تهدیدات نوین و ضرورت تقویت اتحاد راهبردی کره جنوبی و آمریکا

شبه‌جزیره‌ کره همچنان یکی از ناپایدارترین مناطق جهان به‌شمار می‌رود. در حالی‌ که کره‌ شمالی به توسعه‌ تسلیحات هسته‌ای، موشک‌های بالستیک قاره‌پیما و سامانه‌های مافوق‌ صوت سرعت بخشیده و همکاری نظامی خود با روسیه را تعمیق می‌بخشد، تهدیدات نظامی آن، از جمله پرتاب‌ موشک و پرواز پهپادهای تجسسی نزدیک منطقه‌ غیرنظامی‌شده، خطر محاسبه‌ نادرست و وقوع درگیری ناخواسته را افزایش داده‌ است. هم‌زمان، چین نیز با تقویت قدرت نظامی و دیپلماسی تهاجمی خود در منطقه، تعادل امنیتی را برهم زده‌ است؛ به‌ویژه با ساخت تاسیساتی در دریای غربی که به‌عنوان تلاش برای کنترل سرزمینی تلقی می‌شود و یادآور اقدامات تهاجمی پکن در دریای جنوبی چین است.

در پاسخ به این تحولات، کره‌ جنوبی به‌سرعت در حال نوسازی نیروهای مسلح خود است؛ از جمله خرید جنگنده‌های پنهان‌کار اف-۳۵، ارتقای توانایی‌های تهاجمی پیش‌دستانه، تقویت سامانه‌های دفاع موشکی و ارتقای آمادگی در برابر تهدیدات سایبری. مانورهای نظامی مشترک با آمریکا نیز همچنان با قدرت ادامه دارد و همکاری سه‌جانبه با ژاپن نیز توسعه یافته تا عمق راهبردی بازدارندگی جمعی افزایش یابد.

دولت جدید کره‌ جنوبی بر سیاست خارجی و امنیتی مبتنی بر اتحاد با آمریکا تاکید دارد. لی جه‌ میونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی خواستار حفظ بازدارندگی قوی در برابر تهدیدات کره‌ شمالی است و در عین‌ حال، رویکردی متوازن در پیش گرفته که شامل آمادگی برای گفت‌وگو نیز می‌شود. این رویکرد که بازدارندگی مبتنی بر قدرت را با دیپلماسی ترکیب می‌کند، با اصول سیاست خارجی ترامپ هم‌راستاست؛ سیاستی که بر منافع ملی و شفافیت راهبردی تاکید دارد. در این چارچوب، برگزاری نشستی میان ترامپ و لی می‌تواند گامی به‌موقع برای تقویت همسویی دوجانبه و رسیدگی به چالش‌های مشترک باشد.

اتحاد میان کره‌ جنوبی و آمریکا تنها به حوزه‌ دفاعی محدود نیست و به‌عنوان محرکی برای رشد اقتصادی نیز عمل می‌کند. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، شرکت‌های کره‌ای بیش از ۱۱۰ میلیارد دلار در آمریکا سرمایه‌گذاری کرده‌اند که به ایجاد صدها هزار شغل در ایالات متحده انجامیده است. این مشارکت اقتصادی در حوزه‌هایی چون نیمه‌رساناها، هوش مصنوعی و انرژی پاک همچنان در حال گسترش است.

نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که افکار عمومی کره‌ جنوبی حمایت گسترده‌ای از این اتحاد دارد. حدود ۹۶ درصد از مردم خواهان تداوم اتحاد با آمریکا هستند، ۷۱ درصد با سطح فعلی حضور نظامی آمریکا موافق‌اند و بیش از ۸۵ درصد ایالات متحده را شریک اصلی آینده‌ کره‌ جنوبی می‌دانند. برای نخستین بار، ۷۴ درصد از کره‌ای‌ها آمریکا را مهم‌ترین شریک اقتصادی خود می‌دانند؛ در حالی‌ که چین از این جایگاه پایین‌تر رفته و همچنین میزان درک آن به‌عنوان تهدید امنیتی نیز در یک سال گذشته از ۶۴ درصد به بیش از ۷۱ درصد افزایش یافته است.

اهمیت راهبردی کره‌ جنوبی در منطقه چشم‌پوشی‌ناپذیر است. ژنرال زاویر برانسون، فرمانده نیروهای آمریکایی در کره‌ جنوبی، از این کشور به‌عنوان «ناو هواپیمابر ثابت» یاد کرده است. پایگاه کمپ هامفری در پیونگ‌تائک، به‌عنوان بزرگ‌ترین پایگاه نظامی خارجی ایالات متحده، با بیش از ۹۵ درصد تامین مالی از سوی کره‌ جنوبی ساخته شده است. نیروی هوایی هفتم ایالات متحده نیز که در اوسان و گونسان مستقر است، نقش کلیدی در حفظ برتری هوایی در منطقه دارد. هرگونه کاهش در شمار نیروهای آمریکایی در شبه‌جزیره، شوکی منفی در سراسر منطقه هند-آرام ایجاد خواهد کرد و قدرت‌های تجدیدنظرطلب را جسورتر خواهد ساخت.

کره‌ جنوبی در حال حاضر حدود نیمی از هزینه‌ استقرار نیروهای آمریکایی را تامین می‌کند، اما با توجه به توان اقتصادی و ارزش‌های مشترک با آمریکا، باید به‌طور داوطلبانه آمادگی پرداخت کامل این هزینه‌ها را داشته باشد. این تصمیم نه از سر اجبار بلکه در راستای تعهد به اتحاد و اصل مسئولیت‌پذیری مشترک است. همچنین، صنعت دفاعی رو‌ به ‌گسترش کره‌ جنوبی، به‌ویژه در زمینه‌ ساخت ناوهای جنگی، سامانه‌های زرهی و صنایع هوافضا، ظرفیت بالایی برای همکاری صنعتی با آمریکا دارد.

اتحاد میان دو کشور یک میراث گذشته نیست بلکه شراکتی پویا و در حال تحول است که بر پایه‌ فداکاری و اهداف مشترک شکل گرفته است. برگزاری یک نشست به‌موقع میان رهبران دو کشور می‌تواند به حل مسائل دوجانبه، تثبیت بازدارندگی و ترسیم مسیر آینده‌ اتحاد کمک کند. با وجود تهدیدات واقعی، فرصت‌هایی واقعی نیز وجود دارند و اتحاد پایدار میان دو کشور کلید صلح، امنیت و شکوفایی در منطقه هند-آرام خواهد بود./ منبع