چرخش آمریکا به سمت آسیا با موانعی جدی روبه‌رو شده است

سیاست خارجی دولت آمریکا با چرخش معکوس و کاهش تعهدات در آسیا، بازدارندگی در برابر رقبا را تضعیف کرده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «چرخش آمریکا به سمت آسیا با موانعی جدی روبه‌رو شده است» نوشته آندریاس کلوت (Andreas Kluth) در بلومبرگ (Bloomberg) منتشر شده است. این یادداشت بررسی می‌کند که چگونه سیاست‌های واکنشی و فرسایشی دونالد ترامپ در درگیری‌های خاورمیانه، منابع نظامی ایالات متحده را از منطقه هند-آرام خارج کرده و با تضعیف اتحادهای کلیدی در آسیا، بازدارندگی در برابر چین و کره شمالی را به خطر انداخته است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

سیاست خارجی ایالات متحده در تضادی آشکار با دکترین سنتی تمرکز بر منطقه آسیا-اقیانوسیه، وارد فاز جدیدی از انحراف مسیر شده است. جابجایی ناوهای هواپیمابر راهبردی از آب‌های شرق دور به سمت خاورمیانه جهت پشتیبانی از عملیات‌های جاری، موجب شده تا موازنه‌گری دریایی آمریکا در اقیانوس آرام موقتاً با خلأ مواجه شود.

این جابجایی راهبردی نشان می‌دهد که دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده چگونه تحت تأثیر درگیری‌های فرسایشی و بحران‌های مقطعی در مناطق دیگر، تمرکز اصلی خود را از دست می‌دهد. این تغییر اولویت‌ها که با تجدیدنظر در رزمایش‌های مشترک دفاعی با شرکای کلیدی مانند کره جنوبی همراه گشته، نشان‌دهنده ترجیح تصمیم‌گیرندگان کاخ سفید به مدیریت بحران‌های دفعی به‌جای پیگیری راهبردهای کلان بلندمدت است. هنگامی که رهبران سیاسی به جای نگاه به افق‌های دوردست و مهار رقبای همه‌جانبه، به واکنش‌های شتاب‌زده روی می‌آورند، کل معماری امنیت منطقه‌ای دچار لرزش می‌شود.

این دگرگونی در سیاست‌های امنیتی، هزینه‌های راهبردی سنگینی را به همراه دارد که آثار آن به سرعت در معادلات جهانی پدیدار می‌شود. از یک سو، توان بازدارندگی واشنگتن در برابر روندهای توسعه‌طلبانه چین در پیرامون تایوان و دریای چین جنوبی به‌شدت تضعیف می‌شود؛ چرا که پکن این انفعال و جابجایی منابع را به عنوان فرصتی طلایی برای پیشبرد اهداف منطقه‌ای خود ارزیابی می‌کند. از سوی دیگر، رویکرد ملایم‌تری در قبال کره‌شمالی و توسعه شتابان زرادخانه تسلیحات اتمی آن شکل می‌گیرد که موازنه قوا در شبه‌جزیره کره را بر هم می‌زند.

تحلیلگران و طراحان نظامی پنتاگون که سال‌ها بر ضرورت حضور متمرکز در زنجیره جزایر اول و مهار پکن تأکید داشتند، اکنون ناچارند به توجیه تناقض‌های رفتاری دولت بپردازند. تداوم تنش‌های تجاری از طریق وضع تعرفه‌های گمرکی، اعمال فشار مداوم بر شرکای منطقه‌ای و ایجاد ابهام عمیق در پایبندی به معاهدات امنیتی دوجانبه، متحدان سنتی و کلیدی واشنگتن نظیر سئول و توکیو را به بازنگری اساسی در راهبردهای دفاعی ملی و بررسی سناریوهای استقلال نظامی، از جمله تلاش برای دستیابی به تسلیحات بازدارنده مستقل، سوق داده است. این روند بی‌اعتمادی عمیقی را ایجاد می‌کند که ترمیم آن به سال‌ها تلاش دیپلماتیک نیاز خواهد داشت و جایگاه جهانی ایالات متحده را به عنوان یک شریک قابل اتکا و امن به شدت زیر سؤال می‌برد./منبع