مقاومت مردم مینیاپولیس باعث عقب‌نشینی پلیس مهاجرت شد

مردم مینیاپولیس با صدایی رسا و مقاومتی پیوسته در برابر آنچه «اشغال فدرال» شهر خود می‌خواندند ایستادند؛ مقاومتی که چنان گسترده و چشمگیر بود که بازتابی جهانی یافت و هرگز فروکش نکرد. تنها چند روز پیش از آنکه تام هومن، مسئول موسوم به «مرزبانی» دولت دونالد ترامپ، به‌طور رسمی پایان استقرار نیروهای وزارت امنیت داخلی را اعلام کند، هزار و ششصد نفر در کلیسای مرکزی لوترن در مرکز شهر گرد آمدند و با آواز جمعی خود پیام ایستادگی را طنین‌انداز کردند. این تجمع نمادی از کارزاری بود که بیش از ۲ ماه ادامه داشت؛ دوره‌ای که با موجی از خشونت، بازداشت و اخراج همراه بود و به گفته مقام‌های شهری به کشته‌شدن شاعر و مادر سه فرزند، رنه گود و نیز پرستار بخش مراقبت‌های ویژه، الکس پرتی، انجامید.

با طلوع روزی که پایان این حضور اعلام شد، جیکوب فری، شهردار مینیاپولیس، آن را نزدیک به پیروزی توصیف کرد. او پیش‌تر در ماه ژانویه خواستار خروج نیروهای اداره مهاجرت و گمرک آمریکا از شهر شده بود و اکنون می‌گفت آنان پنداشته بودند می‌توانند جامعه را در هم بشکنند، اما عشق به همسایگان و اراده برای تاب‌آوری، اشغال را پشت سر گذاشت. به‌گفته او، ایستادن کنار همسایگان رفتاری عمیقاً آمریکایی است و بازگشایی شهر نیازمند همان تعهد و استقامت در حمایت از ساکنان مهاجر خواهد بود. فری تأکید کرد که اعتبار پایان این عملیات به ۴۳۵ هزار شهروندی تعلق دارد که مینیاپولیس را خانه خود می‌دانند.

استقرار نزدیک به سه هزار نیروی مسلح و نقاب‌دار از اداره مهاجرت و گمرک و همچنین گمرک و حفاظت مرزی در شهر، با اعتراض‌های گسترده مردمی مواجه شد. ساکنان با برگزاری راهپیمایی‌های انبوه، ایجاد دیده‌بانی‌های محله‌ای و شکل‌دهی شبکه‌های کمک متقابل برای حمایت از همسایگان در معرض تهدید، به مقاومت ادامه دادند. این کارزار به‌عنوان الگویی برای شهرهایی مطرح شد که ممکن است در آینده هدف اقدامات مشابه قرار گیرند. در عین حال، مقام‌های محلی خسارت‌های بیش از ۲ ماه حضور فدرال را «فاجعه‌بار» توصیف کردند؛ پیامدهایی که نه‌تنها شامل هزاران بازداشت، انتقال به مراکز نگهداری و اخراج بود، بلکه به کسب‌وکارهای محلی و بافت اجتماعی شهر نیز آسیب رساند.

پایان عملیات پس از موجی از فشار اجتماعی و سیاسی رخ داد و به‌عنوان نمونه‌ای از اثرگذاری کنش جمعی معرفی شد؛ کنشی که با وجود تهدیدها و فضای امنیتی، به‌طور مستمر و با تأکید بر همبستگی اجتماعی دنبال شد. تجمع‌های گسترده، حمایت علنی رهبران شهری و مشارکت فعال شهروندان، فضایی ایجاد کرد که در آن مخالفت با سیاست‌های مهاجرتی دولت فدرال به مطالبه‌ای عمومی بدل شد. این روند نشان داد که بسیج مدنی می‌تواند در برابر استقرار نیروهای فدرال تاب‌آوری ایجاد کند و مسیر تحولات را تغییر دهد، هرچند هزینه‌های انسانی و اقتصادی سنگینی بر جای گذاشت. در نهایت، عقب‌نشینی نیروهای فدرال به‌عنوان نتیجه فشار مستمر جامعه شهری اعلام شد و مینیاپولیس خود را برای مرحله‌ای تازه از بازسازی و همبستگی آماده کرد./ منبع