نسل زد در بحران اقتصادی؛ جمهوری‌خواهان نباید چشم بپوشند

نسل جوان آمریکا با چالش‌های اقتصادی به‌طور روزافزون مواجه است و بسیاری از آنان دیگر قادر به تحقق رؤیای آمریکایی نیستند که بر اساس آن کار سخت، فارغ‌التحصیلی، شغل پردرآمد، خرید خانه و تشکیل خانواده مسیر طبیعی زندگی است. نرخ بیکاری جوانان به ۱۰.۴ درصد رسیده که بیش از دو برابر میانگین ملی است و هزینه‌های مسکن از سال ۲۰۲۰ حدود ۴۷ درصد افزایش یافته است. نسلی که با تکیه بر آموزش و مهارت‌های پیشرفته و کار در محیطی متغیر و پرفشار، انتظار داشت موفق شود، اکنون با درآمدهای راکد و ناامنی مالی شدید روبه‌روست. مشکل آنان نه کم‌کاری و نه ضعف انگیزه، بلکه قواعد اقتصادی موجود و سیاست‌های وضع‌شده در واشینگتن است.

نسل زد احساس می‌کند سیستم اقتصادی به نفع آنان عمل نمی‌کند و این امر باعث بی‌اعتمادی به احزاب سیاسی شده است. پیش از انتخابات ۲۰۲۴، ۵۸ درصد از جوانان نسل زد و هزاره‌های جوان مطمئن نبودند که رأی خواهند داد، زیرا هیچ‌یک از احزاب برنامه‌ای متناسب با واقعیت اقتصادی آنان ارائه نمی‌کرد و گزینه‌های جوانی برای رهبری وجود نداشت. در نتیجه مشارکت جوانان حتی کمتر از سطح انتخابات ۲۰۲۰ بود. نظرسنجی تازه دانشجویان هاروارد نشان می‌دهد که ۵۶ درصد از جوانان معتقدند کشور در مسیر نادرستی حرکت می‌کند و سیاستمداران بیشتر شبیه مدیران سالمندان عمل می‌کنند تا کسانی که در تلاش برای زنده ماندن در گران‌ترین اقتصاد تاریخ خود هستند.

حتی جوانان تحصیل‌کرده و با دو شغل برای اجاره یک آپارتمان به هم‌خانه نیاز دارند و این شرایط آنان را به‌سوی سرزنش سیاستمداران و مدیران اجرایی سوق می‌دهد که اقتصادی ایجاد کرده‌اند که ورود به آن دشوار است. شرکت‌ها با لابی برای گسترش ویزای H-1B و ادعای کاذب کمبود نیروی کار، دستمزدها را سرکوب و نوآوری را محدود می‌کنند. فرصت‌های شغلی کمتر، حقوق پایین‌تر و مسیر ورود به مشاغل برای نسل جوان محدود شده و شرکت‌های چندملیتی بازار مسکن را به‌طور مصنوعی بالا می‌برند، به طوری که درآمدهای ابتدایی توان خرید خانه را ندارند.

نسل زد مردان در انتخابات ۲۰۲۴ از دونالد ترامپ حمایت کردند، زیرا او برنامه‌ای مبتنی بر «اول آمریکا» ارائه داد و تلاش داشت با کار سخت، موفقیت اقتصادی را بازگرداند. با این حال، صبر آنان در برابر رهبران جمهوری‌خواه که بیشتر بر سیاست‌های فرهنگی تمرکز می‌کنند و مشکلات معیشتی و مسکن را نادیده می‌گیرند، در حال کاهش است. بحران مسکن موجب محرومیت نسلی شده که میانگین سن خرید اولین خانه اکنون به چهل سال رسیده است، سنی که نسل‌های پیشین در آن دوران از ثبات مالی برخوردار بودند.

اگر محافظه‌کاری ادعای حمایت از رؤیای آمریکایی دارد، باید شرایط اقتصادی لازم برای تحقق آن را فراهم کند، وگرنه صرفاً شعار خواهد بود و یک نسل از دست خواهد رفت. کسانی که نسل زد را تنبل می‌خوانند باید با حقوق ۴۸ هزار دلار سالانه وارد بازار مسکن فعلی شوند و با رقابت نیروی کار خارجی و خریداران شرکتی ثروتمند روبه‌رو شوند تا بفهمند وضعیت چقدر ناعادلانه است.

جمهوری‌خواهان دو مسیر پیش رو دارند؛ یا به جوانان درباره مقاومت و سخت‌کوشی نصیحت کنند در حالی که بحران اقتصادی را نادیده می‌گیرند، یا با ایجاد اصلاحاتی واقعی مسیر بازگشت آنان به رؤیای آمریکایی را فراهم کنند. این اصلاحات شامل حمایت از نیروی کار داخلی، محدود کردن سوءاستفاده از ویزای H-1B، گسترش کارآموزی‌های سطح ابتدایی، افزایش دستمزد با بستن راه‌های دور زدن قوانین توسط شرکت‌ها، بازگرداندن بازار مسکن اولیه به دست خریداران واقعی و استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان ابزاری برای فرصت‌سازی به‌جای جایگزینی نیروی انسانی است. تنها در صورت مواجهه با این چالش‌ها و بازسازی اقتصادی متناسب با آرزوهای نسل جوان، می‌توان دوباره اعتماد آنان را جلب کرد و آینده‌ای امیدوارکننده برای آن‌ها ساخت./ منبع