پیروزی را اعلام کن و به خانه برگرد

ترامپ باید جنگ با ایران را پایان دهد، پیش از آنکه آمریکا بیشتر تضعیف شود.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پیروزی را اعلام کن و به خانه برگرد»، نوشته فرد کاپلان (Fred Kaplan)، و منتشرشده در اسلیت (Slate)، به پیامدهای راهبردی تداوم جنگ آمریکا با ایران و کاهش اعتبار و توان بازدارندگی واشنگتن می‌پردازد و پایان جنگ را گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر از ادامه فشار نظامی می‌داند. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

دونالد ترامپ در شرایطی درباره پایان جنگ با ایران با مشاوران ارشد خود گفت‌وگو می‌کند که عملیات نظامی آمریکا، با وجود حملات گسترده، هنوز به اهداف راهبردی مشخصی دست نیافته است. یکی از گزینه‌های مطرح‌شده این است که دولت آمریکا با اعلام دستیابی به اهداف خود، جنگ را پایان دهد و خروج از درگیری را به‌عنوان یک پیروزی سیاسی معرفی کند. چنین رویکردی می‌تواند از نظر تبلیغاتی برای دولت قابل‌قبول باشد، حتی اگر ارزیابی واقعی میدان با روایت رسمی فاصله داشته باشد.

بر اساس این ارزیابی، ادعای نابودی برنامه هسته‌ای ایران دیگر دستاورد تازه‌ای برای جنگ کنونی محسوب نمی‌شود زیرا این هدف پیش‌تر و در جریان حمله «چکش نیمه‌شب» در سال ۲۰۲۵ دنبال شده بود. همچنین، ادعای وارد شدن خسارت گسترده به توان نظامی ایران با واقعیت ادامه توان تهران برای آسیب‌رساندن به نیروهای آمریکایی و مختل کردن رفت‌وآمد در تنگه هرمز سازگار نیست. بنابراین، ادامه جنگ نه‌تنها مشکل موجود را حل نکرده، بلکه فاصله میان اهداف اعلامی واشنگتن و نتایج عملی عملیات را آشکارتر کرده است.

یکی از پیامدهای مهم جنگ، تضعیف توان نظامی و ذخایر تسلیحاتی آمریکا عنوان می‌شود. نیروهای هوایی و دریایی این کشور بیش از ۱۵ هزار هدف را در ایران مورد حمله قرار داده‌اند، اما برای این عملیات بخش قابل‌توجهی از مهمات حیاتی، از جمله بیش از نیمی از موشک‌های کروز و تسلیحات پیشرفته پدافندی، مصرف شده است. جابه‌جایی ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» و جایگزینی آن با «جورج واشنگتن» نیز فشار عملیاتی ناشی از جنگ را نشان می‌دهد. حمله ایران به مرکز تدارکاتی آمریکا در بحرین نیز مشکلات پشتیبانی نیروهای آمریکایی را تشدید کرده است.

از منظر سیاسی و راهبردی، طولانی شدن جنگ به جای افزایش اعتبار آمریکا، تصویر یک قدرت بزرگ اما گرفتار در بن‌بست را ایجاد کرده است. تهدیدهای مکرر برای تشدید جنگ و سپس عقب‌نشینی از آن‌ها، اعتبار وعده‌ها و تهدیدهای واشنگتن را کاهش می‌دهد و می‌تواند متحدان آمریکا را به جست‌وجوی مسیرهای مستقل‌تر برای تأمین امنیت و زنجیره‌های تأمین سوق دهد. هم‌زمان، فشار نظامی علیه ایران نتوانسته رفتار تهران را تغییر دهد و حمایت چین از ایران نیز محدودیت‌های فشار اقتصادی آمریکا را افزایش می‌دهد.

پایان دادن به جنگ، توقف حملات و واگذاری مذاکرات درباره بازگشایی تنگه هرمز به ایران و عمان، از گزینه‌های کم‌هزینه‌تر ارزیابی می‌شود. در این چارچوب، ادامه نظارت بر احتمال احیای برنامه هسته‌ای ایران می‌تواند جایگزین تشدید نظامی شود، به‌ویژه آنکه در مقطع مورد بحث، ارزیابی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا تهدید فوری از سوی برنامه هسته‌ای ایران را نشان نمی‌دهد. در نهایت، بازگرداندن توان نظامی آمریکا به اقیانوس آرام و ترمیم روابط با متحدان، می‌تواند بخشی از خسارت‌های راهبردی ناشی از جنگ را کاهش دهد./ منبع