هند باید از شکست توافق تجاری با آمریکا درس بگیرد

پس از پنج دور مذاکرات فشرده، مذاکرات تجاری بین هند و آمریکا با شکست مواجه شد که نقطه عطفی در روابط دو کشور محسوب می‌شود. تعرفه‌های آمریکا بر کالاهای هندی به پنجاه درصد رسیده است: ۲۵ درصد از روز ۷ آگوست ۲۰۲۵ اعمال شد و ۲۵ درصد دیگر به‌دلیل ادامه خرید نفت روسیه توسط هند، از روز ۲۷ آگوست اجرایی خواهد شد. با حجم تجارت دوجانبه بیش از ۱۹۰ میلیارد دلار و هدف هند برای افزایش آن به پانصد میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰، این بن‌بست پیامدهای جدی برای هر دو طرف دارد. هند با بازار یک میلیارد و چهارصد میلیون نفری خود، یکی از سریع‌ترین اقتصادهای در حال رشد جهان است، در حالی که آمریکا با نفوذ خود در تعیین استانداردهای تجارت جهانی، شریک کلیدی محسوب می‌شود.

مذاکرات با خوش‌بینی آغاز شد. مقامات هندی، با تشویق اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درباره یک توافق «بزرگ»، امیدوار بودند تعرفه‌ها را به ۱۰ درصد برسانند. اما این خوش‌بینی بیش از حد، به راهبرد مذاکراتی بیش از حد سختگیرانه هند منجر شد؛ به‌ویژه در بخش کشاورزی که برای حفظ منافع کشاورزان، هند از دادن امتیازات بیشتر خودداری کرد. در نتیجه، زمانی که آمریکا توافق‌هایی با ژاپن و اتحادیه اروپا امضا کرد، هند غافلگیر شد و با تعرفه ۲۵درصدی مواجه گردید.

یکی از عوامل کلیدی شکست، فقدان ارتباط مستقیم بین نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، و ترامپ بود. اظهارات مکرر ترامپ درباره میانجی‌گری در مناقشه هند و پاکستان، که در دهلی‌نو حساسیت‌برانگیز تلقی شد، به عدم تماس مودی در لحظه‌ای حساس کمک کرد. این تنش‌های ژئوپلیتیکی نشان داد که چگونه مسائل غیرمرتبط با تجارت می‌توانند مذاکرات اقتصادی را تحت تأثیر قرار دهند. همچنین، مشاوران کلیدی هند به‌دلیل عدم استفاده از فرصت‌های دیپلماتیک، مانند دیدار پیوش گویال، وزیر بازرگانی هند، از واشنگتن و سفر جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، به دهلی‌نو، مورد انتقاد قرار گرفتند.

پیامدهای این شکست برای جایگاه جهانی هند و روابط دوجانبه گسترده است. تعرفه پنجاه‌درصدی، هند را در موقعیت دشواری قرار داده است؛ به‌ویژه در حالی که این کشور به‌دنبال کاهش وابستگی به انرژی روسیه و حفظ تعادل ژئوپلیتیکی است. در مقابل، توافق‌های اخیر آمریکا با ژاپن، اتحادیه اروپا و حتی پاکستان نشان می‌دهد هند فرصت راهبردی تقویت روابط اقتصادی با بزرگ‌ترین شریک خود را از دست داده است.

با این حال، درهای مذاکره همچنان باز است. یک هیئت آمریکایی قرار است اواخر این ماه به دهلی‌نو سفر کند و هند در حال بررسی امتیازات بیشتر در بخش‌های کشاورزی و لبنیات و کاهش خرید نفت روسیه به‌نفع تأمین‌کنندگان آمریکایی است. این شکست دو درس کلیدی ارائه می‌دهد. نخست، مدیریت انتظارات و انعطاف‌پذیری در مذاکرات حیاتی است. بیش‌اعتمادی هند به سیگنال‌های مثبت ترامپ، منجر به راهبرد بیش از حد سختگیرانه‌ای شد که در بخش‌های حساسی مانند کشاورزی، انعطاف لازم را نداشت. دوم، تأثیر عوامل ژئوپلیتیکی نشان‌دهنده نیاز به جداسازی مسائل تجاری از تنش‌های سیاسی است. هند باید با تعیین مرزهای دیپلماتیک، مانع از تأثیر مسائل حساسی مانند روابط هند-پاکستان بر اهداف اقتصادی شود.

برای بهبود روابط تجاری، هند باید ارتباطات در سطح بالا را در اولویت قرار دهد تا اعتماد بین مودی و ترامپ تقویت شود. همچنین، هند باید راهبرد مذاکراتی خود را بازنگری کند تا تعادلی بین منافع داخلی و حفظ روابط قوی با آمریکا ایجاد کند؛ به‌ویژه در رقابت جهانی با چین. آمریکا نیز باید ارزش راهبردی هند را به‌عنوان شریک اقتصادی و ژئوپلیتیکی به‌رسمیت بشناسد. با اصلاح اشتباهات و ایجاد کانال‌های ارتباطی قوی‌تر، دو کشور می‌توانند به یک مشارکت تجاری سودمند دوجانبه دست یابند که نه‌تنها اقتصاد آن‌ها را تقویت می‌کند، بلکه اتحاد راهبردی آن‌ها را در منطقه هند-آرام نیز بهبود می‌بخشد./ منبع