وعده غلط آتشبس غزه
نیروی ثباتساز بینالمللی (ISF) قرار است مسئولیت نظارت بر آتشبس و مدیریت امنیتی غزه را بر عهده گیرد، اما چالشهای اصلی شامل عدم تمایل کشورهای عربی و مسلمان به درگیری با حماس و حق وتوی محدود اسرائیل در انتخاب اعضا است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «وعده غلط آتشبس غزه» به قلم محمد ایوب (Mohammed Ayoob) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است. این مقاله به تحلیل موشکافانه موضوع «نیروی ثباتساز بینالمللی»(ISF) میپردازد. نویسنده معتقد است این نیرو که یکی از بندهای کلیدی طرح آتشبس دونالد ترامپ برای پایان دادن به درگیری دو ساله غزه است، قرار است مسئولیت حفظ صلح و مدیریت امنیتی این منطقه را بر عهده گیرد. مأموریت اصلی آن شامل تأمین امنیت مرز غزه و اسرائیل و جلوگیری از ورود سلاح به نوار غزه است، اما بهدلیل شرط خلع سلاح حماس، ممکن است نیازمند عملیات نظامی فعال باشد. این موضوع باعث ایجاد بحثهای شدید داخلی در اسرائیل شده و بهعنوان نمونهای از «برونسپاری امنیت ملی» اسرائیل تحت فشار آمریکا تلقی میشود. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
نیروی ثباتساز بینالمللی (ISF) بهعنوان یک جزء حیاتی در طرح آتشبس مورد حمایت آمریکا برای غزه مطرح شده است. استقرار این نیرو، شرط خروج کامل اسرائیل از نوار غزه (که در حال حاضر حدود ۵۰ درصد آن را کنترل میکند) تعیین شده است. مأموریت اصلی نیروی ثباتساز بینالمللی نظارت بر آتشبس، تأمین امنیت مرز غزه با اسرائیل و جلوگیری از قاچاق سلاح به داخل نوار غزه است. با این حال، وظایف عملیاتی این نیرو در مرحله دوم آتشبس با چالش جدی مواجه است؛ این مرحله شامل خلع سلاح کامل حماس و ایجاد یک ساختار حکومتی جایگزین است؛ امری که مستلزم درگیری فعال نیروهای بینالمللی با کادرهای حماس خواهد بود.
در حال حاضر، یک پایگاه نظامی تحت رهبری آمریکا در داخل اسرائیل (شامل حدود دویست سرباز آمریکایی و نیروهایی از اردن، فرانسه، آلمان، استرالیا، امارات و کانادا) ایجاد شده است که بر آتشبس نظارت دارد. اما در خصوص نیروی بزرگتر نیروی ثباتساز بینالمللی در داخل غزه، اسرائیل تلاش کرده است حق خود برای تعیین اعضای آن را حفظ کند و نتانیاهو تأکید کرده که «سیاست امنیتی ما در دستان خودمان است». با این حال، نفوذ و فشار آمریکا نقش کلیدی دارد. اسرائیل بهسرعت پیشنهاد ترکیه برای اعزام نیرو را رد کرد، اما میزان واقعی قدرت اسرائیل برای وتوی کامل یا دیکته کردن اعضای این نیرو در برابر فشارهای بینالمللی و منطقهای نامشخص است.
چالش اصلی در تشکیل نیروی ثباتساز بینالمللی، عدم تمایل قاطع کشورهای عربی و مسلمان برای مشارکت با نیرو است. این کشورها در شرایط فعلی، بهویژه اگر قرار باشد نیروهایشان مستقیماً برای خلع سلاح حماس درگیر شوند و هدف حملات احتمالی قرار گیرند، انگیزهای برای اعزام نیرو ندارند. این امر، مرحله دوم آتشبس را به یک «مرده بهدنیا آمده» تبدیل میکند. در عین حال، برخی تحلیلگران اسرائیلی این موقعیت را فرصتی میدانند که برای اولین بار، بار امنیتی فلسطین با جامعه بینالمللی تقسیم شود. با این وجود، تردیدهای داخلی و نگرانیهای قانونی در اسرائیل همچنان پابرجاست، زیرا بسیاری از جمله قانونگذاران مخالف، واگذاری چنین نقش کلیدیای به ارتشهای خارجی را منافی منافع بلندمدت و اصل دفاع از خود میدانند./ منبع
