آمریکا کجا اشتباه کرد؟

راهبرد «سیل اطلاعات» که پیش‌تر توسط استیو بانون (مشاور سیاسی و استراتژیست آمریکایی) مطرح شد، بر این اساس استوار است که انتشار حجم زیادی از اقدامات و اظهارنظرهای متناقض و شگفت‌آور موجب سردرگمی رسانه‌ها و مخالفان می‌شود و کسی قادر به دیدن تصویر کلی یا تمرکز طولانی بر یک موضوع نخواهد بود. این روش باعث می‌شود اخبار مهمی که در شرایط دیگر افشای آن‌ها رسوایی تاریخی تلقی می‌شد، تنها چند روز در مرکز توجه باقی بماند. نمونه آن اقدامات اخیر دولت آمریکا شامل هدف قرار دادن قایق‌ها در آب‌های بین‌المللی و اعلام آن به‌عنوان سیاست رسمی است، عملیاتی که در دوره‌های پیشین حتی در بمباران غیرقانونی کامبوج توسط هنری کیسینجر به‌طور مخفیانه انجام می‌شد و اکنون به‌سرعت از توجه عمومی خارج می‌شود.

علاوه بر این، دستور ترامپ برای تعقیب کیفری جیمز کومی، رئیس سابق اف‌بی‌آی نشان‌دهنده استفاده از وزارت دادگستری به‌عنوان ابزاری برای انتقام سیاسی است و قصد اعزام ارتش به پورتلند برای سرکوب ضدفاشیست‌ها نمونه دیگری از اقدامات بحث‌برانگیز دولت محسوب می‌شود. هم‌زمان، پیت هگست، وزیر دفاع در کنفرانسی اعلام کرد که مدال‌های افتخار نیروهایی که در نبرد Wounded Knee در دهه ۱۸۹۰ شرکت داشتند، پس گرفته نمی‌شود و این تصمیم به‌طور قطعی اتخاذ شده است. این اقدام، در ظاهر بی‌ربط به شرایط کنونی، در واقع به‌شدت در راستای دامن زدن به جنگ فرهنگی و تحریک احساسات عمومی انجام شده است.

تصمیم به حفظ مدال‌ها، به‌طور آشکار کسانی را که در کشتار زنان، کودکان و مردان غیرمسلح در جریان برنامه‌ای که امروزه آن را پاک‌سازی قومی می‌نامیم، دست داشتند، به‌عنوان قهرمان معرفی می‌کند و بدین ترتیب خشونت تاریخی سفیدپوستان علیه غیرسفیدپوستان آمریکا را نه‌تنها فراموش نمی‌کند، بلکه جشن می‌گیرد. این روند باعث خدشه‌دارشدن ایده‌آل‌های آمریکایی شامل آزادی، فرصت، تنوع و برابری برابر زیر قانون می‌شود.

در مواجهه با این شرایط، بازخوانی شعر «آمریکا» از آلن گینزبرگ که در سال ۱۹۵۶ سروده شد، یادآور ایده‌های بنیادی کشور است. این شعر با لحنی طنزآمیز و گاه شدیداً انتقادی، نه به‌عنوان طرد کشور بلکه به‌عنوان ابراز عشق به ایده‌آل‌های آن نوشته شده و بر حق انتقاد و بیان آزادانه تأکید دارد. شاعر در این اثر، با سبک بی‌قید و گسترده خود، به‌طور هم‌زمان به مسائل شخصی و جمعی می‌پردازد و مخاطب را به بازنگری در تحقق وعده‌های کشور دعوت می‌کند.

گینزبرگ، با بهره‌گیری از شوخ‌طبعی و اغراق‌های شعاری، نواقص و تناقض‌های موجود در جامعه را برجسته می‌کند و همزمان تعهد به ارزش‌های آمریکایی را یادآور می‌شود. او با تأکید بر هویت چندگانه و فراگیری، در سنت والت ویتمن حرکت می‌کند و نشان می‌دهد که پیچیدگی‌ها و تضادهای کشور نه‌تنها مانع بلکه بخشی از ماهیت آن هستند. شعر با بیانی عاشقانه و انتقادی، پایان می‌یابد و مخاطب را به مشارکت در تحقق ایده‌آل‌های آمریکایی فرا می‌خواند.

اقدامات و تصمیمات اخیر دولت آمریکا، چه در سیاست داخلی و چه در عرصه فرهنگی، موجب آسیب جدی به بنیان‌های ایده‌آل این کشور شده است و همزمان یادآور می‌شود که بازخوانی و تأمل در ارزش‌های بنیادی، مسیر بازسازی و حفظ هویت آمریکایی را روشن می‌کند./ منبع