آمریکاسیاست داخلی و جامعه

پیروزی عبدالسید و تغییر معادلات قدرت مسلمانان در آمریکا

پیروزی عبدالسید نشان داد مسلمانان آمریکا برای کسب قدرت سیاسی دیگر منتظر پذیرش جامعه نمی‌مانند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پیروزی عبدالسید و تغییر معادلات قدرت مسلمانان در آمریکا» به قلم ایمان اسماعیل (Aymann Ismail) در اسلیت (Slate) منتشر شده است که با بررسی پیروزی عبدالسید در انتخابات سنای میشیگان، به تحول نقش سیاسی مسلمانان و عرب‌تبارهای آمریکا، کاهش اثرگذاری اسلام‌هراسی بر رفتار انتخاباتی و افزایش مطالبه‌گری این جوامع در برابر حزب دموکرات می‌پردازد. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

پیروزی عبدالسید در انتخابات سنای ایالت میشیگان، فراتر از یک موفقیت انتخاباتی فردی، نشانه‌ای از تحول در جایگاه سیاسی مسلمانان و عرب‌تبارهای آمریکا محسوب می‌شود. او که با شکست مایک راجرز به‌عنوان سناتور منتخب میشیگان معرفی شد، در جریان رقابت‌های انتخاباتی با حملات گسترده‌ای درباره هویت مذهبی، پیشینه خانوادگی و مواضع سیاسی خود مواجه بود. بااین‌حال، نتیجه انتخابات نشان داد که تلاش برای تبدیل هویت اسلامی یک نامزد به نقطه‌ضعف سیاسی، لزوماً نمی‌تواند مانع پیروزی او شود.

کارزار انتخاباتی عبدالسید با موجی از تبلیغات منفی جمهوری‌خواهان همراه بود. حدود ۴۶ میلیون دلار برای تبلیغاتی هزینه شد که او را با موضوعاتی مانند شریعت، تروریسم، حملات یازدهم سپتامبر و وفاداری دوگانه به گروه‌های خارجی مرتبط می‌کردند. برخی آگهی‌ها نیز با نمایش زنان محجبه و نقاب‌دار، تصویری تهدیدآمیز از آینده میشیگان در صورت پیروزی او ترسیم می‌کردند. حتی هیلی استیونز، رقیب دموکرات او در انتخابات مقدماتی، پس از شکست در برابر عبدالسید، از راجرز حمایت کرد و او را به حمایت از تعصب متهم ساخت.

این حملات یادآور فضای اسلام‌هراسانه‌ای بود که پس از حملات یازدهم سپتامبر در آمریکا شکل گرفت و برای سال‌ها مشارکت سیاسی مسلمانان را با موانع اجتماعی و فرهنگی مواجه کرد. بااین‌حال، تحولات یک دهه گذشته نشان می‌دهد که مسلمانان آمریکایی به‌تدریج از موقعیت گروهی حاشیه‌ای و تدافعی فاصله گرفته‌اند. انتخاب رشیده طلیب و ایلهان عمر به‌عنوان نخستین زنان مسلمان کنگره در سال ۲۰۱۸، گسترش سازمان‌های مدنی، ثبت‌نام رأی‌دهندگان و شکل‌گیری ائتلاف‌های سیاسی، بخشی از این روند بوده است.

یکی از نقاط عطف این تحول، مناقشه بر سر جنگ غزه و سیاست دولت جو بایدن در حمایت از اسرائیل بود. در انتخابات ۲۰۲۴، جنبش «عدم تعهد» با مشارکت رأی‌دهندگان مسلمان و عرب‌تبار تلاش کرد حزب دموکرات را به تغییر سیاست خود در قبال فلسطین وادار کند. نمایندگان این جنبش که حدود ۷۰۰ هزار رأی‌دهنده را نمایندگی می‌کردند، خواستار فراهم شدن امکان سخنرانی یک پزشک فلسطینی‌تبار در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها شدند، اما با مخالفت رهبران حزب مواجه شدند. این بی‌اعتنایی موجب افزایش نارضایتی در جوامع مسلمان شد و بسیاری از فعالان به این نتیجه رسیدند که برای اثرگذاری بر سیاست آمریکا باید خود مستقیماً وارد ساختار قدرت شوند.

پیروزی عبدالسید را باید در امتداد همین تغییر راهبردی ارزیابی کرد. او از ابتدا بر موضوعاتی مانند دسترسی همگانی به خدمات درمانی، کاهش هزینه‌های زندگی و مقابله با نفوذ پول در سیاست تأکید داشت. اگرچه در انتخابات ۲۰۲۴ از اعتراض انتخاباتی مسلمانان حمایت کرد، در نهایت از کامالا هریس نیز پشتیبانی کرد. بنابراین، پایگاه سیاسی او صرفاً بر هویت مذهبی یا مسئله فلسطین استوار نبود، بلکه ترکیبی از مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را نمایندگی می‌کرد.

در کنار این تحولات، پیروزی او نشان‌دهنده افزایش قدرت سازمان‌دهی جوامع مسلمان و عرب‌تبار در میشیگان است. فعالانی که سال‌ها برای شنیده شدن مطالبات خود تلاش کرده بودند، اکنون به‌جای درخواست از سیاستمداران برای توجه به خواسته‌هایشان، در حال تبدیل شدن به بخشی از ساختار تصمیم‌گیری هستند. این تحول در اظهارات عباس علویه، از سازمان‌دهندگان جنبش عدم تعهد و سناتور منتخب ایالتی، نیز نمایان بود. او تأکید کرد که جوامع مسلمان و عرب‌تبار باید خود به رهبران سیاسی تبدیل شوند و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کنند.

البته پیروزی عبدالسید را نمی‌توان صرفاً نتیجه کاهش اسلام‌هراسی دانست. انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ با موج گسترده‌ای از نارضایتی از دولت ترامپ همراه بود. افزایش هزینه‌های زندگی، عملیات مهاجرتی و اخراج‌ها، جنگ جدید با ایران و نحوه برخورد دولت با پرونده‌های جنجالی، از عوامل مؤثر در تغییر گرایش رأی‌دهندگان بودند. بنابراین، بخشی از موفقیت دموکرات‌ها و عبدالسید را باید در چارچوب مخالفت عمومی با عملکرد دولت جمهوری‌خواه تحلیل کرد.

بااین‌حال، نتیجه انتخابات یک تحول مهم در رابطه میان هویت اسلامی و موفقیت سیاسی را آشکار کرد. گروه‌های حامی اسرائیل، از جمله کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل، نزدیک به ۳۰ میلیون دلار برای حمایت از رقیب عبدالسید در انتخابات مقدماتی هزینه کردند و یک کمیته سیاسی مرتبط با این جریان نیز حدود ۱۲.۷ میلیون دلار برای حمله به او در انتخابات عمومی اختصاص داد. با وجود این هزینه‌ها، مواضع انتقادی او درباره اسرائیل نتوانست مانع پیروزی‌اش شود. نظرسنجی‌های خروجی نیز نشان داد اکثریت رأی‌دهندگان یهودی از او حمایت کرده‌اند. این مسئله نشان می‌دهد رقابت سیاسی را نمی‌توان صرفاً به تقابل مسلمانان و یهودیان تقلیل داد و مواضع نامزدها درباره فلسطین نیز لزوماً تعیین‌کننده حمایت یا مخالفت همه رأی‌دهندگان نیست.

در عین حال، پیروزی در انتخابات پایان چالش‌ها نیست. عبدالسید اکنون با انتظارات گسترده حامیان خود برای تحقق وعده‌های انتخاباتی، دفاع از حقوق فلسطینیان و مقابله با تبعیض روبه‌رو است. حتی برخی از نزدیک‌ترین متحدانش تأکید کرده‌اند که حمایت سیاسی باید با پاسخ‌گویی و نظارت همراه باشد. او همچنین احتمالاً با موج تازه‌ای از حملات رسانه‌ای و سیاسی مواجه خواهد شد.

اهمیت اصلی این تحول در آن است که مسلمانان آمریکایی دیگر موفقیت سیاسی خود را صرفاً به تغییر نگرش مخالفانشان وابسته نمی‌دانند. آنان با سازمان‌دهی، ائتلاف‌سازی و حضور مستقیم در انتخابات، در حال تبدیل شدن به نیرویی اثرگذار در معادلات حزبی هستند. پیروزی عبدالسید نشان می‌دهد برای کسب قدرت سیاسی، لزوماً نیازی نیست هویت مذهبی یا مواضع اعتقادی خود را پنهان کرد؛ بلکه می‌توان با تکیه بر مطالبات عمومی و مشارکت سازمان‌یافته، محدودیت‌های پیشین را به چالش کشید. این روند می‌تواند بر راهبرد انتخاباتی دموکرات‌ها و آرایش سیاسی انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز تأثیر بگذارد./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا