چگونه کاهش مهمات آمریکا تایوان را در معرض خطر قرار می‌دهد

کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا پس از جنگ ایران، محاسبات چین برای حمله احتمالی به تایوان را تغییر داده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «چگونه کاهش مهمات آمریکا تایوان را در معرض خطر قرار می‌دهد» نوشته گریگوری جی. مور (Gregory J. Moore) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است. نویسنده استدلال می‌کند که کاهش ذخایر مهمات پیشرفته آمریکا، در کنار مجموعه‌ای از روندهای سیاسی، جمعیتی، فناورانه و نظامی، انگیزه‌های چین برای اقدام زودهنگام علیه تایوان را افزایش داده است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

جنگ جاری آمریکا و اسرائیل با ایران، با کاهش ذخایر مهمات پیشرفته آمریکا، یک عامل جدید به محاسبات چین درباره زمان حمله احتمالی به تایوان افزوده است. از فوریه ۲۰۲۶، آمریکا بخش قابل‌توجهی از رهگیرها، موشک‌های کروز، پهپادهای تهاجمی و دیگر مهمات موردنیاز برای دفاع از تایوان را مصرف کرده و برآورد می‌شود ۳۰ تا ۴۰ درصد از مهمات حمله زمینی و دفاع هوایی و موشکی آن کاهش یافته باشد. بازسازی این ذخایر نیز دو تا سه سال زمان می‌برد؛ بنابراین، توان آمریکا برای دفاعی قوی و پایدار از تایوان در کوتاه‌مدت محدودتر شده است.

چین از مدت‌ها پیش انگیزه‌های قدرتمندی برای تصرف تایوان داشته است. همه رهبران کمونیست چین از مائو تا شی جین‌پینگ با استقلال تایوان مخالف بوده‌اند و بازگرداندن آن را تکمیل وحدت سرزمین مادری می‌دانند. تایوان همچنین مزایای راهبردی مهمی برای چین دارد، از جمله امکان خروج نیروی دریایی چین از زنجیره نخست جزایر و کنترل شرکت صنایع نیم‌رسانای تایوان. از نظر پکن، وجود یک «دیگری چینی» دموکراتیک نیز اعتبار دولت حزبی را به چالش می‌کشد.

برای سنجش محاسبات شی، سیزده شاخص را می‌توان بررسی کرد. دو شاخص به‌نفع صبر کردن هستند: ارتش آزادی‌بخش خلق با زمان بیشتر می‌تواند آمادگی خود را افزایش دهد و مشکلات اقتصادی چین ممکن است در صورت بی‌ثباتی داخلی، ریسک جنگ را افزایش دهد. اما یازده شاخص دیگر به گفته مور، پنجره فرصت را در حال بسته‌شدن نشان می‌دهند.

هویت ملی تایوانی به‌تدریج از هویت چینی فاصله می‌گیرد و انتظار بیشتر می‌تواند شکاف را عمیق‌تر کند. کاهش جمعیت در سنین جنگی نیز در بلندمدت حفظ نیروی نظامی چین را دشوارتر خواهد کرد. اهمیت جهانی صنعت نیمه‌رسانای تایوان، به‌ویژه شرکت صنایع نیم‌رسانای تایوان، اکنون در بالاترین سطح قرار دارد، اما انتقال بخشی از تولید پیشرفته آن به آمریکا، آلمان و ژاپن در سال‌های آینده، ارزش تصرف زودتر آن را برای چین افزایش می‌دهد. محدودیت‌های آمریکا بر دسترسی چین به تراشه‌های پیشرفته نیز وابستگی پکن به تایوان را بیشتر کرده است.

هم‌زمان، تعهد آمریکا به دفاع از تایوان، همکاری نظامی واشنگتن و تایپه و توانمندی‌های دفاعی تایوان در حال افزایش است. چین همچنین اکنون در برخی تسلیحات هایپرسونیک مزیت دارد، اما چند سال تأخیر می‌تواند این برتری را با توسعه مقابله آمریکا از بین ببرد. روابط متشنج آمریکا و چین، بدبینی فزاینده شی نسبت به نیت واشنگتن و تداوم حکومت حزب دموکراتیک مترقی در تایوان نیز انگیزه انتظار را کاهش می‌دهند.

عامل سیزدهم، کاهش ذخایر مهمات آمریکا در نتیجه جنگ ایران است. چون مداخله احتمالی آمریکا بر سر تایوان عمدتاً هوایی و دریایی خواهد بود، دقیقاً به همان مهماتی نیاز دارد که اکنون مصرف شده‌اند. نمی‌توان نتیجه گرفت که شی حتماً پیش از میانه سال ۲۰۲۷ حمله خواهد کرد، بلکه منافع چین برای اقدام زودهنگام بیش از دلایل انتظار است و بحران مهمات آمریکا باید برای واشنگتن و تایوان یک هشدار جدی درباره بازدارندگی چین باشد. رزمایش‌های چین پیرامون تایوان نیز می‌تواند تمرینی برای تهاجم باشد و استدلال اینکه شی «آن‌قدر دیوانه نیست»، نمی‌تواند مبنای اطمینان باشد./منبع