جمهوریخواهان؛ حزبی که از شکست درس نمیگیرند
جمهوریخواهان پس از شکست انتخاباتی، بهجای اصلاح مسیر، وفاداری به ترامپ را تقویت کردند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «جمهوریخواهان؛ حزبی که از شکست درس نمیگیرند» به قلم دیوید فرنچ (David French)، در نیویورک تایمز (New York Times)، به بررسی واکنش حزب جمهوریخواه به شکست سنگین انتخابات میاندورهای و تداوم انتصابها و تصمیمات سیاسی همسو با جریان تندرو طرفدار دونالد ترامپ میپردازد و نشان میدهد که این حزب بهجای بازنگری در سیاستهای مناقشهبرانگیز، همچنان بر وفاداری سیاسی و حمایت از رویکردهای دولت ترامپ تأکید دارد. در ادامه، چکیده این یادداشت را میخوانید.
شکست سنگین حزب جمهوریخواه در انتخابات میاندورهای سوم نوامبر ۲۰۲۶، که از آن بهعنوان بزرگترین عقبگرد انتخاباتی یک حزب از سال ۱۹۷۴ یاد میشود، انتظارها برای بازنگری جدی در راهبرد سیاسی این حزب را افزایش داد. بااینحال، تحولات پس از انتخابات نشان میدهد که رهبران جمهوریخواه نهتنها تمایلی به اصلاح مسیر گذشته ندارند، بلکه همچنان در حال تقویت جریان تندرو نزدیک به دونالد ترامپ هستند. این وضعیت بیانگر تداوم شکاف میان پیام انتخاباتی رأیدهندگان و جهتگیری سیاسی رهبران حزب است.
یکی از مهمترین نشانههای این رویکرد، ارتقای استفن میلر به سمت رئیس دفتر کاخ سفید است. میلر از چهرههای اصلی سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی دولت ترامپ محسوب میشود و نقش مهمی در طراحی و اجرای اقدامات محدودکننده علیه مهاجران داشته است. این سیاستها بهویژه به دلیل پیامدهای اجتماعی و برخورد با جوامع مهاجر، موجب نارضایتی بخشی از رأیدهندگان لاتینتبار شدهاند. انتخاب دوباره چنین چهرهای در موقعیتی که جمهوریخواهان برای بازیابی حمایت این گروهها به بازنگری سیاستهای مهاجرتی نیاز دارند، نشاندهنده بیتوجهی به پیامدهای انتخاباتی عملکرد دولت است.
در کنگره نیز انتخاب جیم جردن، نماینده اوهایو و از چهرههای برجسته جریان ماگا، بهعنوان رهبر جدید اقلیت جمهوریخواه در مجلس نمایندگان، همین روند را تأیید میکند. جردن به مواضع تهاجمی، تقابل سیاسی با دموکراتها و حضور پررنگ در رسانههای محافظهکار شناخته میشود. بااینحال، کارنامه قانونگذاری او با دستاوردهای محدودی همراه بوده است. انتخاب چنین شخصیتی نشان میدهد که وفاداری ایدئولوژیک و توانایی پیشبرد منازعات حزبی همچنان در ساختار جمهوریخواهان بر کارآمدی تقنینی و ارائه برنامههای اجرایی اولویت دارد.
همزمان، کاخ سفید و وزارت دادگستری دموکراتها را نسبت به پیامدهای حقوقی تحقیقات درباره فساد احتمالی در دولت ترامپ تهدید کردهاند. این موضعگیری نگرانیهایی درباره استقلال نهادهای نظارتی و تضعیف نقش نظارتی کنگره ایجاد میکند. نظارت و تحقیق درباره عملکرد قوه مجریه از اختیارات اساسی قوه مقننه در نظام سیاسی آمریکا است و تلاش برای محدود کردن این وظیفه میتواند تعادل میان نهادهای حکومتی را مختل کند. تبدیل نظارت پارلمانی به موضوعی برای تهدید قضایی، خطر سیاسی شدن سازوکارهای عدالت و کاهش شفافیت حکمرانی را افزایش میدهد.
حمایت جمهوریخواهان مجلس نمایندگان از پیت هگست، وزیر دفاع، در برابر تلاشها برای استیضاح نیز نمونه دیگری از ترجیح ملاحظات حزبی بر پاسخگویی سیاسی است. اتهامات مطرحشده علیه او شامل نقض قانون اساسی، تخطی از قوانین مخاصمات مسلحانه و مشارکت در برنامهریزی و اجرای جنگی غیرقانونی علیه ایران است. حمایت نمایندگان جمهوریخواه از او، با وجود این اتهامات، نشاندهنده محدود شدن ظرفیت نظارتی کنگره در برابر دولت همحزبی است.
موضوع دیگر، گزارشها درباره تلاش ترامپ برای جلوگیری از کنارهگیری جنسن هوانگ، مدیرعامل شرکت انویدیا، است؛ آن هم در شرایطی که گزارشهایی درباره ارتباطات نگرانکننده پیرامون این شرکت و احتمال ارتباط یکی از افراد مرتبط با آن با جاسوسی برای چین مطرح شده است. این مسئله پرسشهایی درباره نحوه برخورد دولت با ملاحظات امنیت ملی و اولویتهای سیاسی و اقتصادی رئیسجمهور ایجاد میکند.
مجموع این تحولات نشان میدهد که شکست انتخاباتی هنوز به محرکی برای اصلاح ساختاری حزب جمهوریخواه تبدیل نشده است. استمرار قدرت چهرههای تندرو، محدود شدن نظارت کنگره، حمایت از مقامهای مناقشهبرانگیز و تقدم وفاداری به ترامپ بر پاسخگویی نهادی، میتواند فاصله حزب با رأیدهندگان میانهرو را افزایش دهد. در چنین شرایطی، جمهوریخواهان بهجای بازسازی اعتماد عمومی و اصلاح سیاستهای ناکام، در معرض تشدید انزوای سیاسی و تضعیف جایگاه انتخاباتی خود قرار دارند./ منبع