فرصتی دیگر برای ونس
ونس با درخواست فرصت دوباره، ناخواسته ضعف سیاسی دولت ترامپ و شکاف جمهوری‌خواهان را آشکار کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان « فرصتی دیگر برای ونس» به قلم سیدنی بلومنتال (Sidney Blumenthal) در گاردین (Guardian) منتشر شده است. تلاش جی‌دی ونس برای تبدیل انتخابات میان‌دوره‌ای به همه‌پرسی درباره افراطی‌بودن دموکرات‌ها، در شرایطی که جمهوری‌خواهان از پیامدهای سیاست‌های دولت ترامپ فاصله می‌گیرند، به تضعیف راهبرد انتخاباتی او و آشکارشدن شکنندگی سیاسی دولت منجر شده است. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
جی‌دی ونس در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ تلاش کرده است با درخواست از رأی‌دهندگان برای دادن «یک فرصت دیگر» به دولت ترامپ، فضای سیاسی را از مطالبه پاسخ‌گویی درباره عملکرد دولت به مقایسه‌ای میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها تبدیل کند. این رویکرد به‌جای پذیرش خطا یا ارائه تعهدی برای تغییر، بر این استوار است که حتی رأی‌دهندگان ناراضی نیز جمهوری‌خواهان را در مقایسه با دموکرات‌ها گزینه‌ای کم‌خطرتر تلقی کنند.
اما این راهبرد هم‌زمان با افزایش نشانه‌های نگرانی درون حزب جمهوری‌خواه با مشکل مواجه شده است. شماری از نامزدهای جمهوری‌خواه سنا که پیش‌تر از سیاست‌های ترامپ، ازجمله جنگ ایران، حمایت می‌کردند، مواضع خود را تغییر داده و اکنون خواستار پایان سریع‌تر جنگ یا کاهش هزینه‌های آن هستند. این چرخش‌ها نه به معنای جدایی کامل از ترامپ، بلکه بیشتر تلاشی برای کاهش هزینه سیاسی حمایت قبلی از او تلقی می‌شود. آنان همچنان کمتر به نقد بنیادین سیاست‌های دولت می‌پردازند و بیشتر می‌کوشند مسئولیت پیامدهای آن را از خود دور کنند.
در چنین شرایطی، شکاف درون حزب می‌تواند به استدلال انتخاباتی دموکرات‌ها اعتبار بیشتری بدهد. اگر جمهوری‌خواهان نزدیک به ترامپ خود در حال فاصله‌گرفتن از سیاست‌های دولت باشند، دشوارتر می‌توان مخالفان را صرفاً به‌عنوان نیروهای افراطی معرفی کرد. بی‌ثباتی درون حزب همچنین می‌تواند دولت مستقر را غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و غیرقابل‌اعتمادتر از مخالفان جلوه دهد.
ونس تلاش کرده است با حمله به دموکرات‌ها و معرفی آنان به‌عنوان نیروهایی «دیوانه»، حمایت سیاسی را بر محور مفهوم مبهم «عقل سلیم» سازمان دهد. بااین‌حال، اشاره او به عبدال السید به‌عنوان نمونه‌ای برای حمله به دموکرات‌ها، در شرایطی که این نامزد در نظرسنجی‌ها از رقیب جمهوری‌خواه خود پیشی گرفته، ضعف این استدلال را برجسته کرده است. تبدیل انتخابات به رقابت بر سر «افراطی‌تر بودن» نیز می‌تواند برای جمهوری‌خواهان نتیجه معکوس داشته باشد؛ زیرا ترامپ همچنان نماد اصلی چنین سیاستی محسوب می‌شود.
این وضعیت برای آینده سیاسی ونس نیز اهمیت دارد. او که از منتقد ترامپ در سال‌های گذشته به یکی از وفادارترین حامیان او تبدیل شده، اکنون بخشی از هویت سیاسی خود را با دفاع از عملکرد دولتی پیوند زده است که محبوبیت آن با چالش روبه‌روست. این تغییر مسیر، فاصله میان تصویر پیشین او از مسئولیت‌پذیری فردی و نقش کنونی‌اش در دفاع از دولت ترامپ را برجسته می‌کند.
در نهایت، درخواست «فرصت دوباره» می‌تواند به‌جای احیای اعتماد، تردیدهای موجود درباره دولت ترامپ و آینده جمهوری‌خواهان را تشدید کند. ونس با پذیرفتن ضرورت دفاع از کارنامه دولت، ناخواسته آن را در جایگاه یک دولت مستقر و پاسخ‌گو قرار داده و از شدت گفتمان اعتراضی سنتی جنبش ترامپیستی کاسته است. از این منظر، انتخابات میان‌دوره‌ای نه فقط آزمونی برای دموکرات‌ها، بلکه آزمونی برای انسجام، اعتبار و آینده سیاسی جمهوری‌خواهان نیز خواهد بود./ منبع