وقتی متحدان قواعد را تغییر میدهند؛ زبانی که اسرائیل هرگز دوست نداشته بشنود
تحریم شهرکهای اسرائیلی از سوی انگلیس و یازده کشور دیگر، نشانهای از شکاف در حمایت بیقیدوشرط غرب از اسرائیل و آغاز مرحلهای تازه در قبال اشغال کرانه باختری است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «وقتی متحدان قواعد را تغییر میدهند؛ زبانی که اسرائیل هرگز دوست نداشته بشنود» نوشته کرم نما (Karam Nama) در میدل ایست مانیتور (Middle East Monitor) منتشر شده است. نویسنده تصمیم انگلیس برای اعمال تحریم علیه شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی را نه اقدامی صرفاً حقوقی یا تجاری، بلکه اعلامیهای سیاسی درباره حرکت برخی متحدان سنتی اسرائیل به سوی پاسخگویی و فاصلهگرفتن از حمایت بیقیدوشرط میداند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
تصمیم انگلیس برای اعمال تحریم علیه شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی چیزی فراتر از یک اقدام حقوقی یا محدودیت تجاری معمول است. این تصمیم همراه با یازده کشور دیگر، نشاندهنده تغییر زبان سیاسی غرب در قبال اسرائیل و حرکت به سوی «پاسخگویی» است. اهمیت این اقدام بهویژه از آن جهت افزایش مییابد که انگلیس، بهعنوان متحد تاریخی اسرائیل و یکی از حامیان اولیه پروژه صهیونیستی، برای دههها از اقداماتی که میتوانست روابطش با تلآویو را دچار تنش کند، پرهیز کرده است.
به اظهارات اد میلیبند، وزیر خارجه انگلیس، باید اشاره کرد که اشغال کرانه باختری از سوی اسرائیل را «کاملاً غیرقانونی» توصیف کرده و آنچه را در این منطقه رخ میدهد، پاکسازی قومی توسط شهرکنشینان تروریست دانسته است. این ادبیات نشانه شکستهشدن سکوتی طولانی است. ارزش اصلی تحریمهای انگلیس نه در ممنوعیت کالاهای شهرکنشینان، محدودیت تبلیغ املاک غیرقانونی یا تعلیق برخی مجوزهای تسلیحاتی، بلکه در هویت کشورهایی است که این اقدامات را اعمال کردهاند.
کشورهای تحریمکننده، بازیگران حاشیهای نیستند، بلکه بخشی از ساختار اصلی نظم جهانیاند و در گذشته معمولاً از اسرائیل در اتحادیه اروپا و شورای امنیت سازمان ملل حمایت کردهاند. بنابراین، اهمیت واقعی این تصمیم در خود تحریمها نیست، بلکه در تغییر اراده سیاسی پشت آنهاست. اسرائیل اکنون چنان رفتار میکند که گویی فراتر از حقوق بینالملل قرار دارد؛ احکام دیوان بینالمللی دادگستری را نادیده میگیرد، با سازمان ملل درگیر است، انتقادها را ضدیهودی میخواند و جنگ در غزه و خشونت شهرکنشینان در کرانه باختری ادامه دارد.
با این حال، چیزی که اسرائیل نمیتواند بهسادگی نادیده بگیرد، تغییر موضع متحدانش است. واکنش تند گیدون سعار، وزیر خارجه اسرائیل، شامل بستن کنسولگری انگلیس در اورشلیم، ممنوعیت ورود مقامهای انگلیسی، اخراج نمایندگان انگلیس از مرکز هماهنگی کمکهای غزه و پایان برنامههای آموزشی انگلیس برای نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطین بود. حتی در داخل اسرائیل، گیلاد کاریو، عضو کنست، این واکنش را «کودکانه و پوپولیستی» توصیف کرده و آن را تسلیمشدن در برابر دستورکار جریانهای افراطی دانسته است.
اهمیت این تصمیم را باید در شرایط کنونی کرانه باختری ارزیابی کرد؛ منطقهای که با ۷۵۰ هزار شهرکنشین، چهارصد شهرک غیررسمی، ۱۹۴ شهرک و حملات و یورشهای روزانه مواجه است. جنگ غزه نیز به پوششی سیاسی برای تسریع روند الحاق تبدیل شده است. اسرائیل تصور میکرد جهان بیش از آن گرفتار بحرانهای دیگر است که تحولات کرانه باختری را جدی بگیرد، اما اقدام انگلیس و یازده کشور دیگر نشان داده است که این منطقه دوباره در کانون توجه قرار گرفته است.
تحریمها بهتنهایی کافی نیستند، اما یک مانع مهم را شکستهاند: سکوت غرب. اهمیت اصلی این اقدام در سابقهای است که ایجاد میکند؛ زیرا وقتی متحدان تاریخی اسرائیل شروع به مجازات گسترش شهرکسازی میکنند، زبان سیاسی اروپا و آمریکای شمالی و قواعد تعامل در نهادهای بینالمللی نیز میتواند تغییر کند.
در نهایت، اسرائیل نمیتواند خطر از دست دادن همه متحدان خود را نادیده بگیرد و در شرایط جنگ طولانی در غزه، بحران سیاسی داخلی و شکافهای اجتماعی فزاینده، تحمل انزوای بیشتر برای آن دشوار خواهد بود. از نگاه او، تحریمهای انگلیس پایان مسیر نیست، بلکه آغاز مرحلهای تازه است؛ مرحلهای که در آن شهرکسازی دیگر یک موضوع فرعی در مناقشه اسرائیل و فلسطین تلقی نمیشود، بلکه به یکی از محورهای اصلی پاسخگویی بینالمللی تبدیل شده است./ منبع
