در ایالت مِین که ایالتی لیبرال محسوب می‌شود، سوزان کالینز سناتور مستقر است و شانسی واقعی برای حفظ کرسی خود دارد. علاوه بر این، ممکن است دموکرات‌ها کرسی‌هایی را در میشیگان، مینه‌سوتا یا نیوهمپشایر از دست بدهند (هرچند احتمال وقوع این سناریو در دو مورد آخر بسیار ناچیز است). خلاصه آن‌که، در حالی که پیروزی در مجلس نمایندگان آسان است، پیروزی در مجلس سنا کاری بسیار دشوار خواهد بود.
به همین دلیل است که ابعاد پیروزی قاطع دموکرات‌ها اهمیت زیادی دارد. اگر مجموع آرای سراسری ملی حزب دموکرات را محاسبه کنیم و آن‌ها ۹ درصد یا بیشتر از جمهوری‌خواهان پیش باشند، به احتمال زیاد هم در سنا و هم در مجلس نمایندگان پیروز خواهند شد. اما اگر اختلاف آن‌ها ۷ یا ۸ درصد (یا کمتر) باشد، ممکن است جمهوری‌خواهان همچنان کنترل سنا را حفظ کنند. شایان ذکر است که نظرسنجی‌های فعلی نشان می‌دهند دموکرات‌ها با اختلاف ۱۰ تا ۱۱ درصد پیروز خواهند شد. اگر این نظرسنجی‌ها دقیق باشند یا حتی اگر میزان پیروزی دموکرات‌ها را کمتر از واقعیت برآورد کرده باشند، آن‌گاه از ماه ژانویه، سنا تحت کنترل دموکرات‌ها درخواهد آمد. اما اگر خطای کوچکی به نفع جمهوری‌خواهان وجود داشته باشد، خطایی که کاملاً در محدوده حاشیه خطای عادی نظرسنجی‌ها می‌گنجد، آن‌گاه سنا همچنان در دست جمهوری‌خواهان باقی خواهد ماند. می‌توان گفت که در صورت وقوع یک «موج آبی»، جمهوری‌خواهان در مجلس سنا پیروز خواهند شد، در حالی که در صورت وقوع یک «سونامی آبی»، دموکرات‌ها پیروز می‌شوند.
دلایل بسیاری برای اعتماد به نظرسنجی‌ها وجود دارد. برخلاف برخی انتخابات‌های ریاست‌جمهوری، نظرسنجی‌ها در انتخابات‌های میان‌دوره‌ای عمدتاً دقیق بوده‌اند. به‌علاوه، محبوبیت ترامپ اکنون بسیار کمتر از سال ۲۰۱۸ است، یعنی انتخابات میان‌دوره‌ایِ پیشین در دوران ریاست‌جمهوری او. در آن انتخابات، جمهوری‌خواهان با اختلاف حدود ۸ درصد شکست خوردند. بنابراین، دور از ذهن نیست اگر فرض کنیم که شکست جمهوری‌خواهان در سال جاری سنگین‌تر خواهد بود. با این حال، دلایل موجهی وجود دارد که نشان می‌دهد پیروزی در انتخابات مجلس سنا برای دموکرات‌ها بسیار دشوار است. اگرچه نظرسنجی‌های میان‌دوره‌ای معمولاً دقیق هستند، اما اغلب میزان حمایت از دموکرات‌ها را در ایالت‌های محافظه‌کار بیش از واقعیت نشان می‌دهند، بنابراین حتی یک خطای کوچک می‌تواند منجر به از بین رفتنِ برتری دموکرات‌ها در ایالت‌هایی نظیر تگزاس و آلاسکا شود. به همین دلیل نمی‌توان نسبت به نتایج انتخابات سنا اطمینان داشت. در حالی که تقریباً قطعی است دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان را به دست خواهند گرفت، اما اگر در نهایت دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان پیروزِ مجلس سنا شوند، نباید تعجب کرد.
اگر بخواهم جمع‌بندی کنم، باید بگویم که احتمال پیروزی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان بیش از ۹۰ درصد است، در حالی که در سنا این رقم حدود ۶۰ درصد است، بدین معنا که احتمال پیروزی کمی بیشتر است، اما نه خیلی زیاد. این ارزیابی نسبت به برآوردهای حاصل از مدل‌های احتمالیِ علمی که شانس پیروزی دموکرات‌ها در سنا را بین ۷۲ تا ۷۷ درصد تعیین می‌کنند محتاطانه‌تر است. با این حال، به باور من پیچیدگیِ نقشه انتخاباتی سنا چنین احتیاطی را ایجاب می‌کند.