تقسیم دیدگاه‌های جمهوری‌خواهان درباره اسرائیل و دین

جنبش ماگا به‌طور خاص توانایی ترکیب رفتارهای سطحی و عجیب با بازکاوی ایده‌ها و شکایات قدیمی و حساس را دارد. نمونه‌ای از این رویکرد، اقدام کری پریجان بولر، تأثیرگذار راست‌گرا و مدل پیشین میس کالیفرنیا، است که توسط ترامپ به کمیسیون آزادی دینی منصوب شد و در دیداری اخیر کمیسیون، نشان داد که دیدگاه‌های متفاوت درباره اسرائیل می‌تواند اختلافات شدیدی در حزب جمهوری‌خواه ایجاد کند. او نشانگر پرچم فلسطین و آمریکا روی یقه خود نصب کرد و با پنلی از رهبران و فعالان یهودی درباره رابطه مخالفت با صهیونیسم و یهودستیزی به بحث پرداخت. وی هرگونه ارتباط بین مخالفت با صهیونیسم و یهودستیزی را رد کرد و گفت وفاداری به یک عقیده خاص درباره اسرائیل نباید معیار آزادی بیان یا مشروعیت اخلاقی باشد. در پاسخ به ادعای یکی از پنلیست‌ها مبنی بر اینکه ضدصهیونیسم نوعی یهودستیزی است، گفت او تازه یک سال پیش کاتولیک شده و این بدان معنا نیست که همه کاتولیک‌ها یهودستیز هستند.

با وجود کمبود تجربه دینی، او به خوبی سیاست و به‌ویژه نمایش سیاسی در شبکه‌های اجتماعی را می‌شناسد. پس از تلاش رئیس کمیسیون برای برکناری او، او وی را «برتر صهیونیست» خواند و اعلام کرد تنها ترامپ می‌تواند او را برکنار کند و همچنان در جلسات بعدی حضور خواهد داشت. او حمایت چند سیاستمدار جمهوری‌خواه از جمله جی‌دی ونس، مارکو روبیو و ران دسانتیس را نیز درخواست کرد و پرسید آیا آنان ابتدا به اسرائیل متعهدند یا آمریکا؟

در سوی دیگر، جناح چپ نیز با مسائل مشابه درباره اسرائیل مواجه است، اما در حزب جمهوری‌خواه، با توجه به ترکیب حمایت از اسرائیل با ایمان مسیحی، اختلافات ممکن است عمیق‌تر و پیچیده‌تر شود. تاریخچه حمایت جمهوری‌خواهان از اسرائیل با ایدئولوژی جنگ سرد و سیاست قدرت پیوند خورده است و برای بسیاری از مسیحیان راست‌گرا، دلیل مذهبی مهمی برای حمایت از اسرائیل محسوب می‌شود، اما برای برخی دیگر تبدیل به بهانه‌ای برای مخالفت با حق موجودیت اسرائیل شده است.

ویلیام باکلی، بنیان‌گذار محافظه‌کاری مدرن و کاتولیک، در ابتدا از اسرائیل حمایت نمی‌کرد و دیدگاه‌های ضدیهودی پدرش در دهه ۱۹۳۰ بر او تأثیر گذاشته بود. در سال ۱۹۵۶، مجله او اسرائیل را نخستین کشور نژادپرست مدرن خواند، اما جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ و پیروزی اسرائیل در برابر کشورهای عربی تحت حمایت شوروی، نظر او را تغییر داد. در دهه ۱۹۸۰، زمانی که رونالد ریگان جنبش اوانجلیست را وارد حزب جمهوری‌خواه کرد، دیدگاه‌های مذهبی به ستون حمایت از اسرائیل تبدیل شد و مسیحیان صهیونیست بازگشت یهودیان به فلسطین را بخشی از تحقق ظهور دوم مسیح می‌دانستند.

حمایت جمهوری‌خواهان از اسرائیل به‌طور گسترده تثبیت شد، هرچند در دهه ۱۹۹۰، پت بیوکنن با پیام «اول آمریکا» و سیاست‌های پوپولیستی خود، نارضایتی‌هایی ایجاد کرد و باکلی مخالفت‌های ضداسرائیلی او را یهودستیزی خواند. در دهه ۲۰۰۰، زمانی که جورج دبلیو. بوش نقشه صلحی پیشنهاد داد که شامل واگذاری زمین برای ایجاد دولت فلسطین بود، اوانجلیست‌ها همراه با راست‌گرایان اسرائیلی مخالفت کردند.

ترامپ بارها خود را بهترین دوست اسرائیل در کاخ سفید معرفی کرده است، اما احیای سیاست «اول آمریکا» باعث شده بخش‌هایی از جریان او حرکت آمریکا به سمت حمایت بی‌چون و چرا از اسرائیل را زیر سؤال ببرند و در این میان تصورات قدیمی و تئوری‌های توطئه نیز دوباره مطرح شوند.

در کالج بندیکتین، پروفسور الهیات متیو رامیج متوجه شده دانشجویان سوالاتی درباره اینکه آیا یهودیان دیگر قوم منتخب خدا هستند مطرح می‌کنند و این ناشی از اطلاعاتی است که از اینترنت دریافت کرده‌اند. او توضیح می‌دهد آموزه کلیسا یهودستیزی را رد می‌کند و دانشجویان به سرعت این واقعیت را می‌پذیرند و این نمونه‌ای است از نیاز به رهبری و روشنگری در سطح سیاستمداران برای جلوگیری از گمراهی عمومی./ منبع