دیدار دوستانه در کاخ سفید؛ ترامپ و ممدانی تنش سیاسی را موقتاً کاهش دادند

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دیدار دوستانه در کاخ سفید؛ ترامپ و ممدانی تنش سیاسی را موقتاً کاهش دادند» نوشته داگلاس شون (Douglas E. Schoen) در هیل (The Hill) منتشر شده است؛ یادداشتی که پیامدهای سیاسی دیدار غیرمنتظره و مثبت میان دونالد ترامپ و شهردار منتخب نیویورک، زهران ممدانی، را بررسی کرده و نشان می‌دهد این ملاقات برخلاف انتظار، به‌جای تشدید تقابل، نشانه‌هایی از کاهش تنش و بازتعریف مناسبات سیاسی در آمریکا را نمایان کرده است. در ادامه، خلاصه این یادداشت را می‌خوانید.

دیدار غیرمنتظره دونالد ترامپ با زهران ممدانی، شهردار منتخب نیویورک، برخلاف تصور اولیه، به‌جای یک تقابل سیاسی تند، با لحنی دوستانه و فضای کاملاً متفاوت از پیش‌بینی‌ها برگزار شد. بسیاری انتظار داشتند ترامپ فردی را که پیش‌تر «کمونیست» نامیده بود، مورد حمله قرار دهد و در مقابل، رفتار ممدانی نیز با توجه به اینکه او ترامپ را «مستبد» و «نماد فاشیسم» خوانده بود، خصمانه باشد. با این‌ حال، این ملاقات در فضایی آرام و صمیمانه شکل گرفت و رسانه‌هایی همچون پولیتیکو و فاکس‌نیوز این دیدار را فضایی محبت‌آمیز و شبیه به یک «محفل دوستانه» توصیف کردند؛ توصیفی که نشان می‌داد هیچ‌یک از بازیگران حاضر در عرصه سیاسی انتظار چنین لحنی را نداشتند. سابقه ترامپ در انتقادهای علنی و موضع‌گیری تند علیه رهبران جهان و همچنین اختلاف موقعیتی میان رئیس‌جمهور ایالات متحده و یک شهردار جوان، پیش‌بینی مواجهه‌ای سخت و تنش‌آلود را تقویت می‌کرد، اما نتیجه دیدار خلاف این انتظارات بود و پیامدهایی فراتر از فضای واشنگتن داشت.

این دیدار در شرایطی برگزار شد که سطح تنش، قطبی‌سازی و خشونت سیاسی در ایالات متحده به‌طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته و فضای گفت‌وگو و سازش را محدود کرده است. در چنین بستر سیاسی، این ملاقات دوستانه، نشان از نوعی تلاش برای کاهش فضای تقابل داشت و می‌توانست به‌عنوان گامی کوچک در جهت بازگشت به گفت‌وگوهای سیاسی کم‌هزینه‌تر تلقی شود. این نگاه مشترک برای کاهش تنش، به‌ویژه برای نیویورک که در معرض پیامدهای تصمیمات فدرال قرار دارد، اهمیت ویژه‌ای یافت. اگر رابطه میان ترامپ و ممدانی سازنده باقی بماند، می‌تواند زمینه‌ای برای همکاری‌های آتی میان دولت فدرال و شهرداری فراهم آورد و از اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه احتمالی ترامپ علیه این شهر جلوگیری کند.

این دیدار همچنین پیامدهای قابل‌توجهی برای معادلات انتخاباتی و فضای حزبی داشت. از یک‌سو، ترامپ که در آستانه تبدیل‌شدن به یک رئیس‌جمهور رو به پایان دوره و با تردیدهایی درباره میزان نفوذش روبه‌رو بود، با ستایش سیاست‌های ممدانی بار دیگر قدرت خود را به نمایش گذاشت. این مسئله برای متحدان او، به‌ویژه الیز استفانیک، تبعاتی منفی داشت. استفانیک در رقابت سیاسی خود، ممدانی را «جهادگرا» خوانده و تلاش کرده بود او را نماد خطرات چپ‌گرایی بداند. اما تمجید ترامپ از ممدانی استدلال او را تضعیف کرد و موجب شد بسیاری از جمهوری‌خواهان که در پی ارائه تصویری رادیکال از دموکرات‌ها بودند، موقعیت دشوارتری بیابند. از سوی دیگر، برای ممدانی این دیدار فرصتی بود تا نفوذ رو‌به‌رشد خود را در حزب دموکرات به نمایش بگذارد. او اکنون درگیر چندین رقابت درون‌حزبی است؛ از حمایت برد لندر در برابر دن گلدمن گرفته تا مقابله با یک سوسیالیست دموکرات دیگر که قصد رقابت با حکیم جفریز را دارد. ایستادن او در کنار ترامپ، در تضاد با تلاش برخی دموکرات‌ها همچون گرچن ویتمر برای پنهان‌کردن حضورشان در دیدار با رئیس‌جمهور، جلوه‌ای متفاوت به ممدانی بخشید و این تصویر می‌تواند سرمایه‌ای سیاسی برای او در آینده باشد.

با این ‌حال، پرسش‌هایی درباره دوام این رابطه مثبت وجود دارد. ترامپ در گذشته نشان داده است که به‌سرعت مواضع خود را تغییر می‌دهد و حتی به متحدان نزدیکش حمله می‌کند؛ نمونه بارز آن مارجری تیلر گرین است. از طرفی، اگر ممدانی به وعده‌های جنجالی خود عمل کند، از جمله اقدام علیه بنیامین نتانیاهو یا ایجاد مانع در همکاری نیویورک با سازمان‌های فدرال چون اداره مهاجرت و گمرک، ممکن است این رابطه به‌سرعت تیره شود. در مجموع، این دیدار فرصتی برای کاهش تنش‌های سیاسی بود، اما دوام آن تضمین‌شده نیست و آینده روابط دو طرف به رفتارهای سیاسی آتی آن‌ها وابسته خواهد بود./ منبع