خاورمیانهسیاست داخلی و جامعه

آیا نتانیاهو برای نجات حزب لیکود از قدرت کنار می‌کشد؟

مذاکرات ائتلافی گادی آیزنکوت این پرسش را مطرح کرده که آیا نتانیاهو برای حفظ لیکود در قدرت، رهبری حزب را واگذار می‌کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آیا نتانیاهو می‌تواند از تئودور روزولت بیاموزد و برای نجات لیکود کنار برود؟» به قلم موتی ورسس (Motti Verses) در جروزالم پست (The Jerusalem Post) منتشر شده است. این یادداشت با مقایسه وضعیت سیاسی بنیامین نتانیاهو با تصمیم تاریخی تئودور روزولت در سال ۱۹۰۸، به بررسی این سناریو می‌پردازد که آیا نخست‌وزیر ۷۷ ساله اسرائیل حاضر است برای جلوگیری از رفتن حزبش به صف اپوزیسیون، جایگاه خود را به جانشینی در لیکود بسپارد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

بنیامین نتانیاهو سال‌هاست تئودور روزولت، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، را به‌عنوان الگوی فرهنگی خود معرفی کرده و حتی در سخنرانی معروف سال ۲۰۰۶ خود در کنفرانس هرتزلیا درباره ایران، از جمله مشهور او مبنی بر «نرم سخن بگو و چماق بزرگ در دست داشته باش» بهره برده است. با این حال، بخش دیگری از کارنامه روزولت وجود دارد که امروز در بحبوحه بن‌بست سیاسی اسرائیل اهمیتی دوچندان یافته است.

روزولت پس از پیروزی در انتخابات ۱۹۰۴ متعهد شد در انتخابات ۱۹۰۸ نامزد نشود و با حمایت از وزیر جنگ خود، ویلیام هاوارد تفت، قدرت را در اختیار حزب جمهوری‌خواه حفظ کرد. اکنون در حالی که گادی آیزنکوت رایزنی‌های خود را برای تشکیل دولت آینده اسرائیل پیش می‌برد، پرسشی کلیدی مطرح شده است: آیا نتانیاهو حاضر است برای حفظ جایگاه نخست‌وزیری در دست حزب لیکود، از رهبری این حزب کناره‌گیری کند؟

هرچند هنوز نشانه‌ای از قطعی‌بودن چنین سناریویی وجود ندارد و تضمینی هم نیست که احزاب دیگر نخست‌وزیری جانشین نتانیاهو در لیکود را بپذیرند، اما اگر مشخص شود تنها مانع شکل‌گیری یک دولت فراگیر به رهبری لیکود شخص نتانیاهو است، او در لحظه حقیقت با دوراهی سرنوشت‌سازی روبه‌رو خواهد شد. او یا باید با ماندن در رأس حزب، خطر انتقال به اپوزیسیون را بپذیرد یا با کناره‌گیری، راه را برای دولتی ببندد که خود آن را دولتی چپ‌گرا و متکی به احزاب عربی می‌نامد.

چنین تصمیمی لزوماً از روی فداکاری محض نخواهد بود و ممکن است آخرین تیر ترکش نتانیاهو در زمانی باشد که هیچ مسیر دیگری برای تشکیل دولت ندارد. در ۷۷ سالگی، انتظار برای یک دوره چهارساله در صف اپوزیسیون به معنای تلاش برای بازگشت به قدرت در ۸۱ سالگی است؛ ازمایشی دشوار در برابر گذر زمان و شرایط جسمانی.

کناره‌گیری به‌موقع نه پیامدهای هفتم اکتبر را پاک می‌کند و نه مناقشات درباره مسئولیت او و شکاف‌های دوران نخست‌وزیری‌اش را از میان می‌برد، اما می‌تواند فصل پایانی متفاوتی به میراث سیاسی مردی بیفزاید که سرنوشتش تقریباً با حزب لیکود گره خورده است./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا