آسیافناوری و فضای مجازی

تسلیحاتی‌سازی گلوگاه‌های دیجیتال در شیوه جدید جنگ سایبری چین

چین با نفوذ در زیرساخت‌های حیاتی آمریکا، گلوگاه‌های دیجیتال را به ابزار بالقوه‌ای برای خرابکاری راهبردی تبدیل می‌کند و هوش مصنوعی می‌تواند این رقابت را تشدید کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «تسلیحاتی‌سازی گلوگاه‌های دیجیتال در شیوه جدید جنگ سایبری چین» نوشته آن نیوبرگر (Anne Neuberger) در فارن افرز (Foreign Affairs) منتشر شده است. مقاله بررسی می‌کند که نفوذ چین در زیرساخت‌های حیاتی آمریکا و متحدانش چگونه می‌تواند در زمان بحران به اهرم اخلال تبدیل شود و چرا استفاده سریع از هوش مصنوعی برای دفاع سایبری ضروری است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

چین با نفوذ در زیرساخت‌های حیاتی آمریکا و متحدانش می‌تواند «گلوگاه‌های دیجیتال» را به ابزار اخلال راهبردی تبدیل کند و هوش مصنوعی هم تهدیدهای سایبری را تشدید می‌کند و هم نخستین فرصت جدی آمریکا برای جبران عقب‌ماندگی در دفاع سایبری را فراهم می‌سازد. هکرهای چینی صرفاً برای جمع‌آوری اطلاعات وارد شبکه‌های ارتباطی، انرژی و حمل‌ونقل آمریکا نشده‌اند، بلکه در حال ایجاد دسترسی‌هایی هستند که در آینده می‌تواند برای خرابکاری به‌کار رود. این وضعیت ناشی از یک عدم تقارن بنیادین است: چین شبکه‌های داخلی خود را به‌شدت متمرکز، دولتی و تحت نظارت نگه می‌دارد، در حالی که زیرساخت آمریکا عمدتاً در اختیار مجموعه‌ای پراکنده از شرکت‌های خصوصی با سطوح متفاوت امنیت سایبری است. قوانین و ارزش‌های آمریکایی نیز نظارت دولتی بر ارتباطات خصوصی و شبکه‌های حیاتی را به شیوه چین محدود می‌کند.

هوش مصنوعی این عدم تقارن را می‌تواند افزایش دهد، زیرا مهاجمان قادرند با سرعت و مقیاس بیشتری آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی و عملیات سایبری را اجرا کنند. با این حال، پیشرفت مدل‌های هوش مصنوعی اکنون امکان دفاع در مقیاس بزرگ را نیز فراهم کرده است. واشنگتن باید آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی و اپراتورهای زیرساختی، سامانه‌های حیاتی مانند شبکه‌های برق و تأسیسات مرتبط با شهرهای بزرگ یا پایگاه‌های نظامی را با استفاده از مدل‌های پیشرفته تحت فشار و آزمایش مداوم قرار دهد.

بخش بعدی بر فرسودگی زیرساخت آمریکا تمرکز دارد. بسیاری از نیروگاه‌ها و خطوط لوله با سخت‌افزارهای قدیمی ساخته شده‌اند که برای قابلیت اطمینان فیزیکی طراحی شده بودند، نه دفاع دیجیتال. اتصال این تجهیزات به شبکه‌های رایانه‌ای و خدمات ابری، فرصت‌های تازه‌ای برای نفوذ ایجاد کرده است.

در مقابل، هوش مصنوعی می‌تواند با ساخت «دوقلوهای دیجیتال» از زیرساخت‌های واقعی، رفتار عادی سامانه‌ها را مدل کند، ضعف‌ها را بیابد و فعالیت‌های غیرعادی یا بدافزار را شناسایی کند. آمریکا می‌تواند با شبیه‌سازی حملات احتمالی، آسیب‌پذیری‌هایی را که بیشترین اختلال را ایجاد می‌کنند شناسایی و منابع دفاعی را بر اصلاح آنها متمرکز کند.

برای عملیاتی‌کردن این رویکرد، ایجاد یک برنامه ملی هماهنگ برای ساخت دوقلوهای دیجیتال زیرساخت‌های حیاتی ضروری است. وزارت انرژی و مرکز استانداردها و نوآوری هوش مصنوعی وزارت بازرگانی می‌توانند با شرکت‌های هوش مصنوعی، یک محیط ملی امن و جدا از شبکه برای آزمایش مستمر ایجاد کنند. این رویکرد، می‌تواند هزینه شناسایی و اصلاح ضعف‌هایی را که سال‌ها در زیرساخت آمریکا انباشته شده‌اند کاهش دهد.

کنگره باید برای شرکت‌های مشارکت‌کننده مصونیت حقوقی، کمک‌هزینه و وام‌های بدون بهره برای اصلاح آسیب‌پذیری‌های پرخطر فراهم کند. نظارت دولتی نیز باید به‌جای تمرکز صرف بر رعایت مقررات، توان اپراتورها در مهار حملات و جداسازی سریع آنها را ارزیابی کند. تا زمان ایجاد این سازوکارها، صنایع حساس مانند بیمارستان‌ها و بانک‌ها باید از طریق شبکه‌های اشتراک اطلاعات و قراردادها، تأمین‌کنندگان خود را به ارتقای امنیت سایبری وادار کنند. در جمع‌بندی، هوش مصنوعی فرصت آمریکا برای نزدیک‌شدن به چین را فراهم کرده است، اما نتیجه نهایی به توان نهادهای آمریکایی برای استفاده سریع از این فناوری پیش از وقوع یک اختلال بزرگ بستگی دارد./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا