آمریکاایالات متحدهسیاسی

نتانیاهو بار دیگر ترامپ و یهودیان آمریکا را فریب می‌دهد

سیاست‌های داخلی و منطقه‌ای نتانیاهو با تمرکز بر الحاق‌گرایی و تضعیف نهادهای دموکراتیک، روابط اسرائیل و آمریکا و ثبات غرب آسیا را با چالش روبه‌رو کرده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «نتانیاهو بار دیگر ترامپ و یهودیان آمریکا را فریب می‌دهد» نوشته توماس فریدمن (Thomas L. Friedman) در نیویورک‌تایمز (New York Times) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی سیاست‌های دولت بنیامین نتانیاهو با تمرکز بر تهدید ایران، روند الحاق سرزمین‌های فلسطینی و تضعیف نهادهای دموکراتیک اسرائیل می پردازد؛ مسیری که به‌زعم او نه‌تنها برای دموکراسی اسرائیل، بلکه برای منافع آمریکا و امنیت یهودیان در جهان پیامدهای منفی بلندمدت خواهد داشت. در ادامه، خلاصه این یادداشت را می‌خوانید.

دولت راست‌گرای اسرائیل به رهبری بنیامین نتانیاهو در حالی تمرکز ایالات متحده را بر تهدید موشکی و هسته‌ای ایران حفظ کرده که به‌طور هم‌زمان روندهایی را پیش می‌برد که به‌زعم منتقدان، منافع گسترده‌تر آمریکا در غرب آسیا و امنیت یهودیان جهان را تهدید می‌کند. هرچند تهدید ایران، با وجود کاهش، همچنان واقعی است و پس از حملات هوایی اسرائیل و آمریکا به تأسیسات غنی‌سازی و موشکی در ماه ژوئن، تهران بخش عمده‌ای از ذخایر موشک‌های بالستیک خود را بازسازی کرده، اما تمرکز صرف بر این خطر خارجی، دیگر تحولات را پنهان می‌کند. از جمله، آنچه به‌عنوان تلاش خشونت‌بار برای پاکسازی قومی در کرانه باختری توصیف شده و شامل حملات شهرک‌نشینان مسلح به فلسطینیان، سوزاندن باغ‌های زیتون و خانه‌ها و وادار کردن ساکنان به ترک محل زندگی‌شان است؛ روندی که هدف آن آماده‌سازی زمین برای گسترش شهرک‌سازی و الحاق کامل سرزمین‌ها عنوان می‌شود.

تلاش‌های شتاب‌گرفته برای الحاق کرانه باختری و ماندگاری دائمی در غزه همراه با محروم‌کردن فلسطینیان از حقوق سیاسی، از نظر منتقدان اقدامی پرمخاطره و از منظر جمعیتی ناپایدار تلقی می‌شود؛ زیرا حدود هفت میلیون یهودی اسرائیلی نمی‌توانند به‌طور دائم بر جمعیتی تقریباً هم‌تعداد از اعراب فلسطینی حکم برانند. ادامه این مسیر می‌تواند اسرائیل را به دولتی شبیه به نظام آپارتاید آفریقای جنوبی بدل کند و پیامدهایی منفی برای منافع آمریکا و انسجام جوامع یهودی در جهان داشته باشد. چنین وضعیتی ممکن است نهادهای یهودی در دیاسپورا را دچار شکاف کند و هم‌زمان روند فاصله‌گرفتن نسل‌های جوان آمریکایی از حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل را تشدید کند.

بر اساس نظرسنجی پروژه سیاستی مؤسسه فهم مسائل خاورمیانه که در ماه نوامبر توسط یوگاو انجام شد، ۵۱ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه زیر ۴۵ سال ترجیح می‌دهند در انتخابات درون‌حزبی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ از نامزدی حمایت کنند که خواهان کاهش انتقال تسلیحات تأمین‌شده از مالیات‌دهندگان به اسرائیل باشد، در حالی که تنها ۲۷ درصد از افزایش یا حفظ سطح تسلیحات پشتیبانی می‌کنند. در میان دموکرات‌ها نیز نامزدهایی که جنگ غزه را نسل‌کشی توصیف نکنند با مقاومت رأی‌دهندگان جوان مواجه‌اند. الکسندریا اوکاسیو کورتز در کنفرانس امنیتی مونیخ اعلام کرد کمک کاملاً بی‌قیدوشرط منطقی نیست و به‌زعم او به وقوع نسل‌کشی در غزه کمک کرده است.

در داخل اسرائیل نیز طی سه سال گذشته تلاش‌هایی برای تغییرات قضایی صورت گرفته که به‌عنوان اقدامی برای تضعیف تفکیک قوا و محدودکردن نقش دیوان عالی در مهار دولت توصیف شده است. همچنین تلاش برای کنارزدن دادستان کل، جلوگیری از تشکیل کمیسیون تحقیق مستقل درباره ناکامی‌های اطلاعاتی پیش از حمله هفتم اکتبر حماس و انتصاب افراد نزدیک به دولت در رأس نهادهای امنیتی مطرح شده است. در سطح منطقه‌ای، سیاست‌های کنونی می‌تواند روابط آمریکا با متحدان عرب خود از جمله مصر، اردن، عربستان، امارات، ترکیه و قطر را تحت فشار قرار دهد؛ کشورهایی که در آتش‌بس غزه نقش دارند و به‌تازگی تصمیم اسرائیل برای اعلام اراضی در کرانه باختری به‌عنوان زمین دولتی را محکوم کرده‌اند.

در مقابل، استدلال می‌شود که اگر مذاکراتی برای راه‌حل دوکشوری با تشکیلات خودگردان فلسطین بر اساس شرایطی معقول آغاز شود، امکان عادی‌سازی روابط با عربستان، لبنان، سوریه و عراق فراهم می‌شود و انزوای ایران تشدید خواهد شد؛ امری که هم‌افزایی فناوری اسرائیل و انرژی عربی را به‌همراه داشته و به آمریکا اجازه می‌دهد حضور نظامی خود در منطقه را کاهش داده و تمرکز خود را به آسیا معطوف کند. با این حال، روند الحاق‌طلبانه کنونی در تعارض با چنین چشم‌اندازی ارزیابی می‌شود و به‌عنوان عاملی در تداوم منازعه منطقه‌ای معرفی می‌گردد./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا