آمریکا می‌تواند در برابر پوتین ایستادگی کند؟

ایالات متحده در مواجهه با اقدامات تهاجمی روسیه با چالش‌های پیچیده‌ای روبه‌رو است که می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای امنیت جهانی داشته باشد. در شرایطی که جنگ اوکراین بزرگ‌ترین درگیری نظامی در اروپا از زمان پایان جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود و تهدیدهای هسته‌ای و عملیات نظامی چین در اطراف تایوان بر تنش‌ها افزوده است، واکنش‌های آمریکا و متحدانش نقش تعیین‌کننده‌ای در توازن قدرت جهانی دارد. هرگونه کوتاه‌آمدن در برابر فشارهای روسیه می‌تواند پیامدهای مخربی برای اوکراین و دیگر مناطق حساس جهان داشته باشد.

در سطح دیپلماتیک، نشست‌های پیشین میان مقامات روسیه و آمریکا نشان داده است که پوتین از مهارت بالایی در بهره‌برداری از مذاکرات برخوردار است و می‌تواند فرصت‌ها را به نفع خود تغییر دهد. استفاده از میانجی‌های روسی و مذاکرات بدون نظارت دقیق سبب شده تا روسیه به اهداف خود دست یابد و بر موقعیت خود در عرصه بین‌المللی بیافزاید. اقدامات اخیر ایالات متحده برای هماهنگی با اروپا و اوکراین، شامل تهدید به تحمیل پیامدهای شدید در صورت عدم دستیابی به توافق، گامی در جهت محدودکردن فرصت‌های روسیه برای ادامه درگیری‌ها محسوب می‌شود، اما همچنان کافی نیست.

از دیدگاه نظامی و راهبردی، تحولات مثبت مهمی برای جهان آزاد از سال ۲۰۱۸ تا کنون رخ داده است. سقوط حکومت بشار اسد در سوریه، کاهش توان نظامی گروه‌های همسو با ایران مانند حماس و حزب‌الله و محدودشدن برنامه هسته‌ای ایران، موقعیت روسیه و متحدانش را تضعیف کرده است. همچنین، پیوستن سوئد و فنلاند به ناتو و تلاش اروپا برای تجدید توان نظامی، باعث تقویت اتحادهای غربی و افزایش بازدارندگی شده است. با این حال، پوتین با تکیه بر دستاوردهای اخیر خود و مذاکرات محدود با مقامات آمریکا، موقعیت خود را قدرتمند ارزیابی می‌کند.

بر اساس تحلیل روندهای فعلی، مذاکرات آینده باید با فشار دیپلماتیک و نظامی مشخص همراه باشد. این شامل تأکید بر مسئولیت روسیه در آغاز و ادامه درگیری، حمایت صریح از اوکراین و تضمین آزادی آن پس از پایان جنگ، و درخواست توقف فوری درگیری‌ها و آغاز مذاکرات صلح می‌شود. همچنین اعمال تحریم‌های دوحزبی و افزایش کمک‌های نظامی و مالی به اوکراین می‌تواند نقش بازدارنده داشته باشد و امکان سوءاستفاده روسیه از مذاکرات را کاهش دهد.

رویکرد پوتین در تعامل با آمریکا مبتنی بر بهره‌برداری از نقاط ضعف طرف مقابل و استفاده از ترکیبی از تعریف و تمجید، ابراز همدردی با مشکلات داخلی، و ارائه ادعاهای نادرست درباره تهدیدات ناتو است. در چنین شرایطی، واکنش آمریکا باید هماهنگ، قاطع و مبتنی بر اصول حقوق بین‌الملل و حمایت از کشورهای مستقل باشد تا از افزایش خشونت و تضعیف امنیت جهانی جلوگیری شود./ منبع