بازسازی غزه احتمالاً سالها طول میکشد و به مهاجرت فلسطینیان دامن میزند
چالشهای مالی، سیاسی و انسانی در مسیر بازسازی غزه.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «بازسازی غزه احتمالاً سالها طول میکشد و به مهاجرت فلسطینیان دامن میزند» به قلم هیئت تحریریه اندیشکده استراتفور (Stratfor) منتشر شده است. این مقاله هشدار میدهد که بازسازی نوار غزه طولانی و دشوار خواهد بود و دلیل اصلی آن، شرطگذاریهای سخت کشورهای اهداکننده در مورد حاکمیت غزه، ریسکهای امنیتی بالا و کمبود منابع مالی است. نویسندگان معتقدند که این موانع، بهویژه عدم تعهد مالی قوی از سوی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و اختلافات بر سر خلع سلاح حماس و تقسیم بالفعل غزه، احتمالاً به طولانی شدن روند بازسازی میانجامد که خود، به افزایش رادیکالیزاسیون و مهاجرت جمعیتی فلسطینیان از نوار غزه دامن خواهد زد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
بازسازی غزه یک تلاش چندساله است که هزینهای بالغ بر ۶۷ تا هفتاد میلیارد دلار (طبق برآورد تشکیلات خودگردان فلسطین، سازمان ملل و بانک جهانی) نیاز دارد، که بیش از ۶۰ میلیارد دلار آن برای بازیابی بلندمدت است. با این حال، تأمین مالی این بازسازی با چالشهای حاکمیتی جدی روبروست. مذاکرات برای فاز دوم آتشبس که شامل خلع سلاح حماس و آینده حاکمیت غزه بود، متوقف شده و به یک تقسیم بالفعل غزه با خطی به نام «خط زرد» منجر شده است. دولت ترامپ و مقامات اسرائیلی تخصیص بودجه بازسازی به مناطق تحت کنترل حماس را رد کردهاند.
کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، از جمله عربستان و امارات، تأمین هرگونه کمک مالی قابل توجه برای بازسازی را مشروط به ایجاد یک مسیر معتبر بهسوی کشور فلسطینی و خلع سلاح حماس کردهاند. اگر غزه تقسیمشده باقی بماند، این کشورها از ارائه کمک به بخشهای تحت کنترل حماس (از ترس تقویت این گروه) و بخش تحت کنترل اسرائیل (از ترس مشروعیتبخشیدن به تقسیم غزه و واکنش عمومی) خودداری خواهند کرد. اگر حماس نیز از قدرت کنار رود و تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) حاکم شود، کشورهای حاشیه خلیج فارس بهدلیل سابقه فساد و سوءمدیریت در تشکیلات خودگردان، خواستار اصلاحات ضدفساد و شفافیت بهعنوان شرط ارائه کمک خواهند شد که این روند بازسازی را کُند مینماید.
تأمین منابع مالی با موانع دیگری نیز روبروست. کمکهای توسعهای رسمی جهانی (ODA) توسط اهداکنندگان غربی مانند آمریکا و اروپا در حال کاهش است. علاوه بر این، کشورهای حاشیه عربی خلیج فارس، بهویژه عربستان (در راستای چشمانداز ۲۰۳۰ خود)، ترجیح میدهند سرمایهگذاری در پروژههای توسعهای را بر ارائه کمکهای بلاعوض اولویت دهند. بهرغم اهمیت سیاسی غزه، ریسکهای امنیتی بالا و نگرانی از تجدید خشونت، باعث میشود که کمکها (در صورت ارائه) کمتر از مجموع مورد نیاز باشد.
بهدلیل این موانع، روند بازسازی غزه احتمالاً سالها بیشتر از جدول زمانی پنجساله تشکیلات خودگردان بهطول میانجامد و زندگی برای ساکنان غزه در شرایط وخیم باقی خواهد ماند. فقدان مراقبتهای بهداشتی، ناامنی غذایی و عدم وجود فرصتهای اقتصادی ناشی از بازسازی کُند، به افزایش مهاجرت فلسطینیان از نوار غزه دامن خواهد زد (برآوردهای اخیر نشاندهنده کاهش ۱۰ درصدی جمعیت غزه است). همچنین، شرایط وخیم انسانی و طولانی شدن روند بازسازی، میتواند افراطیگرایی را در این منطقه تشدید کند./ منبع
