غرب و بازی دوگانه در به‌رسمیت‌شناختن دولت فلسطین

در غزه، حملات گسترده اسرائیل خانه‌ها و خانواده‌های زیادی را نابود کرده است. در اردوگاه‌های مختلف، اعضای خانواده‌ها در حملات هوایی کشته شده و بازماندگان اندکی باقی مانده‌اند. بسیاری از قربانیان از جمله دانشجویان پزشکی و کودکان بوده‌اند و همسایگان با دست‌های خالی برای نجات جان آنان تلاش کرده‌اند. این خشونت‌ها نه‌تنها جان افراد را تهدید می‌کند، بلکه میراث فرهنگی و تاریخی شهرهای قدیمی مانند الغزت و مناطق قدیمی غزه را به خاک و خاشاک تبدیل کرده است. مسجد عمری، حمام السمره و قصر السقا نمونه‌هایی از آثار تاریخی‌اند که آسیب دیده‌اند.

حملات در بخش‌های مختلف غزه، از جمله قلب اقتصادی و فرهنگی شهر، شدت یافته و حتی دانشگاه اسلامی که صدها خانواده آواره در آن پناه گرفته بودند هدف قرار گرفته است. خیابان‌ها به گورستان‌هایی برای کسانی تبدیل شده‌اند که موفق به فرار نشده‌اند. ناظران و خبرنگاران گزارش داده‌اند که کودکان از درد جراحت‌های خود رنج می‌برند و خانواده‌ها مجبورند میان دو گزینه اجبار به فرار یا ماندن در معرض حملات، یکی را انتخاب کنند. برخی افراد، مانند ساماهر الخزندار، با وجود تهدید جان خود، در محل زندگی‌شان باقی مانده‌اند و با وحشت و فقدان منابع پزشکی، آخرین لحظات را سپری می‌کنند.

همزمان، اسرائیل ساختمان‌های سازمان‌های معتبر فلسطینی، از جمله دفتر مرکز حقوق بشر فلسطین را هدف قرار داده است، سازمانی که برای محاکمه مقامات اسرائیلی در دادگاه لاهه فعالیت می‌کرد. این اقدامات با حمایت و تصویب قدرت‌های غربی از جمله ایالات متحده و انگلیس انجام می‌شود، حتی زمانی که سازمان ملل اعلام کرده است اسرائیل در غزه نسل‌کشی می‌کند و مقامات نظامی و غیرنظامی خواستار اقدامات صریح علیه فلسطینیان هستند. مواضع رسمی غرب، این خشونت‌ها را اغلب به اقدامات افراطی وزرای راست‌گرا نسبت می‌دهند و از بررسی ریشه‌های تاریخی آن غفلت می‌کنند.

شدت خشونت‌ها، سرعت و مقیاس آن، و پوشش زنده رسانه‌ای، نشان‌دهنده بحران انسانی بی‌سابقه در غزه است. بسیاری از مدارس، ساختمان‌های مسکونی و زیرساخت‌های اجتماعی، فرهنگی و علمی تخریب شده‌اند. اهالی غزه از جمله بازماندگان ناپدیدشدگان سال ۱۹۴۸، شاهد و تحمل‌کننده این ویرانی‌ها هستند و در تلاش‌اند با درد و فقدان مقابله کنند. خانواده‌ها در معرض حملات مستقیم و موشکی قرار دارند و جان خود و عزیزانشان را از دست می‌دهند.

همزمان با حملات، کشورهای غربی با سیاست‌های متناقض خود، تلاش می‌کنند فلسطین را در مجامع بین‌المللی به رسمیت بشناسند اما همزمان تسلیحات به اسرائیل می‌رسانند و امکان تحقق دولت فلسطین را برای دهه‌ها از بین می‌برند. این تضاد میان حمایت ظاهری سیاسی و عمل واقعی در میدان، بحران انسانی را تشدید کرده و حقوق بین‌الملل بشردوستانه را در معرض خطر قرار می‌دهد. تلاش‌های جهانی برای پیشگیری از نسل‌کشی و حفاظت از جان غیرنظامیان با این سیاست‌های دوگانه دشوار شده و پیامدهای انسانی و تاریخی آن گسترده و شدید است./ منبع