اجلاس کاپ ۳۱ و واقعیت وابستگی فناوری‌های برقی به فرآورده‌های نفتی
برقی‌سازی گسترده اقتصاد جهانی بدون تکیه بر زنجیره تامین نفت و محصولات پتروشیمی امکان‌پذیر نیست.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «اجلاس کاپ ۳۱ و واقعیت وابستگی فناوری‌های برقی به فرآورده‌های نفتی» به قلم هیثم الغیص (Haitham Al-Ghais) در خبرگزاری آناتولی (Anadolu Agency) منتشر شده است. این یادداشت با نقد مفهوم تک‌بعدی «عصر برق» در آستانه نشست اقلیمی کاپ ۳۱، استدلال می‌کند که تولید تجهیزات برقی، شبکه‌های انتقال و انرژی‌های تجدیدپذیر به‌شدت به فرآورده‌های نفتی وابسته هستند و جهان در واقع در «عصر همه انرژی‌ها» قرار دارد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در حالی که جهان در دهه‌های آینده به برق بیشتری نیاز خواهد داشت، تقاضا برای سایر منابع انرژی نیز افزایش می‌یابد و تمرکز انحصاری بر یک منبع خاص با نادیده‌گرفتن نقش سایر حامل‌ها، واقع‌بینانه نیست. گفتمان رایج درباره ورود جهان به «عصر برق» چهار نقطه کور اساسی دارد و آینده انرژی جهان نه بر پایه حذف متقابل، بلکه بر درک وابستگی متقابل در «عصر همه انرژی‌ها» استوار است.
نخستین واقعیت نادیده‌گرفته‌شده، بعد مادی و فیزیکی «برقی‌سازی همه‌چیز» است. گسترش برق به معنای انباشت حجم عظیمی از سخت‌افزارها، کابل‌ها، مبدل‌ها و شارژرهای متعدد در خانه‌ها، شهرها و خودروهاست. تولید و جابه‌جایی این تجهیزات در زنجیره‌های تامین بین‌المللی انجام می‌شود که مواد اولیه آن‌ها بارها در سراسر جهان جابه‌جا می‌شوند و این شبکه لجستیکی به‌طور قاطع به حمل‌ونقل مبتنی بر سوخت‌های نفتی متکی است.
نقطه کور دوم، وابستگی شدید تجهیزات برقی به محصولات پتروشیمی و پلاستیک است؛ موضوعی که در گزارش ویژه آژانس بین‌المللی انرژی درباره برقی‌سازی پیش از اجلاس کاپ ۳۱ نیز نادیده گرفته شد. عایق‌بندی کابل‌ها، بدنه شارژرها و ترانسفورماتورها همگی نیازمند پلاستیک‌های مشتق از نفت هستند. یک خودروی برقی با اندازه متوسط احتمالاً ۴۵ درصد پلاستیک و ترکیبات پلیمری بیشتری نسبت به نمونه مشابه بنزینی یا دیزلی دارد؛ ضمن آنکه گسترش خودروهای برقی با چالش‌های دیگری همچون تامین مواد معدنی حیاتی، ظرفیت شارژ عمومی و یارانه‌ها نیز روبه‌روست.
سومین و چهارمین بعد این وابستگی در شبکه توزیع و تولید انرژی‌های تجدیدپذیر دیده می‌شود. ساخت، نگهداری و نصب شبکه‌های برق شامل دکل‌ها، پست‌های برق و به‌ویژه کابل‌های فشار قوی زیردریایی، تقاضا برای پلیمرهای تخصصی را افزایش می‌دهد. همچنین به طور میانگین ۱۵ درصد از وزن یک توربین بادی از مواد مشتق از نفت مانند فایبرگلاس، رزین یا پلاستیک تشکیل شده و حدود ۱۰ درصد از یک پنل خورشیدی سیلیکونی متداول نیز از پلاستیک ساخته می‌شود.
منابع انرژی در یک بازی با حاصل‌جمع صفر یا در بخش‌های منزوی از یکدیگر عمل نمی‌کنند که رشد یکی به معنای افول دیگری باشد. پاسخ‌گویی به رشد تقاضای جهانی، ریشه‌کن کردن فقر انرژی میلیاردها انسان و تامین امنیت انرژی، نیازمند حضور هم‌زمان تمامی منابع و پذیرش وابستگی متقابل آن‌ها در مذاکرات اقلیمی کاپ ۳۱ است./ منبع