تجمع‌های ضداسرائیلی ۷ اکتبر در نیویورک
تجمع‌های سالگرد ۷ اکتبر در نیویورک، شکاف‌های سیاسی بر سر اسرائیل را آشکار کرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تجمع‌های ضداسرائیلی ۷ اکتبر در نیویورک »، نوشته مایکل پاول (Michael Powell) و منتشرشده در آتلانتیک (Atlantic)، به بررسی واکنش‌های سیاسی و اعتراضی در نیویورک در سومین سالگرد حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ می‌پردازد و با تمرکز بر مواضع شهردار نیویورک و بخشی از معترضان حامی فلسطین، تنش میان یادبود قربانیان اسرائیلی و انتقاد از عملکرد اسرائیل در غزه را برجسته می‌کند. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.
سومین سالگرد حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در نیویورک بار دیگر اختلافات عمیق سیاسی و اجتماعی بر سر مناقشه اسرائیل و فلسطین را آشکار کرد. این مناسبت که یادآور کشته‌شدن بیش از ۱۱۰۰ اسرائیلی و ربوده‌شدن ۲۵۱ نفر دیگر به دست حماس بود، به صحنه‌ای برای بروز تنش میان همدردی با قربانیان حملات و اعتراض به عملیات نظامی اسرائیل در غزه تبدیل شد. محور اصلی این اختلاف، نحوه بازنمایی رنج قربانیان و مسئولیت طرف‌های درگیر در تداوم خشونت بود.
زُهران ممدانی، شهردار نیویورک، در بیانیه‌ای به مناسبت این سالگرد، ابتدا با خانواده‌های قربانیان اسرائیلی ابراز همدردی کرد و حملات ۷ اکتبر را جنایت جنگی توصیف کرد. بااین‌حال، بخش عمده بیانیه او به انتقاد از اقدامات اسرائیل در غزه اختصاص یافت. ممدانی با اشاره به تلفات فلسطینیان، از کشته‌شدن هزاران نفر، از جمله کودکان، و ادامه حملات پس از اعلام آتش‌بس سخن گفت. او همچنین حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی، مراکز درمانی و خبرنگاران و محدودیت‌های ورود کمک‌های بشردوستانه را از عوامل تشدید رنج فلسطینیان دانست.
این رویکرد، از نگاه منتقدان، مسئله اصلی بیانیه را از یادبود قربانیان حملات ۷ اکتبر به نقد سیاست‌های اسرائیل تغییر داد. نیویورک به دلیل برخورداری از بزرگ‌ترین جمعیت یهودی در میان شهرهای جهان، حساسیت ویژه‌ای نسبت به این موضوع دارد و نحوه موضع‌گیری مقام‌های سیاسی در چنین مناسبت‌هایی می‌تواند بر احساس امنیت، تعلق و اعتماد گروه‌های مختلف اجتماعی تأثیر بگذارد. در این چارچوب، تأکید هم‌زمان بر قربانیان اسرائیلی و فلسطینی، بدون کم‌رنگ‌کردن مسئولیت عاملان حملات یا نادیده‌گرفتن رنج غیرنظامیان، به آزمونی برای مدیریت اختلافات اجتماعی تبدیل شده است.
هم‌زمان، تجمع‌های اعتراضی ضداسرائیلی در شهر برگزار شد. مسئله مورد توجه، صرف اعتراض به سیاست‌های دولت اسرائیل نبود، بلکه نحوه مواجهه برخی معترضان با سالگرد حمله‌ای بود که در آن غیرنظامیان هدف قرار گرفتند. در این فضا، مرز میان حمایت از حقوق فلسطینیان، مخالفت با جنگ غزه و برداشت‌هایی که ممکن است به‌منزله تأیید یا توجیه خشونت حماس تلقی شوند، اهمیت سیاسی و اخلاقی پیدا کرد. همچنین بخشی از اعتراض‌ها متوجه شهردار نیویورک شد و نشان داد که اختلافات بر سر جنگ، به منازعه‌ای درباره مواضع و مشروعیت سیاسی رهبران شهری نیز گسترش یافته است.
در مجموع، این رویدادها نشان می‌دهد که سالگرد ۷ اکتبر صرفاً مناسبتی برای بزرگداشت قربانیان نیست، بلکه به عرصه‌ای برای رقابت روایت‌ها درباره آغاز جنگ، مسئولیت خشونت و تداوم بحران انسانی در غزه تبدیل شده است. چالش اصلی در چنین فضایی، حفظ امکان همدردی با قربانیان هر دو طرف، بدون توجیه حمله به غیرنظامیان یا تبدیل رنج انسانی به ابزاری برای منازعات سیاسی است./ منبع