وقتی جهان با چشمان فلسطینیان به اسرائیل می‌نگرد؛ تأملی بر انزوای نتانیاهو در سازمان ملل
خروج دیپلمات‌ها از سالن مجمع عمومی نشانه بیداری جهانی نسبت به «تکبر و قانون‌شکنی» اسرائیل است؛ تجربه‌ای که فلسطینیان دهه‌هاست با آن زندگی می‌کنند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «وقتی جهان با چشمان فلسطینیان به اسرائیل می‌نگرد؛ تأملی بر انزوای نتانیاهو در سازمان ملل» به قلم تامر نفار (Tamer Nafar)، هنرمند و فعال اجتماعی فلسطینی‌تبار، در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت با نگاهی به سخنرانی اخیر نخست‌وزیر اسرائیل در سازمان ملل و حواشی آن، استدلال می‌کند که رفتار هیئت اسرائیلی در نیویورک، انعکاس همان رویکرد متکبرانه‌ای است که شهروندان فلسطینی روزمره در برابر ساختار قدرت در اسرائیل تجربه می‌کنند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
خالی‌شدن سالن مجمع عمومی سازمان ملل هنگام سخنرانی بنیامین نتانیاهو، برای من تصویری امیدوارکننده بود. این صحنه نشان داد که جهان بالاخره در حال دیدن اسرائیل از همان زاویه‌ای است که ما فلسطینیان دهه‌هاست آن را تجربه می‌کنیم؛ درک تدریجیِ «قطع‌ارتباط با واقعیت، تکبر و قانون‌شکنی» حاکم بر سیاست‌های این کشور.
اما آنچه بیش از خروج دیپلمات‌ها توجه من را جلب کرد، رفتار اعضای هیئت اسرائیلی پس از این اتفاق بود. یکی از اعضای هیئت با دفتری در دست، در میان صندلی‌های خالی قدم می‌زد. در ذهن من، این تصویر شبیه رفتار یک رئیس مافیا بود که در دادگاه میان شاهدان قدم می‌زند تا بدون گفتن حتی یک کلمه، پیام روشنی را مخابره کند: «شما را دیدیم. ما می‌دانیم چه کسی هستید و روزی تاوان این پشت‌کردن را پس خواهید داد.» اسرائیل نیازی به این یادداشت‌برداری نداشت، چراکه همه چیز به‌صورت زنده پخش می‌شد؛ هدف تنها القای حس تهدید بود.
در سوی دیگر، رفتار دنی دانون، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، هنگام مواجهه با نماینده ایران که در حال گرفتن عکس سلفی با یک اینفلوئنسر نوجوان بود، تجلی همان قلدری دیپلماتیک با کت‌وشلوار بود. شاید این صحنه‌ها برای جهان عجیب به نظر برسد، اما ما فلسطینیان با این نوع تکبر به‌خوبی آشناییم. این همان نگاه از بالا به پایینی است که در برخورد با مأموران، پلیس‌ها و سیاستمداران اسرائیلی — فارغ از گرایش چپ یا راست آن‌ها — تجربه می‌کنیم: «ما بهتر از شما می‌دانیم چه چیزی برایتان خوب است.»
نمایش دانون با در دست داشتن تجهیزات اینترنت ماهواره‌ای استارلینک (Starlink) و ادعای اینکه اسرائیل قهرمان آزادی اطلاعات برای مردم ایران است، طعنه‌آمیزترین بخش این ماجرا بود. این ادعا از سوی نماینده کشوری مطرح می‌شود که ورود خبرنگاران خارجی به غزه را ممنوع کرده، دفاتر رسانه‌ای را می‌بندد، فعالان را تنها به جرم پسندیدن یک پست در شبکه‌های اجتماعی بازداشت می‌کند و مانع حضور نمایندگان منتخب عرب در پارلمان می‌شود.
ای‌کاش نماینده ایران در مقابل این هدیه نمایشی، پاسخ درخوری برای دانون آماده کرده بود: یک دستگاه استارلینک برای غزه، همراه با برق، آب، غذا و زیرساخت‌هایی که حداقلِ امکان زندگی و اطلاع‌رسانی را برای مردم آن فراهم کند. و اگر هنوز در چمدانش جایی باقی مانده بود، چند سنگ‌قبر برای ده‌ها هزار کشته و کسانی که همچنان زیر آوارها مدفون مانده‌اند./ منبع
