جنگ انتخابی عجیب جیدی ونس
افت محبوبیت جیدی ونس نشان میدهد موضعگیریهای اخیر او درباره جنگ ایران، جایگاه سیاسیاش را به خطر انداخته است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان اصلی «جنگ انتخابی عجیب جیدی ونس» نوشته اسکات پینسکر (Scott Pinsker) در پیجی مدیا (PJ Media) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی افت چشمگیر محبوبیت جیدی ونس، معاون رئیسجمهور ایالات متحده، در نظرسنجیهای مقدماتی درونحزبی جمهوریخواهان برای انتخابات ۲۰۲۸ میپردازد. متن استدلال میکند که اگرچه ونس از ابتدا از مخالفان جنگ با ایران بود، اما نحوه مدیریت ارتباطات رسانهای و تلاش او برای بزرگنمایی یک توافقنامه تفاهم (MOU) ناممکن و حمله به منتقدان درونحزبیاش، او را وارد یک «جنگ سیاسی انتخابی» با بدنه هواداران جنبش «ماگا» کرد و موقعیت پیشتاز او را به خطر انداخت. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
در شرایطی که انتظار میرفت مخالفت اولیه جیدی ونس با جنگ ایران به عنوان یک موضعگیری صحیح مایه تقویت جایگاه سیاسی او شود، آمار نظرسنجیهای تازه نشان میدهد که محبوبیت او به شدت افت کرده و رقابت را با مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در آستانه تساوی میبیند. ونس در مواجهه با پیامدهای این جنگ، تلاش کرد توافقنامه موقتی حاصلشده را به عنوان یک دستاورد بزرگ دیپلماتیک جلوه دهد، اما جزئیات این توافق نشان داد که امتیاز پایدار و قابلتوجهی برای مهار ایران به دست نیامده است.
به جای پذیرش واقعبینانه شرایط، ونس رویکردی تدافعی در پیش گرفت و منتقدان خود را با برچسبهایی چون نومحافظهکار، گلوبالیست یا حامیان اسرائیل نواخت. این لحن تند و اتهامزنی به بدنهای از حامیان سنتگرا و پایهای جنبش ماگا، نتیجهای معکوس به بار آورد. بسیاری از رأیدهندگان جمهوریخواه که انتظار رویکردی واقعبینانه و پراگماتیک از او داشتند، رفتار او را نشانهای از گرایشهای انزواطلبانه افراطی دیدند و حمایت خود را از وی پس گرفتند.
در نهایت، معاون رئیسجمهور به جای تمرکز بر پیامدهای منطقی مخالفت با جنگ، با ایجاد درگیریهای درونحزبی غیرضروری، سرمایه سیاسی خود را به باد داده است. این چالش نشان میدهد که در سیاست، نحوه روایت و ارتباط با پایگاه رأی اهمیت کمتری از اصل واقعیت ندارد و ادامه این روند میتواند آینده سیاسی و شانس پیروزی او را در انتخابات ریاستجمهوری آینده به شدت تیره و تار کند./منبع
