خاورمیانهداخلیسیاست داخلی و جامعه

از کلاس تا میدان؛ چگونه زبان در اسرائیل ابزاری نظامی می‌شود

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با ‌عنوان «از کلاس تا میدان؛ چگونه زبان در اسرائیل ابزاری نظامی می‌شود» در خبرگزاری فارس منتشر شده است. این گزارش به بررسی ابعاد تاریخی، آموزشی و امنیتی آموزش زبان عربی در ساختارهای نظامی و غیرنظامی اسرائیل و نقش آن در راهبردهای اشغال و کنترل سرزمین‌های فلسطینی می‌پردازد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.


در اسرائیل، آموزش زبان عربی نه به‌عنوان عاملی برای ارتباط فرهنگی بلکه به‌مثابه ابزاری راهبردی برای پیشبرد اهداف نظامی و اشغال سرزمین‌ها دنبال می‌شود. جمله «زبان عربی محاوره‌ای را یاد بگیرید» به‌طور گسترده تکرار می‌شود، بی‌آنکه انگیزه آن پیوند فرهنگی با زبان عبری یا ریشه‌های تاریخی یهودیان باشد؛ بلکه هدف، توانایی بیشتر در جنگ، آوارگی و اشغال است. نمونه‌ای از این روند در ماه ژوئن سال ۲۰۲۳ رخ داد که یک شهرک‌نشین ۲۸ساله اسرائیلی-آمریکایی با همکاری افسران ارتش مانند مردخای کیدار، آریل اوسترایشر و شبتای کوشلوفسکی، بنیانگذار سازمان شبه‌نظامی «هاشومیر»، دوره‌ای مقدماتی آموزش آنلاین عربی برگزار کرد. این اقدام در راستای تقویت توان اعضا برای اشغال اراضی فلسطینی بود.

در سال ۲۰۱۳ مدارس حیفا اعلام کردند دانش‌آموزان از یادگیری عربی خودداری می‌کنند، زیرا آن را زبان دشمن می‌دانند. این رویکرد پیشینه‌ای قدیمی دارد و رژیم، استفاده از زبان عربی را در اماکن عمومی محدود کرده بود. در سال ۲۰۱۸ عبری به‌عنوان زبان رسمی اول اعلام شد، هرچند تا قرن ۱۲ میلادی یهودیان به عربی می‌نوشتند و متون مهم دینی‌ آن‌ها به این زبان بود. از نخستین ورود صهیونیست‌ها به فلسطین، «جنگ زبان‌ها» آغاز شد. در دهه ۵۰، ارتش و وزارت خارجه اسرائیل طرحی مشترک برای گسترش آموزش عربی اجرا کردند، اما با گذر زمان تسلط یهودیان به این زبان کاهش یافت؛ از ۲۵.۶ درصد در نسل اول مهاجران به ۱.۳ درصد در نسل سوم و ۹۵ درصد یهودیان امروز قادر به ارتباط به عربی نیستند، در حالی که ۹۲ درصد اعراب اسرائیل عبری می‌دانند.

افرادی مانند یوسف محفوظ لوی، یهودی ساکن هرتزلیا و استاد کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب دانشگاه بار-ایلان، در مؤسسات مختلف عربی تدریس می‌کنند. او بنیانگذار «مؤسسه انسجام» است که مترجم برای تعاملات تجاری اسرائیلی‌ها و اعراب اعزام می‌کند. شاگردش شین کوپرمن نیز خانه‌ای تاریخی در ابوگوش را به مرکز آموزش محاوره‌ای عربی به یهودیان تبدیل کرد. کوپرمن تأکید می‌کند که برای درک محیط پیرامون، حتی فراتر از مرزهای اسرائیل، باید زبان عربی را فراگرفت.

در سه سال اخیر، این روند در سطح رسمی نیز شدت یافته است. از سال ۲۰۲۲ شهرداری قدس اشغالی، طرح «اهلا» را برای آموزش محاوره‌ای عربی آغاز و وزارت آموزش اسرائیل یادگیری این زبان را اجباری کرده است. دانشگاه‌هایی مانند بن‌گوریون و دانشگاه عبری تغییراتی در روش تدریس ایجاد کرده‌اند. دانشگاه عبری اولین مرکز اسرائیلی بود که از استادان فلسطینی در دانشکده زبان و ادبیات عرب استفاده کرد.

ارتش حتی در مدارس با هشدار درباره حملات تروریستی، دانش‌آموزان را به یادگیری عربی ترغیب می‌کند و این برنامه بخشی از همکاری وزارت آموزش و واحد «مطالعات عربی و غرب‌آسیا» وابسته به واحد ۸۲۰۰ ارتش است. این همکاری از دهه ۵۰ آغاز، در دهه ۷۰ رسمی و در سال‌های اخیر توسعه‌یافته است. گروه‌های افراطی یهودی نیز به‌دلایل ایدئولوژیک بر یادگیری عربی تأکید دارند. هدف نهایی تمام این اقدامات، بهره‌گیری از زبان عربی به‌عنوان ابزاری برای گسترش اشغالگری و سلطه بر سرزمین‌های عربی است./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا