سخنرانی ترامپ در کنست؛ جشن جنایات جنگی یا چشماندازی برای صلح!
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «سخنرانی ترامپ در کنست؛ جشن جنایات جنگی یا چشماندازی برای صلح!» نوشته میشل شهاده (Michel Shehadeh) در میدل ایست آی (Middle East Eye) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی سخنرانی رئیسجمهور ایالات متحده در مجلس اسرائیل میپردازد و آن را بهعنوان تلاشی برای بازسازی وجهه دولت یهود و دفاع از سیاستهای جنگطلبانه این کشور توصیف میکند. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
در روز دوشنبه، ۱۳ اکتبر، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در مجلس اسرائیل، کنست، سخنرانی کرد تا اعلام آتشبس در غزه را جشن بگیرد. این سخنرانی که بهعنوان جشن صلح معرفی شده بود، بهسرعت تبدیل به اعترافی صریح به همدستی ایالات متحده در جنگ نسلکشی اسرائیل و تلاشی برای بازسازی تسلط آن بر منطقه شد. ترامپ که در اتاقی ایستاده بود که روی زمینهای دزدیده شده فلسطینی ساخته شده، از پیروزی سخن گفت، گویی نابودی غزه نه یک فاجعه انسانی، بلکه یک پیروزی تاریخی بود. هدف او از این سخنرانی بستن پرونده فلسطین و اعلام پایان نسلکشی بود، گویی یک ملت میتواند با بمباران به سکوت وادار شود.
اما هدف اصلی سفر ترامپ چیزی فراتر از جشن بود. او برای نجات اسرائیل آمده بود، برای خارج کردن این کشور از انزوای جهانی که اکنون با آن روبهرو است. در سخنرانیاش گفت: «دنیا دوباره اسرائیل را دوست دارد»، گویی این خیال میتواند بهواقعیت تبدیل شود و خشم اخلاقی میلیونها نفر را پاک کند. او این سخنرانی را بهعنوان آغاز یک کارزار برای نجات وجهه اسرائیل آغاز کرد، کارزاری که از طریق تبلیغات غربی، اطلاعات غلط، جنگ روانی و استفاده از هوش مصنوعی و رسانههای اجتماعی، قصد دارد حقیقت را تحریف و درک مردم را مخدوش کند.
جنگ نسلکشی اسرائیل علیه غزه به مدت دو سال نه تنها مردم محاصرهشده را نابود کرد، بلکه وجهه اخلاقی این رژیم را نیز از بین برد. بزرگترین شکست اسرائیل نه در میدان جنگ، بلکه در دل و ذهن میلیونها نفر، بهویژه نسل جوان، بود که اکنون به صراحت در کنار فلسطین ایستادهاند. سخنرانی ترامپ در کنست آغازگر جنگی جدید بود – نه علیه غزه بلکه علیه حقیقت، تلاشی برای بازپسگیری روایت و خاموش کردن نسلی که از یاد بردن نخواهد پذیرفت.
ترامپ در این سخنرانی با افتخار از ایالات متحده بهعنوان تأمینکننده تسلیحات اسرائیل یاد کرد و با افتخار افزود: «ما بهترین سلاحها را در دنیا میسازیم و تعداد زیادی از آنها را به اسرائیل دادهایم». این تسلیحات خوب استفاده شده در نهایت نزدیک به هفتاد هزار فلسطینی را کشتهاند، بیشتر آنها زنان و کودکان. ترامپ از پایان ترور سخن گفت، اما منظور او نه ترور محاصره و گرسنگی، بلکه پایان مقاومت فلسطینیها و تسلیم نهایی مردمی بود که حاضر به ناپدیدشدن نیستند. در لحظهای دیگر، ترامپ از پشتیبانیهای مالی و سیاسی میریام ادلسون و شلدون، شوهر مرحومش، برای اسرائیل صحبت کرد و این موضوع را به صراحت نشان داد که سیاست خارجی ایالات متحده تحت تأثیر نفوذ پولداران قرار دارد. او همچنین از اسحاق هرتزوگ، رئیسجمهور اسرائیل، خواست تا بنیامین نتانیاهو را که با اتهامات فساد مواجه است، مورد عفو قرار دهد.
سخنرانی ترامپ در کنست نهتنها نمایشی از سلطه ایالات متحده بر منطقه، بلکه تلاشی برای بازسازی نظم جهانی تحت رهبری آمریکا بود. او در این سخنرانی به کشورهای عربی پیام داد که باید منطقه تحت نظارت ایالات متحده و مدیریت اسرائیل ساماندهی شود. به ایران نیز پیام داد که در صورت بازگشت به اقتصاد جهانی، تنها در صورتی خواهد بود که از محور مقاومت که چالشگر هژمونی آمریکا و اسرائیل است، عقبنشینی کند. برای چین و روسیه، این سخنرانی یادآوری بود که ایالات متحده همچنان منطقه غرب آسیا را بهعنوان حیاط خلوت خود میداند. در پی این سخنرانی، گردهمایی شرمالشیخ در مصر برگزار شد که حضور کشورهای عربی و دیگر متحدان آمریکا در آن، نمایانگر تلاشهای ترامپ برای ساخت ائتلاف جهانی با هدف تأمین منافع آمریکا بود. این رویدادها نمایشی از تلاشهای ایالات متحده برای بازپسگیری سلطه خود بر منطقه و مهار قدرت چین و روسیه بود.
با این حال، تاریخ بهندرت آنطور که امپراتوریها میخواهند به پایان میرسد. در دنیای عرب، سخنرانی ترامپ بهعنوان نمایشی از تکبر آمریکایی و حمایت از نسلکشی در غزه تلقی شد. در غرب، بهویژه در ایالات متحده، تغییرات بزرگی در نظر مردم رخ داده است. تصاویر دردناک غزه و رنج بیپایان فلسطینیها در رسانهها و گفتمان سیاسی غرب، تبلیغات چند دههای را از بین برده است. اکنون در دانشگاهها و خیابانهای ایالات متحده، واژه فلسطین با وضوح و شجاعت بیان میشود و نسل جدیدی از مردم متوجه شدهاند که آپارتاید نمیتواند بهعنوان دموکراسی پنهان شود و اشغال نمیتواند بهعنوان دفاع مشروع توجیه گردد.
سخنرانی ترامپ در کنست به یادگار خواهد ماند، زیرا لحظهای بود که زبان صلح بهطور کامل به زبان قدرت بدل شد و میلیونها نفر توانستند این تغییر را درک کنند. از خاکسترهای غزه تا اردوگاههای لبنان، از تبعید تا خیابانهای شیکاگو و لندن، صدای فلسطین هنوز برقرار است. این صدای حقیقتی است که هیچ دولتی نمیتواند آن را ممنوع کند و هیچ پارلمانی نمیتواند آن را خاموش کند./ منبع



