جنبش تی‌پارتی (حزب چای) چپ‌گرایان

یکی از مباحث پیچیده و ناتمام دوران طولانی ترامپ این است که آیا دموکرات‌ها به یک جنبش مشابه «تی‌پارتی» نیاز دارند یا نه. حامیان این دیدگاه معتقدند که رفتار پرخطر و مخفیانه جمهوری‌خواهان باید پاسخ داده شود. همان‌طور که در مخالفت بسیاری از دموکرات‌ها با توافقی که هشت سناتور دموکرات برای پایان‌دادن به تعطیلی دولت در ماه نوامبر امضا کردند، نمایان شد. فعالان حزبی باور دارند که دوران توافق‌های دوحزبی به پایان رسیده است و لیبرال‌های مستقر که انتظار دیگری دارند، در حال کندن قبر خود هستند. از سوی دیگر، کسانی که به اصلاح حزب اعتقاد دارند، هشدار می‌دهند که دموکرات‌ها باید رویکردی سنجیده در برابر رهبری خود اتخاذ کنند که با تحقق نوآوری‌های واقعی سیاست هم‌راستا باشد. پیشرفت‌طلبان به‌طور کلی باید در پی کارآمد کردن دولت و اثبات ارزش یک دولت فعال باشند. برای کسانی که وارد دفتر شده‌اند، حمله به سیستم در دوران انتخابات معمولاً به نیاز به جلوگیری از نمایان شدن ناکارآمدی‌های بیشتر دولت تبدیل شده است.

مورد متناوبی که برای جنبش تی‌پارتی دموکرات‌ها مطرح می‌شود، بر هدف محدودتری متمرکز است: یا جایگزینی نمایندگان بی‌تحرک، یا مجبور کردن رهبری حزب به پذیرش مواضع فعال. گروه‌های اصلی وابسته به اتحادیه‌های کارگران خدماتی و بخش عمومی و سازمان‌های حرفه‌ای همواره خواستار نمایندگی قوی‌تر در رده‌های بالای حزب بوده‌اند و در تلاش برای انتخاب نمایندگان سیاسی هستند که به‌طور هم‌زمان به اهداف جدید و قدیمی بپردازند. تا حد زیادی، پیشرفت‌طلبان نسبت به قدرت محدود خود در سال ۲۰۱۰ موفق شده‌اند و امروزه بسیاری از نخبگان حزبی، اعضای جدید کنگره و رهبران محلی، ترکیبی بی‌پروایانه از پیشرفت‌طلبی اقتصادی و فرهنگی را حمایت می‌کنند. به‌رغم مخالفت‌ها با «بیدارگری»، آن‌ها آماده‌اند تا تأثیر بیشتری در شکل‌دهی به دستور کار دموکرات‌ها بگذارند.

البته، توازن قدرت در درون حزب هنوز قطعی نشده است. پیشرفت‌طلبان هنوز اقلیتی انتخاباتی هستند و تحت فشار برای کنار گذاشتن یا حداقل کاهش مواضعی هستند که پیشرفت آن‌ها و همچنین امکان‌پذیری دموکرات‌های ایالت‌های جمهوری‌خواه را تهدید کرده است. اما حتی منتقدان دموکرات‌های «بیدار» نیز اذعان دارند که پیشرفت‌طلبان نقشی حیاتی در احیای حزب پس از ناامیدی‌ها و شکست‌های دوره اوباما داشته‌اند. یکی از مسئولین قدیمی راهبرد دموکرات‌ها، جیمز کارویل، به‌تازگی در نیویورک تایمز اعتراف کرد که «حزب دموکرات اکنون باید روی مردمی‌ترین سکوی اقتصادی از دوران رکود بزرگ تاکنون مبارزه کند».

این بی‌اعتمادی به دولت، که در دهه‌های اخیر افزایش یافته، چالشی جدی برای جناح چپ به شمار می‌آید. آن‌ها از هدف اصلی خود که بازپس‌گیری کرسی‌ها و مناطق ازدست‌رفته به نفع جمهوری‌خواهان است، دور افتاده‌اند. تغییرات رادیکال در دولت و از بین بردن فساد و هدررفت در بوروکراسی‌ها، که برای تقویت و توسعۀ فرصت‌ها و نوسازی ملی ضروری است، همچنان یک چالش بزرگ برای دموکرات‌ها محسوب می‌شود./ منبع