ارتش لبنان؛ ثبات یا رویارویی

نیروهای مسلح لبنان در فضای پس از آتش‌بس، خود را در موقعیت حساسی میان فشارهای غربی برای کنترل مرزهای جنوبی و هراس از فروپاشی انسجام داخلی می‌بینند.

پس از قطعنامه ۱۷۰۱، فشارهای بین‌المللی و غربی (به‌ویژه از سوی آمریکا و فرانسه) برای استقرار گسترده ارتش در جنوب با هدف خلع سلاح یا محدودسازی حزب‌الله تشدید شده است. حامیان غربی مایلند ارتش لبنان را به عنوان تنها نیروی مسلح حاکم در جنوب ببینند، اما این امر ارتش را با یک چالش هویتی و عملیاتی بزرگ مواجه می‌کند؛ چرا که ساختار و بدنه ارتش بازتابی از جامعه چندطایفه‌ای لبنان است و هرگونه اقدام برای مواجهه مستقیم با مقاومت، ریسک بروز انشعاب در داخل ارتش و شعله‌ور شدن جنگ داخلی را به همراه دارد.

فرماندهی ارتش لبنان به خوبی از این تله استراتژیک آگاهی دارد و ترجیح می‌دهد به جای تقابل، نقش یک «تضمین‌کننده ثبات» و هماهنگ‌کننده را ایفا کند تا انسجام ملی حفظ شود. اصرار بیش از حد واشنگتن و متحدانش برای تبدیل کردن ارتش به ابزاری جهت تصفیه‌حساب‌های سیاسی علیه حزب‌الله، نه تنها به تقویت حاکمیت دولت کمک نمی‌کند، بلکه می‌تواند تنها نهاد ملی باقی‌مانده و پایدار در لبنان را از درون متلاشی کند. /کریدل